ปัจจัยที่ส่งเสริมความสุขในการเรียนรู้ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนบางพลีราษฎร์บำรุง เขตบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ
คำสำคัญ:
ความสุขในการเรียนรู้ , ปัจจัยส่งเสริมความสุขในการเรียนรู้ , นักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งเสริมความสุขในการเรียนรู้ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นโรงเรียนบางพลีราษฎร์บำรุง เขตบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ นักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นในโรงเรียนมัธยมบางพลีราษฎร์บำรุง เขตบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ ปีการศึกษา 2567 จำนวน 686 คน โดยใช้การกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามตารางของ Krejcie and Morgan (1970) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยที่เสริมสร้างความสุขในการเรียนรู้ในการศึกษาครั้งนี้มีทั้งหมด 4 ปัจจัยดังนี้ ด้านที่ 1 เด็กแต่ละคนได้รับการยอมรับจากเพื่อนและครู ด้านที่ 2 ครูมีความเมตตา จริงใจ และอ่อนโยนต่อเด็กทุกคนโดยทั่วถึง ด้านที่ 3 เด็กเกิดความรักและภูมิใจในตนเอง และด้านที่ 4 เด็กแต่ละคนได้มีโอกาสเลือกเรียนตามความถนัดและความสนใจ โดยภาพรวมพบว่า ปัจจัยที่เสริมสร้างความสุขในการเรียนรู้ทั้งหมดอยู่ในระดับปานกลาง ( = 3.23, S.D. = 0.26) หากพิจารณารายด้านพบว่า ปัจจัยที่เสริมสร้างความสุขในการเรียนรู้ด้านที่ 4 เด็กแต่ละคนได้มีโอกาสเลือกเรียนตามความถนัดและความสนใจอยู่ในระดับมาก (
=3.91, S.D. = 0.29) รองลงมาเป็นด้านที่ 2 ครูมีความเมตตา จริงใจ และอ่อนโยนต่อเด็กทุกคนโดยทั่วถึง อยู่ในระดับปานกลาง (
= 3.26, S.D. = 0.24) ด้านที่ 1 เด็กแต่ละคนได้รับการยอมรับจากเพื่อนและครู อยู่ในระดับปานกลาง (
= 3.01, S.D. = 0.25) และด้านที่ 3 เด็กเกิดความรักและภูมิใจในตนเอง อยู่ในระดับปานกลาง (
= 2.76, S.D. = 0.29) ตามลำดับ ซึ่งผลการศึกษาครั้งนี้สามารถนำไปใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานแก่ครูและบุคลากรทางการศึกษาเพื่อเป็นแนวทางในการส่งเสริมความสุขในการเรียนรู้อย่างมีประสิทธิภาพต่อไป
เอกสารอ้างอิง
กรมวิชาการ. (2541). รายงานการวิจัยการสำรวจความเป็นไปได้ ในการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนตามแนวการสอนของกรมวิชาการ. คุรุสภาลาดพร้าว.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). ระเบียบกระทรวงศึกษาธิการว่าด้วยการบริหารยุทธศาสตร์ และบูรณาการการศึกษา พ.ศ. 2552. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานกระทรวงศึกษาธิการ.
กิติพงษ์ เรือนเพ็ชร, สุภิศา ขำอเนก, ยุวดี งอมสงัด, อภิสรากรณ์ หิรัณย์วิชญกุล และศิริลักษณ์ สุวรรณวงษ์. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสุขในการเรียนของนิสิตมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น วิทยาเขตบุรีรัมย์. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9, 17(3), 797-810.
กิติยวดี บุญซื่อ, ปิตินันทน์ สุทธสาร, สุนทร ช่วงสุวนิช และวิภา ตัณฑุลพงศ์. (2540). ทฤษฎีการเรียนรู้อย่างมีความสุข ต้นแบบการเรียนรู้ทางด้านหลักทฤษฎีและแนวปฏิบัติ. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษา.
กานต์ฤทัย ชลวิทย์. (2553). การวิเคราะห์แบบการเรียน ความสุขในการเรียน และทักษะการเรียนเพื่อการเรียนรู้ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น [วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]. https://digital.car.chula.ac.th/chulaetd/34799
ขนิษฐา บุญมาวงษา. (2561). ความสุขในการเรียนรู้ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา จังหวัดชลบุรี [งานนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา]. https://buuir.buu.ac.th/xmlui/handle/1234567890/7689
นัฐนรี ศรีชัย. (2564). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสุขของนักศึกษามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตตรัง [วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์].
พระธรรมปิ ฎก(ป.อ.ปยุตฺโต). (2546). วิถีสู่สันติภาพ. สหธรรมิก.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตโต). (2547). ธรรมนูญชีวิต (พิมพ์ครั้งที่ 3). การศาสนาสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
เพ็ญนภา กุลนภาดล. (2560). การให้การปรึกษาวัยรุ่น. ประยูรสาส์นไทย.
ภารดี ภักดีโยธิน. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสุขในการเรียน ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 2 [ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ].
ยุพา วงศ์รสโตร และวราภรณ์ ดีน้ำจืด. (2563). ความสุขในการเรียนรู้ของนักศึกษาพยาบาลหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต. วารสารการพยาบาลและการศึกษา, 13(1): 43-57.
ยุวดี ชูจิตต์. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสุขในการเรียนรู้ของนักศึกษามหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ. ใน รายงานการประชุมวิชาการระดับชาติและระดับนานาชาติ เบญจมิตรวิชาการครั้งที่ 8 (หน้า 559–566). มหาวิทยาลัยธนบุรี.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2544). มาตรฐานการศึกษาเพื่อการประเมินคุณภาพภายนอกระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. พิมพ์ดี.
สายทิพย์ แก้วอินทร์. (2548). การเรียนรู้อย่างมีความสุขกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนระดับประถมศึกษาโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น (ศึกษาศาสตร์) (รายงานการวิจัย). คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สตรีรัตน์ ศรีดาวเรือง, รพีพัฒน์ จันทนินทร, และอรรถสิทธิ์ นิกรวัฒน์. (2562). ความสุขในการเรียนของนักศึกษา สาขาวิชาการบริหารงานตำรวจ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา. ใน เอกสารประกอบการประชุมวิชาการระดับชาติ "การเรียนรู้ด้านมนุษยศาสตร์และด้านสังคมศาสตร์" ครั้งที่ 3 (หน้า 1093–1104). มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
อุสา สุทธิสาคร. (2559). จิตวิทยาวัยรุ่น. ห้างหุ้นส่วนสามลดา.
Dworetzky. (1985). Child Psychology (4thed.). Prentice-Hall.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Ovalle, H., Nussbaum, M., Claro, S., Espinosa, P., & Alvares, D. (2024). Happiness at school and its relationship with academic achievement. Education Sciences, 14(12), 1321. https://doi.org/10.3390/educsci14121321
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการ วิจัย และนวัตกรรม มสธ. (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์)
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
