Implementation of a Student Support and Care System for the Prevention of Cyberbullying behaviors among Students at Kongthong Wittaya School, Nakhon Pathom Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objective of this research 1) cyberbullying behaviors among Students at Kongthong Wittaya School, Nakhon Pathom Province and to examine 2) the Implementation of a student support and care System for the prevention of cyberbullying among students at Kongthong Wittaya School,
Nakhon Pathom Province The sample group for the first research objective consisted of 327 students, determined by the Krejcie & Morgan table and selected through simple random sampling. A total of 267 questionnaires were returned, accounting for 82 percent. Moreover the population for the second research objective consisted of 113 teachers and educational personnel at Kongthong Wittaya School. A total of 103 questionnaires were returned, accounting for 91 percent. The research instruments consisted
of a questionnaire. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, and standard deviation.
The results revealed that 1) the overall level of cyberbullying behaviors among Kongthong Wittaya School students was at a low level. 2) the overall implementation of the student support and care system to prevent cyberbullying was at the highest level. and 3) the overall implementation of the 3P Measures to prevent cyberbullying was at a high level.
Article Details
References
กรมประชาสัมพันธ์. (2566). ดัชนีชี้วัดความปลอดภัยบนสื่อออนไลน์สำหรับเด็กเผยการระบาดใหญ่ทางไซเบอร์ โดยรายงานของสถาบันดีคิวพบเด็ก 70% มีความเสี่ยงทางไซเบอร์อย่างต่อเนื่อง. https://www.prd.go.th/th/content/category/detail/id/9/iid/229312
จิราภา พึ่งบางกรวย. (2563). การรับรู้ความเสี่ยงและการแก้ปัญหาการถูกกลั่นแกล้งบนพื้นที่ไซเบอร์ของกำลังพลในกองทัพบก. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า, 7, 21–36.
ธันยากร ตุดเกื้อ. (2562). การศึกษาสภาพปัญหาและสาเหตุของพฤติกรรมการรังแกบนโลกไซเบอร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสารปาริชาต มหาวิทยาลัยทักษิณ, 32(2), 157–167.
นุธิดา ทวีชีพ. (2565). ผลของพฤติกรรมการกลั่นแกล้งในโรงเรียนที่มีต่อความผูกพันของนักเรียนระดับประถมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี, 34(1), 173–182.
ประพันธ์พงษ์ ยืนยง. (2562). มาตรการในการจัดการพฤติกรรมการถูกกลั่นแกล้งบนโลกไซเบอร์: กรณีศึกษาโรงเรียนนาหลวง เขตทุ่งครุ จังหวัดกรุงเทพมหานคร. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ปราวีณยา สุวรรณณัฐโชติ. (2561). วัคซีนคุ้มภัยคนยุคดิจิทัล: ประเด็นจริยธรรมและข้อควรรู้ทางกฎหมาย (พิมพ์ครั้งที่ 1). ศูนย์ส่งเสริมการพัฒนานวัตกรรม ตำราและเอกสารทางวิชาการ คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พลอยพัชชา แก้ววิเศษ. (2564). พฤติกรรมข่มเหงรังแกบนโลกไซเบอร์และปัจจัยที่เกี่ยวข้องของนักเรียนมัธยมในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(5), 239–251.
พัชราภา ตันติชูเวช, และ สุมิตร สุวรรณ. (2566). การพัฒนากระบวนการสร้างวัฒนธรรมความปลอดภัยจากการรังแกกันในโรงเรียนเพลินพัฒนา. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 11, 20–30.
แพรพลอย พัฒนะแสง. (2565). การพัฒนาแนวทางการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 3. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 11(1), 664–678.
ภาวดี เหมทานนท์, และ สุทัศน์ เหมทานนท์. (2567). การให้คำปรึกษาเพื่อลดอุบัติการณ์การกลั่นแกล้งในโรงเรียนและผลกระทบต่อนักเรียน. วารสารศาสตร์สุขภาพและการศึกษา, 4(3), 102–113.
โรงเรียนคงทองวิทยา. (2568). ข้อมูลโรงเรียนปีการศึกษา 2568. https://www.kongthong.ac.th
โรงเรียนคงทองวิทยา. (2567). แบบสรุปรายงานสรุปการเยี่ยมบ้านนักเรียนโรงเรียนคงทองวิทยา. https://www.kongthong.ac.th
ฤทัยชนนี สิทธิชัย. (2562). พฤติกรรมการรังแกบนโลกไซเบอร์ของวัยรุ่น (พิมพ์ครั้งที่ 1). สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิมลวรรณ ปัญญาว่อง. (2561). การป้องกันและจัดการการรังแกกันในโรงเรียน. วารสารสุขภาพจิตแห่งประเทศไทย, 27(2), 133–144.
สรานนท์ อินทนนท์. (2563). การกลั่นแกล้งบนโลกไซเบอร์ (Cyberbullying) (พิมพ์ครั้งที่ 3). มูลนิธิส่งเสริมสื่อเด็กและเยาวชน.
สรานนท์ อินทนนท์, และ พลินี เสริมสินสิริ. (2561). การศึกษาวิธีการป้องกันการกลั่นแกล้งบนโลกไซเบอร์ของวัยรุ่น. ใน การประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานวิชาการระดับชาติ UTCC Academic Day ครั้งที่ 2 (น. 1396–1406). มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.
สุภาวดี เจริญวานิช. (2560). การรังแกกันผ่านพื้นที่ไซเบอร์: ผลกระทบและการป้องกันในวัยรุ่น. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 25(4), 639–648.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). แนวทางการดำเนินการป้องกันการบูลลี่ในสถานศึกษา. https://safetycenter.obec.go.th
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2559). การพัฒนาระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน (พิมพ์ครั้งที่ 4). โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2567). การสำรวจการมีเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในครัวเรือน พ.ศ. 2567 (ไตรมาส 1). กองสถิติพยากรณ์ สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
หทัยภัทร โอสุวรรณ. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการกลั่นแกล้งทางอินเทอร์เน็ตของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นในประเทศไทย [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].
Advanced Info Service Public Company Limited. (2567). Thailand Cyber Wellness Index (TCWI) by AIS: ดัชนีชี้วัดสุขภาวะดิจิทัลของคนไทย 2567. https://sustainability.ais.co.th/th/sustainability-projects/thailands-cyber-wellness-index
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
