Main Article Content

Kanyarat Unthanon
Rattana Chanthao


          This research aimed to study the color terms in Thai language and their structures by collecting data from Thai National Corpus in novel category.  The data were collected during the years 2008 - 2017 by using 13 key words as: white, black, red, yellow, green, blue, light blue, brown, purple, pink, orange, red - orange and gray. This study is a linguistic research by data analysis from documents and Berlin and Kay’s theory of color terms (1969) is being used as the main conceptual framework. The research found that all 13 basic color terms have still been in use at present and 332 non - basic color terms were found in data. The non - basic color terms of green were mostly found, following by pink, yellow, brown, red, white, purple, orange, gray, light blue, blue, black, and red - orange, respectively.The structures of color terms are divided into 2 patterns,1) Pattern of basic color terms is: [(‘color’) + basic color term], 2) Patterns of non -basic color terms are divided into 3 patterns as: type 1 [(‘color’) + (extended word) + basic color term + extended word + (extended word) + (extended word)], type 2 [(‘color’) + basic color term + (extended word) +       non - basic color marker + basic color term + (extended word) + (extended word)] and type 3 [(‘color’) + basic color term + non-basic color marker + extended word]. This study also showed the new knowledge of the evolution of Thai basic color terms that is on the 4th stage so there are only 5 basic color terms in Thai language as: white, black, red, yellow and green. But blue, light blue, brown, purple, pink, orange and gray are non - basic color terms because they are the same names as things.


Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Unthanon, K., & Chanthao, R. (2020). THAI COLOR TERMS AND THEIR STRUCTURES. Journal of Social Science and Buddhistic Anthropology, 5(6), 152-167. Retrieved from
Research Articles


ธนัฏฐากุล พรทิพยพานิช. (2557). คำเรียกสีในภาษาไทยสมัยธนบุรีและสมัยรัตนโกสินทร์. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาภาษาศาสตร์ประยุกต์. มหาวิทยาลัย เกษตรศาสตร์.

รุจิวรรณ เหล่าไพโรจน์. (2552). การศึกษาเปรียบเทียบคำเรียกสีภาษาไทยและภาษาเวียดนาม. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาศาสตร์. มหาวิทยาลัยมหิดล.

วิพาที ทิพย์คงคา. (2553). คำเรียกสีในภาษาไทยสมัยอยุธยา. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาศาสตร์ประยุกต์. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ศุภมาศ เอ่งฉ้วน. (2543). คำเรียกสีและมโนทัศน์เรื่องสีของคนไทยสมัยสุโขทัยและสมัยปัจจุบัน. ใน วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาภาษาศาสตร์. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อภิญญา เพชรวิชิต. (2545). การสร้างคำเรียกสีในภาษาไทยและภาษาลาว. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

อมรา ประสิทธิรัฐสินธุ์. (2538). คำเรียกสีและการรับรู้สีของชาวจ้วงและชาวไทย. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Rivers W. H. R. (1901). Primitive Color Vision. Popular Science Monthly, 59(5), 44-58.

Anna A. et al. (2006). Basic colour terms in Modern Greek. Journal of Greek Linguistics, 7(1), 3-47.

Brent B. and Paul K. (1969). Basic color terms: Their universality and evolution. in Berkley and Los Angeles. University of California Press.

Harold C. (1955). Hanunoo Color Categories. Southwestern Journal of Anthropology, 11(4), 339-344.

Ichiro K. et al. (2017). The modern Japanese color lexicon. Journal of Vision, 17(3), 1-18.