“ใจซ่อนรัก” การเล่าเรื่องและภาพแทนหญิงรักหญิงในซีรีส์โทรทัศน์: การศึกษาวาทกรรมสื่อเพื่อการพัฒนาสังคมแห่งความหลากหลายทางเพศ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเล่าเรื่องและภาพแทนหญิงรักหญิงในซีรีส์โทรทัศน์ “ใจซ่อนรัก” ภายใต้กรอบแนวคิดการสื่อสารเพื่อการพัฒนาและทฤษฎีการผลิตซ้ำทางวัฒนธรรม การศึกษานี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาและนำเสนอแบบพรรณนาวิเคราะห์ โดยศึกษาซีรีส์ทั้งหมด 8 ตอน ที่ออกอากาศทางช่อง 3 เอชดีและเผยแพร่ทางเน็ต ฟลิกซ์ระหว่างวันที่ 24 มิถุนายน ถึง 12 สิงหาคม 2567 เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วย (1) แบบวิเคราะห์การเล่าเรื่อง 6 องค์ประกอบ และ (2) แบบวิเคราะห์ภาพแทนทั้งลักษณะภายนอกและภายใน การเก็บข้อมูล 3 ขั้นตอน (1) ดูซีรีส์ซ้ำ 3 ครั้งต่อตอน บันทึก Time Code และบทสนทนาสำคัญ (2) จำแนกข้อมูลตามกรอบแนวคิด และ (3) ตีความในบริบทสังคมวัฒนธรรม
ผลการศึกษาพบว่า (1) การเล่าเรื่องประกอบด้วย 6 องค์ประกอบ ได้แก่ โครงเรื่อง แก่นเรื่อง มุมมองการเล่าเรื่อง ความขัดแย้ง ตัวละคร และฉาก ซึ่งสะท้อนการต่อสู้เพื่อความเป็นตัวของตัวเองท่ามกลางแรงกดดันทางสังคมและครอบครัว (2) ภาพแทนแบ่งเป็น 2 ลักษณะ คือ ลักษณะภายนอก ได้แก่ บุคลิกภาพดี ทักษะแม่บ้าน การดูแลสุขภาพ และลักษณะภายใน ได้แก่ การทุ่มเทรัก การครอบครอง การโหยหาความสัมพันธ์ และภาพลักษณ์หญิง/ชาย
การศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าสื่อมวลชนร่วมสมัยมีบทบาทสำคัญในการสร้างวาทกรรมทางสังคมที่ส่งเสริมการยอมรับความหลากหลายทางเพศ สอดรับกับกระแสการเปลี่ยนแปลงทางสังคมที่นำไปสู่การรับรองสิทธิสมรสเท่าเทียม ซึ่งมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 23 มกราคม 2568 ถือเป็นนวัตกรรมทางสื่อที่มีส่วนในการพัฒนามนุษย์และสังคมไปสู่การรับรู้และเข้าใจความแตกต่างหลากหลายอย่างสร้างสรรค์
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Butler, J. (1990). Gender trouble: Feminism and the subversion of
identity. Routledge.
Capsuto, S. (2000). Alternate channels: The uncensored story of
gay and lesbian images on radio and television.
Ballantine Books.
Chatman, S. (1978). Story and discourse: Narrative structure in
fiction and film. Cornell University Press.
Dow, B. J. (2001). Ellen, television, and the politics of gay and
lesbian visibility. Critical Studies in Media Communication,
(2), 123-140. https://doi.org/10.1080/07393180128077
Dyer, R. (2002). The matter of images: Essays on representations
(2nd ed.). Routledge.
Freytag, G. (1894). Freytag’s technique of the drama: An exposition
of dramatic composition and art (E. J. MacEwan, Trans.).
S. C. Griggs & Company.
GLAAD. (2021). Where we are on TV: 2020-2021. GLAAD Media
Institute. https://www.glaad.org/whereweareontv20
Gross, L. (2001). Up from invisibility: Lesbians, gay men, and the
media in America. Columbia University Press.
Hall, S. (1997). The work of representation. In S. Hall (Ed.),
Representation: Cultural representations and signifying practices (pp.13-74). SAGE Publications.
Jackson, P. A. (2011). Tolerant but unaccepting: The myth of a Thai
‘gay paradise.’ In P. A. Jackson (Ed.), Queer Bangkok: 21st century markets, media, and rights (pp. 226-242). Hong Kong University Press.
Jackson, P. A., & Cook, N. M. (1999). Genders and sexualities in
modern Thailand. Silkworm Books.
Jiradetsontiwong, P., & Chermanchonlamark, C. (2023). Narration
and Reflection on Society in the Thai Drama Series Not Me. Journal of Social Sciences and Humanities Research in Asia, 29(3). (39-52) https://so05.tci-thaijo.org/index.php/psujssh/article/view/265760/180466
Katueang-ngan, K., & Sa-ngiam, J. (2019). Third gender
representation in the novel Bai Mai Thi Plit Pliw by Thomyanti. Phuket Rajabhat University.
Khaosod Online. (2024, July 14). Breaking records: 1 million in 3
hours, “Jai Son Rak” ranked No. 1 worldwide trend. Khaosod.https://www.khaosod.co.th/entertainment/news_9359421
Melkote, S. R., & Steeves, H. L. (2015). Communication for
development: Theory and practice for empowerment and social justice (3rd ed.). SAGE Publications.
Ministry of Interior. (2025, January 23). Announcement on marriage
equality registration. Ministry of Interior, Thailand.
Morgan, A. (2019). Sex doesn’t alarm me’: Exploring heterosexual
male identity in BBC’s Sherlock. Journal of Popular Television, 7(3), (317-335). https://doi.org/10.1386/jptv_00004_1
Office of Social Development and Human Security. (2022). Report
on the situation of gender diversity acceptance in Thai society. Ministry of Social Development and Human Security, Thailand.
Propp, V. (1968). Morphology of the folktale (2nd ed., L. Scott,
Trans.). University of Texas Press.
Servaes, J. (2008). Communication for development and social
change. SAGE Publications.
Sinnott, M. (2004). Toms and Dees: Transgender identity and
female same-sex relationships in Thailand. University of Hawai’i Press.
Thai PBS. (2025, January 24). Rights and duties of “spouses”: 23
January, Equal Marriage Act comes into force. Thai PBS. https://www.thaipbs.or.th/news/content/347985
True ID. (2024). GL series trends in Thailand 2024. true ID.
United Nations. (2015). Transforming our world: The 2030 agenda
for sustainable development. https://sdgs.un.org/2030agenda
Walters, S. D. (2001). All the rage: The story of gay visibility in
America. University of Chicago Press.
Wattanatup, S. (2013). Representation of homosexuality in Y
novels on the internet [Master’s thesis, Thammasat University].https://digital.library.tu.ac.th/tu_dc/frontend/Info/item/dc:99060
Worapitaksanond, T. (2023). Negotiation and Surrendering to
Gender Inequalities in the Life Aspects of Same-Sex Couples. Journal of Multidisciplinary Academic Research and Development, 5(3), (1-27). https://he02.tci-thaijo.org/index.php/JMARD/article/download/261338/181095/1062355
