การท่องเที่ยวเชิงสุขภาวะในจังหวัดสุพรรณบุรี

บทคัดย่อ

การท่องเที่ยวเชิงสุขภาวะ คือ การท่องเที่ยวเพื่อส่งเสริมสุขภาพ และ/หรือบำบัดรักษาฟื้นฟูสุขภาพทั้งทางร่างกายและจิตใจควบคู่กัน โดยมีจิตสำนึกต่อการอนุรักษ์ ทรัพยากรท่องเที่ยวและสิ่งแวดล้อมในแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติและวัฒนธรรม การท่องเที่ยวเชิงสุขภาพนั้นเป็นกิจกรรมการท่องเที่ยวบวกกับการพักผ่อนควบคู่ไปกับการดูแลสุขภาพของนักท่องเที่ยว  ในปัจจุบันผู้สูงอายุมีจำนวนมากขึ้นและสภาวะในเมืองมีมลพิษมากมาย เช่น ฝุ่นละอองในอากาศ เสียงจากรถยนต์ และอุตสาหกรรมอื่นๆ ทำให้สังคมหันมาดูแลใส่ใจสุขภาพมากขึ้น การพักผ่อนหย่อนใจไปยังสถานที่ต่างๆ ตามแหล่งธรรมชาติที่มีความสวยสดงดงาม ผสมผสานการดูแลสุขภาพ จึงเป็นที่มาของการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวถือว่าเป็นเครื่องมือในการขับเคลื่อนพัฒนาเศรษฐกิจ และมีแนวโน้มที่จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทิศทางของทั่วโลกก็หันมาสนใจ รูปแบบการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพมากขึ้นทุกๆ ปี เห็นได้จากการที่ชาวต่างประเทศเดินทางมาท่องเที่ยวบวกกับการพักผ่อนในประเทศไทยมากขึ้นทุกปี ทำให้เศรษฐกิจจากภาคการท่องเที่ยวเข้มแข็งขึ้น และมีแนวโน้มเติบโตอย่างต่อเนื่อง ปัจจุบันประชากรของประเทศมีอายุยืนยาวขึ้น สังคมจึงกลายเป็นสังคมผู้สูงอายุ และผู้สูงอายุก็ดูแลสุขภาพของตนดีขึ้นเพื่อความมีอายุยืนยาว การท่องเที่ยวเชิงสุขภาวะเป็นอีกแนวทางหนึ่งเพื่อการนันทนาการและดูแลสุขภาพ ประกอบกับประเทศไทยมีทรัพยากรธรรมชาติ ประเพณีวัฒนธรรมที่ดีงาม ประกอบกับมีหลักธรรมในพระพุทธศาสนาเป็นแนวทางในการพัฒนาสุขภาวะจากการท่องเที่ยวได้อีกทางหนึ่งด้วย หลักพุทธธรรมหลักคำสอนทางพระพุทธศาสนาในเรื่องภาวนา ๔ ได้แก่ ๑) กายภาวนา ๒) สีลภาวนา              ๓) จิตภาวนา ๔) ปัญญาภาวนา ช่วยสร้างดุลยภาพแห่งชีวิตของบุคคล ทั้งในด้านพฤติกรรม จิตใจ และสติปัญญา เมื่อเราประยุกต์ใช้ธรรมมะหมวดนี้เข้ากับการท่องเที่ยวเชิงสุขภาวะจะช่วยให้ผู้ประยุกต์สามารถเชื่อมโยงร่างกายและจิตวิญญาณเข้ากับบริบทของการท่องเที่ยวเชิงสุขภาวะได้เป็นอย่างดี ในขณะเดียวกันก็จะเชื่อมโยงชีวิตที่ดีงามเข้ากับธรรมชาติแวดล้อมและสังคมได้อย่างยั่งยืน