Learning in Buddhism: theory and application

Main Article Content

Somjet Phiutongngam

Abstract

The objective of this article was to present the body of knowledge of learning in Buddhism which consists of 1) theory of learning in Buddhism 2) steps of learning in Buddhism 3) processes of learning in Buddhism and 4) application in teaching and educational administration.  Because since the Buddhism had been occurred in the world till now, Buddha’s teaching doctrine had been accepted that it was practice which can be used truly and can be seen result truly for followers by depending on His practice and learning before, however because the Buddhism’s teaching doctrine had important dominant features, for example, there were a religion of wisdom and a religion of education. It helps to develop human beings to be a perfect one actually. Because of human being was named that excellent animal it was different from any animals depending on practice or learning. Learning, practice and development were indicated to be an education by depending on the processes of learning, steps of learning in Buddhism and  threefold training principle (precept, concentration and wisdom). The education and learning according to the ways and doctrine of Buddhism far primary goal was making a refuge for oneself or succeeding in living either learning nor working, it happen for getting a supreme goal in Buddhism, that was nirvana.

Article Details

How to Cite
Phiutongngam, S. (2023). Learning in Buddhism: theory and application. Journal of Association of Professional Development of Educational Administration of Thailand (JAPDEAT), 5(4), 246–263. retrieved from https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JAPDEAT/article/view/267609 (Original work published December 18, 2023)
Section
Academic Articles

References

เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2551). เรียนให้รู้ ใช้ข้อมูลอย่างผู้ชนะ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: บริษัท ซัคเซส

มีเดีย จำกัด.

กิตติชัย สุธาสิโนบล. (2558). การจัดการเรียนการสอนตามแนวพุทธะเพื่อพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมสำหรับ

นักเรียน. กรุงเทพฯ: บริษัท คอมเมอเชียล เวิลด์ มีเดีย จำกัด.

กุญชลี ค้าขาย. (2540). จิตวิทยาการเรียนการสอน. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วน จำกัด 9119 เทคนิคพริ้นติ้ง.

ฆนัท ธาตุทอง. (2559). หลักการจัดการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: เพชรเกษม การพิมพ์.

ทิศนา แขมมณี. (2559). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ.

พิมพ์ครั้งที่ 20. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นพพงษ์ บุญจิตรอดุลย์. (2550). หลักการบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ: ศูนย์การพิมพ์กรุงเทพมหานคร.

เนาวนิจ ใจมั่น. (2551). พระพุทธศาสนาเพื่อพัฒนาผูเรียน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.

นุชลี อุปภัย. (2558). จิตวิทยาการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2536). จะพัฒนาคนกันได้อย่างไร (พุทธศาสนากับการพัฒนามนุษย์). กรุงเทพฯ:

บริษัท สหธรรมิก จำกัด.

___________. (2542). การศึกษากับการวิจัยเพื่ออนาคตของประเทศไทย. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ:

บริษัท สหธรรมิก จำกัด.

___________. (2544). “กระบวนการเรียนรู้เพื่อพัฒนาคนสู่ประชาธิปไตย” ในสาระความรู้ที่ได้จากการ

สัมมนาวิชาการเพื่อนำเสนอผลงานวิจัย/ผลงานวิชาการเกี่ยวกับกระบวนการเรียนรู้. รวมรวมและ

จัดพิมพ์โดยกรมวิชาการ. กรุงเทพฯ: องค์การค้าของคุรุสภา.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2540). หลักทั่วไปของพุทธศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.

___________. (2548). ลักษณะแห่งพระพุทธศาสนา. พิมพ์ครั้งที่ 13. กรุงเทพฯ: บริษัท สหธรรมิก จำกัด.

___________. (2550). การศึกษาเริ่มตนเมื่อคนกินอยูเปน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: บริษัท สหธรรมิก จำกัด.

พระไพศาล วิสาโล. (2560). กระบวนการเรียนรู้แบบพุทธ. (ออนไลน์). (อ้างเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2565).

จาก http://www.visalo.org/article/budBudandSuksa.htm

___________. (2560). พุทธศาสนากับการสร้างสรรค์ปัญญา. (ออนไลน์). (อ้างเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2565).

จาก http://www.visalo.org/article/budBudandSuksa.htm

พรรณี ช.เจนจิต. (2538). จิตวิทยาการเรียนการสอน. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: บริษัท ต้นอ้อ แกรมมี่ จำกัด.

พูนทรัพย์ เกตุวีระพงศ์. (2557). “พุทธศาสนากับประสิทธิภาพของการศึกษา” ในสารนิพนธ์ ๒๕๕๗. รวมรวมและ

จัดพิมพ์โดยมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ฟื้น ดอกบัว. (2555). ศาสนาเปรียบเทียบ. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: บริษัท บูรพาสาส์น (1991) จำกัด.

มาลินี จุฑะรพ. (2537). จิตวิทยาการเรียนการสอน. กรุงเทพฯ: บริษัท อักษราพิพัฒน์ จำกัด.

วรวิทย์ วศินสรากร. (2531). การเรียนรู้และการสอนตามแนวพุทธศาสตร์. (ออนไลน์). (อ้างเมื่อวันที่ 20

กรกฎาคม 2566).

จาก http://www.ejournals.swu.ac.th/article/file:///C:/Users/ACER/Downloads/5733-

Article%20Text-16501-18701-10-20150826.pdf

สำนักงานปฏิรูปการศึกษา. (2545). ปฏิรูปการศึกษาตามพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542.

กรุงเทพฯ: บุญศิริการพิมพ์.

สุรางค์ โค้วตระกูล. (2556). จิตวิทยาการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์

มหาวิทยาลัย.