The การดำเนินงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนเพื่อป้องกันพฤติกรรม การกลั่นแกล้งบนโลกไซเบอร์ของนักเรียนโรงเรียนคงทองวิทยา จังหวัดนครปฐม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) พฤติกรรมการกลั่นแกล้งบนโลกไซเบอร์ของนักเรียนโรงเรียนคงทองวิทยา จังหวัดนครปฐม และ 2) การดำเนินงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนเพื่อป้องกันพฤติกรรมการกลั่นแกล้งบนโลกไซเบอร์ของนักเรียนโรงเรียนคงทองวิทยา จังหวัดนครปฐม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยวัตถุประสงค์การวิจัย
ข้อที่ 1 ได้แก่ นักเรียนโรงเรียนคงทองวิทยา จังหวัดนครปฐม จำนวน 327 คน ซึ่งได้มาจากคำนวณกลุ่มตัวอย่างโดย
ใช้ตารางเครซี-มอร์แกน ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย ด้วยวิธีการใช้ตารางเลขสุ่ม ได้รับแบบสอบถามกลับคืนมา
จำนวน 267 ฉบับ คิดเป็นร้อยละ 82 และประชากรที่ใช้ในการวิจัยวัตถุประสงค์การวิจัยข้อที่ 2 ได้แก่ ข้าราชการครู
และบุคลากรทางการศึกษา โรงเรียนคงทองวิทยา รวมทั้งสิ้น 113 คน ได้รับแบบสอบถามกลับคืนมา จำนวน 103 ฉบับ
คิดเป็นร้อยละ 91 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ การแจกแจงความถี่ ค่าเฉลี่ย
ค่าร้อยละ ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัย พบว่า 1) ระดับพฤติกรรมการกลั่นแกล้งบนโลกไซเบอร์ของนักเรียนโรงเรียนคงทองวิทยา
จังหวัดนครปฐม โดยภาพรวมอยู่ในระดับน้อย 2) การดำเนินงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน เพื่อป้องกันพฤติกรรมการกลั่นแกล้งบนโลกไซเบอร์ของนักเรียนโรงเรียนคงทองวิทยา จังหวัดนครปฐม โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
3) การดำเนินงานตามมาตรการ 3 ป. เพื่อแก้ไขปัญหาการกลั่นแกล้งบนโลกไซเบอร์ของนักเรียนโรงเรียนคงทองวิทยา จังหวัดนครปฐม โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมประชาสัมพันธ์. (2566). ดัชนีชี้วัดความปลอดภัยบนสื่อออนไลน์สำหรับเด็กเผยการระบาดใหญ่ทางไซเบอร์ โดยรายงานของสถาบันดีคิวพบเด็ก 70% มีความเสี่ยงทางไซเบอร์อย่างต่อเนื่อง. https://www.prd.go.th/th/content/category/detail/id/9/iid/229312
จิราภา พึ่งบางกรวย. (2563). การรับรู้ความเสี่ยงและการแก้ปัญหาการถูกกลั่นแกล้งบนพื้นที่ไซเบอร์ของกำลังพลในกองทัพบก. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า, 7, 21–36.
ธันยากร ตุดเกื้อ. (2562). การศึกษาสภาพปัญหาและสาเหตุของพฤติกรรมการรังแกบนโลกไซเบอร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสารปาริชาต มหาวิทยาลัยทักษิณ, 32(2), 157–167.
นุธิดา ทวีชีพ. (2565). ผลของพฤติกรรมการกลั่นแกล้งในโรงเรียนที่มีต่อความผูกพันของนักเรียนระดับประถมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี, 34(1), 173–182.
ประพันธ์พงษ์ ยืนยง. (2562). มาตรการในการจัดการพฤติกรรมการถูกกลั่นแกล้งบนโลกไซเบอร์: กรณีศึกษาโรงเรียนนาหลวง เขตทุ่งครุ จังหวัดกรุงเทพมหานคร. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ปราวีณยา สุวรรณณัฐโชติ. (2561). วัคซีนคุ้มภัยคนยุคดิจิทัล: ประเด็นจริยธรรมและข้อควรรู้ทางกฎหมาย (พิมพ์ครั้งที่ 1). ศูนย์ส่งเสริมการพัฒนานวัตกรรม ตำราและเอกสารทางวิชาการ คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พลอยพัชชา แก้ววิเศษ. (2564). พฤติกรรมข่มเหงรังแกบนโลกไซเบอร์และปัจจัยที่เกี่ยวข้องของนักเรียนมัธยมในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(5), 239–251.
พัชราภา ตันติชูเวช, และ สุมิตร สุวรรณ. (2566). การพัฒนากระบวนการสร้างวัฒนธรรมความปลอดภัยจากการรังแกกันในโรงเรียนเพลินพัฒนา. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 11, 20–30.
แพรพลอย พัฒนะแสง. (2565). การพัฒนาแนวทางการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 3. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 11(1), 664–678.
ภาวดี เหมทานนท์, และ สุทัศน์ เหมทานนท์. (2567). การให้คำปรึกษาเพื่อลดอุบัติการณ์การกลั่นแกล้งในโรงเรียนและผลกระทบต่อนักเรียน. วารสารศาสตร์สุขภาพและการศึกษา, 4(3), 102–113.
โรงเรียนคงทองวิทยา. (2568). ข้อมูลโรงเรียนปีการศึกษา 2568. https://www.kongthong.ac.th
โรงเรียนคงทองวิทยา. (2567). แบบสรุปรายงานสรุปการเยี่ยมบ้านนักเรียนโรงเรียนคงทองวิทยา. https://www.kongthong.ac.th
ฤทัยชนนี สิทธิชัย. (2562). พฤติกรรมการรังแกบนโลกไซเบอร์ของวัยรุ่น (พิมพ์ครั้งที่ 1). สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิมลวรรณ ปัญญาว่อง. (2561). การป้องกันและจัดการการรังแกกันในโรงเรียน. วารสารสุขภาพจิตแห่งประเทศไทย, 27(2), 133–144.
สรานนท์ อินทนนท์. (2563). การกลั่นแกล้งบนโลกไซเบอร์ (Cyberbullying) (พิมพ์ครั้งที่ 3). มูลนิธิส่งเสริมสื่อเด็กและเยาวชน.
สรานนท์ อินทนนท์, และ พลินี เสริมสินสิริ. (2561). การศึกษาวิธีการป้องกันการกลั่นแกล้งบนโลกไซเบอร์ของวัยรุ่น. ใน การประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานวิชาการระดับชาติ UTCC Academic Day ครั้งที่ 2 (น. 1396–1406). มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.
สุภาวดี เจริญวานิช. (2560). การรังแกกันผ่านพื้นที่ไซเบอร์: ผลกระทบและการป้องกันในวัยรุ่น. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 25(4), 639–648.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). แนวทางการดำเนินการป้องกันการบูลลี่ในสถานศึกษา. https://safetycenter.obec.go.th
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2559). การพัฒนาระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน (พิมพ์ครั้งที่ 4). โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2567). การสำรวจการมีเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในครัวเรือน พ.ศ. 2567 (ไตรมาส 1). กองสถิติพยากรณ์ สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
หทัยภัทร โอสุวรรณ. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการกลั่นแกล้งทางอินเทอร์เน็ตของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นในประเทศไทย [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].
Advanced Info Service Public Company Limited. (2567). Thailand Cyber Wellness Index (TCWI) by AIS: ดัชนีชี้วัดสุขภาวะดิจิทัลของคนไทย 2567. https://sustainability.ais.co.th/th/sustainability-projects/thailands-cyber-wellness-index
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
