การส่งเสริมสุขภาวะผู้สูงอายุตามหลักพุทธธรรมในจังหวัดสุพรรณบุรี

ผู้แต่ง

  • สมพงษ์ สุนทรธรรม นิสิตปริญญาเอกรัฐประศาสนศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • สมาน งามสนิท อาจารย์ประจำหลักสูตร์รัฐประศาสศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • สุรินทร์ นิยมางกูร อาจารย์ประจำหลักสูตร์รัฐประศาสศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

ผู้สูงอายุ, สุขภาวะ, หลักพุทธธรรม

บทคัดย่อ

      มนุษย์เป็นสัตว์สังคมโดยธรรมชาติตามที่อริสโตเติลปราชญ์ชาวกรีกได้กล่าวไว้แต่ 350 ปี ก่อน คริสตศักราช มนุษย์ไม่ว่าจะอายุเท่าไรก็ตาม ย่อมมีความต้องการทางสังคม มีความรู้สึกอยากอยู่กับผู้อื่นในสังคม ต้องการให้คนรัก ยอมรับเป็นสมาชิกของชุมชนและสังคม อยากร่วมกิจกรรมทางสังคม หากตอบสนองความต้องการเหล่านี้ได้จะช่วยให้ผู้สูงอายุกระฉับกระเฉงทางสังคม ปรับปรุงคุณภาพชีวิต ป้องกันการเจ็บป่วย ความหงอยเหงาเศร้าสร้อยได้ ปัจจุบันปริมาณผู้สูงอายุของประเทศไทยมีสัดส่วนที่เพิ่มขึ้น จึงมีความความจำเป็นที่ต้องศึกษาและพัฒนาระบบการดูแลสุขภาวะของผู้สูงอายุที่ต้องเริ่มพัฒนาจากฐานรากและชุมชนท้องถิ่น เป็นการพัฒนาอย่างยั่งยืน การสร้างเสริมสุขภาวะผู้สูงอายุในยุคของการเป็นสังคมผู้สูงอายุมีความสำคัญเพราะผู้สูงอายุต้องเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงในทุกมิติ มีการเสื่อมและทรุดโทรมตามธรรมชาติ ทำให้ผู้สูงอายุเป็นกลุ่มเสี่ยงต่อการเกิดปัญหาสุขภาวะทางกาย สุขภาวะทางจิต สุขภาวะทางปัญญา และสุขภาวะทางสังคม แต่โชคดีที่ประเทศไทยเป็นเมืองพุทธมีหลักธรรมในพระพุทธศาสนาที่สามารถประยุกต์ใช้ให้เกิดความสมดุลในการดำเนินชีวิตให้มีความสุข โดยใช้หลักภาวนา 4 อันประกอบด้วย กายภาวนา สีลภาวนา จิตภาวนา และปัญญาภาวนา นำมาพัฒนาปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของผู้สูงวัยให้เป็นผู้มีการสำรวมระวังรักษา ร่างกาย จิตใจ สังคมและสิ่งแวดล้อมให้ผู้สูงอายุมีสุขภาวะดีชีวิตมีความสุข            

เอกสารอ้างอิง

กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. (2557). คู่มือการดำเนเนงานเมืองที่เป็นมิตรกับผู้สูงอายุ Global Age-Friendly City: A Guide. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์องค์การทหารผ่านศึก.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2559). สุขภาวะองค์รวมแนวพุทธ. (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.

__________. (2547). ธรรมนูญชีวิต. (พิมพ์ครั้งที่ 32). กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.

พระภูชิสสะ ปญฺญาปโชโต. (2562). การเสริมสร้างสุขภาวะตามหลักภาวนา 4 ของผู้สูงอายุในตำบลยางฮอม อำเภอขุนตาล จังหวัดเชียงราย. วารสารคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, น. 58.

พระสุนทรกิตติคุณ (เดชา อินทปญฺโญ). (2560). หลักพุทธธรรมกับการดูแลสุขภาพแบบองค์รวมในผู้สูงอายุ. วารสารมหาจุฬาวิชาการ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตพะเยา, น. 20.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย เล่ม 13 และเล่ม 22 ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ฉลองสิริราชสมบัติ 50 ปี พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ราชกิจจานุเบกษา. (2550). พระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550.

วิพรรณ ประจวบเหมาะ (บรรณาธิการ). (2555). รายงานประจำปีสถาณการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2555 มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุ (มส.ผส.). นนทบุรี: เอส.เอส.พลัส.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2563). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 11 (พ.ศ. 2555 - 2559). สืบค้นเมื่อ 29 มกราคม 2563 จาก https://www.nesdb.go.th

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2563). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560 - 2564). สืบค้นเมื่อ 29 มกราคม 2563 จาก http://ayuttaya.nso.go.th/

สมัชชาสุขภาพจังหวัดสุพรรณบุรี. (2559). ระเบียบวาระประชุมที่ 4/59 หน้า 4-6 วันที่ 25 พฤษภาคม 2559.

Bundhamcharoen, K., &Sasat, S. (2008). Long-term care: Comparative analysis for policy recommendation. Rama Nurs J, 14(3).

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2021-12-31

รูปแบบการอ้างอิง

สุนทรธรรม ส., งามสนิท ส. ., & นิยมางกูร ส. . . (2021). การส่งเสริมสุขภาวะผู้สูงอายุตามหลักพุทธธรรมในจังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารวิชาการ วิจัย และนวัตกรรม มสธ. (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 1(2), 13–19. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/InnovationStou/article/view/255060

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ