การจัดการป้องกัน ปราบปราม และบำบัดรักษาเพื่อจัดการการแพร่ระบาดของยาเสพติด จังหวัดเพชรบุรี

ผู้แต่ง

  • ไพโรจน์ เจริญยิ่ง นักศึกษาหลักสูตรการจัดการดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
  • ไกร บุญบันดาล อาจารย์ประจำหลักสูตรการจัดการดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
  • วรสิทธิ์ เจริญพุฒ อาจารย์ประจำหลักสูตรการจัดการดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์

คำสำคัญ:

การจัดการป้องกันปราบปรามและบำบัดรักษา , การแพร่ระบาดยาเสพติด , การจัดการป้องกันปราบปราม และบำบัดรักษา การแพร่ระบาดยาเสพติด จังหวัดเพชรบุรี

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ (1) เพื่อศึกษาการจัดการป้องกัน ปราบปราม และบำบัดรักษาเพื่อจัดการการแพร่ระบาดของยาเสพติดจังหวัดเพชรบุรี (2) เพื่ออธิบายความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่มีผลต่อการจัดการป้องกัน ปราบปราม และบำบัดรักษา และ (3) เพื่อพยากรณ์และเสนอแนวทางการจัดการป้องกัน ปราบปราม และบำบัดรักษา การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน การวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 400 คน ได้แก่ ประชาชนในจังหวัดเพชรบุรี เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน และสมการถดถอยเชิงพหุ การวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 19 คน ได้แก่ ผู้บริหารระดับนโยบาย ผู้บริหารระดับนำนโยบายไปปฏิบัติ ผู้แทนชุมชน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์แก่นสาระ ผลการวิจัย (1) ด้านการจัดการป้องกัน ปราบปราม และการบำบัดรักษา พบว่า การแพร่ระบาดของยาเสพติดอยู่ในระดับปานกลาง โดยใช้แนวทางด้านสาธารณสุข สังคมศาสตร์ พฤติกรรมศาสตร์ และการบังคับใช้กฎหมายอย่างเข้มงวด (2) ด้านความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่มีผลต่อการจัดการป้องกันปราบปรามและบำบัดรักษา พบว่า มีความสัมพันธ์เชิงบวก ระดับปานกลางค่อนข้างสูง และ (3) ด้านพยากรณ์ พบว่า สามารถพยากรณ์ได้ร้อยละ 83.6 และแนวทางที่เหมาะสม ประกอบด้วย (ก) การกำหนดนโยบายด้านยาเสพติดให้สอดคล้องกับบริบทของจังหวัด (ข) การให้ความรู้ด้านพฤติกรรมการครองตนของกลุ่มเปราะบาง (ค) การจัดการขยายเครือข่ายและการมีส่วนร่วมของชุมชนในทุกพื้นที่ (ง) การปรับรูปแบบการจัดการของศูนย์อำนวยการป้องกันปราบปรามยาเสพติดให้สอดคล้องกับสภาวะการเปลี่ยนแปลง และ (จ) การป้องกันผลกระทบจากปัจจัยด้านเศรษฐกิจ การเมืองและสังคม

เอกสารอ้างอิง

พรเพ็ญ เพชรสุขศิริ. (2547). สถิติเบื้องต้นสำหรับการวิจัยทางการบริหาร. กรุงเทพฯ: เสมาธรรม.

วีรวัต อุครานันท์. (2562). แนวทางการดำเนินงานการบำบัดฟื้นฟูโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน และแนวปฏิบัติที่ดี. ปทุมธานี: สถาบันบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดแห่งชาติบรมราชชนนี และโรงพยาบาลธัญญารักษ์ภูมิภาค.

สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด กระทรวงยุติธรรม. (2566). รายงานผลการปฏิบัติงานทีมผู้ประสานงานจังหวัดเพชรบุรี สำนักงาน ปปส. ภาค 7 ตามแผนประชารัฐร่วมใจสร้างหมู่บ้าน/ ชุมชน มั่นคง ปลอดภัยยาเสพติด. กรุงเทพฯ: ส่วนติดตามและประเมินผล สำนักยุทธศาสตร์ สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด กระทรวงยุติธรรม.

สุจินต์สะพัด ศิริบูรณ์ และปิยากร หวังมหาพร. (มกราคม-มิถุนายน 2565). ผลสัมฤทธิ์ของการนำนโยบายป้องกันและปราบปรามยาเสพติดไปปฏิบัติของศูนย์ปฎิบัติการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด อำเภอสองแคว จังหวัดน่าน. วารสารด้านการบริหารรัฐกิจและการเมือง, 11(1), 24-40.

China Embassy. (2023). Introduction to China’s Successful Efforts in Drug Control. Retrieved From http://us.china-embassy.gov.cn/eng/zggs/202307/t20230706_11108971.htm.

Cohen, J. M., & Uphoff, N. T. (1981). Rural Development Participation: Concept and Measure

for Project Design Implementation and Evaluation: Rural Development Committee

Center for international Studies. New York: Cornell University Press.

Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing. (5th ed). New York: Harper Collins.

Publishers.

Griffin, K. W., & Botvin, G. J. (2010). Evidence-based interventions for preventing substance

use disorders in adolescents. Child and Adolescent Psychiatric Clinics of North

America, 19(3), 505–526.

Jessor, R., & Jessor, S. L. (1977). Problem behavior and psychosocial development: A

longitudinal study of youth. New York: Academic Press.

Louis, A. Allen. (1958). Management and organization. New York: McGraw-Hill.

Norman, E., & Turner, S. (1993). Adolescent substance abuse prevention program: Theories, models, and research in the encouraging 80's. The Journal of Primary Prevention, 14(1), 3–20.

Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the Use of Content Specialists in the Assessment of Criterion-Referenced Test Item Validity. Tijdschrift Voor Onderwijs Research, 2, 49-60.

United Nations Office on Drugs and Crime. (2024). People At the Centre: UNODC Support for UNGASS 2016 on the World Drug Problem. Retrieved From htts://www.unodc.org/documents/postungass2016//follow-up.

Van Meter, Donald S. & Van Horn, Carl E. (1975). The Policy Implementation Process: A Conceptual Framework. Administration & Society, 6(4), 445-488.

Yamane, T. (1973). Statistics: an introductory analysis. New York: New York: Harper & Row

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-06-30

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย