THE MODEL OF BUDDHIST MONASTERY MANAGEMENT TOWARDS COMMUNITY EDUCATIONAL CENTER IN THAILAND

Main Article Content

Phrapalad Nutthawut Arnando
PhraSuthirattanabundit .
Konit Srithong

Abstract

The objectives of this thematic paper were as follows: 1) to study activities and models of Buddhist monastery management towards educational center of the community in Thai society; 2) to study the process of Buddhist monastery management towards educational center of the community in Thai society; and 3) to present the model Buddhist monastery management towards community educational center in Thailand. This is to research the document based approach and the field study conducted by in-depth interview as its research tool. The raw data are reviewed by the content analyses. The descriptive analysis is used for research findings presentation. The findings of the research are as follows: 1) Activities and models of Buddhist monastery management towards educational center of the community in Thai society were found that activities and models of temple management of each temple were carried out in a concrete and continuous action. Therefore, Monks and novices had the opinions that administration, propagation, public facilities, religious education, educational welfare, and public welfare had important part of the temple management process to be a community education center. 2) The process of Buddhist monastery management towards educational center of the community in Thai society was found that there were 6 process: 1) lifelong education promotion of community people 2) activities promoting intellectual skills 3) information technology services 4) learning the arts and culture of the community 5) mental and intellectual space, and 6) development of educational network in the community. 3) The model, Buddhist monastery management towards community education center in Thailand were 1) the center for promoting lifelong education for the community people, 2) the center for activities promoting intellectual skills, 3) the center for information technology services, 4) the center for learning the arts and culture of the community, 5) the center for mental and intellectual space, and 6) the center for development of educational network in the community.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Arnando, P. N., ., P., & Srithong, K. (2020). THE MODEL OF BUDDHIST MONASTERY MANAGEMENT TOWARDS COMMUNITY EDUCATIONAL CENTER IN THAILAND. Journal of Social Science and Buddhistic Anthropology, 5(6), 1-16. Retrieved from https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JSBA/article/view/237876
Section
Research Articles

References

ดารณี รักดี. (2540). การพัฒนารูปแบบการศึกษาขั้นพื้นฐานเพื่ออาชีพในชุมชนชนบทพึ่งตนเอง. ใน ดุษฎีนิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนาศึกษา. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ปาน กิมปี. (2540). การพัฒนาเครือข่ายการเรียนรู้การศึกษานอกโรงเรียน เพื่อการพึ่งตนเองของชุมชน. ใน ดุษฎีนิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนาศึกษา. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พระครูไพศาลวัฒนคุณ. (2559). ประสิทธิผลการจัดการงานสาธารณสงเคราะห์ของวัดในจังหวัดปทุมธานี. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 5(3), 58 - 73.

พระปลัดวรัญญู อคฺควชิโร. (2559). การพัฒนาการบริหารจัดการวัดให้เป็นศูนย์กลางชุมชนในยุคโลกาภิวัตน์. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 5(3), 38 - 54.

พระปลัดสมพงษ์ กวิวํโส. (2558). รูปแบบการบริหารจัดการวัดเพื่อเป็นศูนย์กลางการเรียนรู้ของชุมชน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. ใน ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาเรืองเดช ถาวรธมฺโม. (2554). การบริหารจัดการกิจการคณะสงฆ์ให้เป็นศูนย์การเรียนรู้ของชุมชนวัดไผ่ล้อม ตําบลจันทนิมิต อําเภอเมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรี. ใน รายงานวิจัยหน่วยวิทยบริการคณะสังคมศาสตร์ วัดไผ่ล้อม (พระอารามหลวง). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาสนธยา ชมพู. (2552). ยุทธศาสตร์การเผยแผ่ศาสนธรรมในยุคโลกาภิวัตน์ กรณีวัดพระธรรมกายและวัดหนองป่าพง. ใน ดุษฎีนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชานวัตกรรมการจัดการ. มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์.

พระสมุทรวชิรโสภณ ธมฺมโสภโณ. (2559). การพัฒนาการส่งเสริมศิลปวัฒนธรรมของคณะสงฆ์จังหวัดสมุทรสงคราม. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 5(3), 95 - 113.

สุมน อมรวิวัฒน์. (2550). การศึกษา สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน เล่ม 2. กรุงเทพมหานคร: โครงการสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน โดยพระราชประสงค์.

อดุลย์ วังศรี. (2546). การสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับกระบวนการเรียนรู้ ของชุมชนที่ทาให้ชุมชนเข้มแข็ง : การวิจัยเชิงชาติพันธุ์วรรณาอภิมาณ. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนาศึกษา. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อาทร จันทวิมล. (2537). ประวัติของแผ่นดินไทย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์อักษรไทย.