THE COMMUNICATION POLICY FOR SHARING KNOWLEDGE ON LOW FODMAP IN SYMPTOMATIC CONTROL BY THAI DIETETIC ASSOCIATION
Keywords:
Policy, Nutrition Communication, Food, Gastrointestinal DiseaseAbstract
The purpose of this research is to study 1) problems and needs the communication policy 2) communication process 3) communication strategy 4) communication policy efficiency development and 5) Prepare communication policy proposals for Local Administration on Low FODMAP in Symptomatic Control by Thai Dietetic Association. The study was conducted using qualitative research by using the in-depth interview total 25 key informants, including: 5 committee of Thai Dietetic Association, project manager and member of Thai Dietetic Association, 5 gastroenterologist, 5 Anti-aging doctor, 5 Dietitian, and 5 Communicator specialist. The recruiting method is specific selection. Data were analyzed by inductive analysis. The research found that 1) Problems and needs: Thai Dietetic Association and healthcare practitioners need more information. Thai Dietetic Association need to establish a communication policy in conjunction with network partners. 2) Communication process: The audience wants to receive reliable information to affect evaluation, trial, and adoption. 3) Communication strategy: The association invites specialist give a lecture in academic conference and publish article in academic journal. 4) Communication policy efficiency development: The association must create an identity, form a team, and collaborate with network partners. 5) Prepare communication policy proposals for Local Administration: Making communication policy for both government and private organizations. Bring Low fodmap is a part of the curriculum and Establish guideline for the Thai healthcare practitioner.
References
กนกนาถ ลิขิตไพรวัลย์. (2563). กลยุทธ์การสื่อสารข้อมูลข่าวสารผ่านเฟซบุ๊กเพจในจังหวัดพิษณุโลก. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
กรมอนามัย สำนักโภชนาการ กระทรวงสาธารณสุข. (2562). แผนปฏิบัติการด้านโภชนาการระดับชาติ 5 ปี. เรียกใช้เมื่อ 25 ตุลาคม 2565 จาก https://e-meeting.anamai. moph.go.th/agenda_att/file_emeeting_agenda_ att_.
กิติยา วิสิฐพงศ์พันธุ์ และคณะ. (2565). ปัจจัยที่ส่งต่อการตระหนักรู้ถึงความปลอดภัยทางไซเบอร์ของนักศึกษามหาวิทยาลัย. วารสารวิชาการวิทยาศาสตร์, 32(1), 33-38.
จิตตินันทน์ ตั้งประเสริฐ และพิทักษ์ศักดิ์ ทิศาภาคย์. (2563). นโยบาย การบริหารจัดการ และการใช้สื่อในการสื่อสารเพื่อการประชาสัมพันธ์ ของกรมประชาสัมพันธ์ในบริบทประเทศไทย 4.0. วารสารศรีปทุมปริทัศน์ ฉบับมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 20(1), 137-152.
นพพงศ์ เกิดเงิน และคณะ. (2564). ปัจจัยการยอมรับนวัตกรรมที่ส่งผลต่อความตั้งใจในการสั่งซื้ออาหารแบบออนไลน์เดลิเวอรีของผู้ใช้บริการในประเทศไทย. วารสารบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยแม่โจ้, 3(2), 1-19.
น้ำทิพย์ พรมสูตร. (2563). การยอมรับนวัตกรรมทางการเงินของผู้สูงอายุในเขตอำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี. ใน การศึกษาค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.
ปิยะ พละปัญญา. (2562). การยอมรับแนวคิดปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของเกษตรกร บ้านแม่สาใหม่ ตำบลโป่งแยง อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิจัยและส่งเสริมวิชาการเกษตร, 36(3), 96-101.
พระครูปลัดประวิทย์ วรธมฺโม และคณะ. (2565). การกําหนดนโยบายสาธารณะของรัฐบาลไทย. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 8(3), 29-43.
พิชญาภา ชินคำ และ จุรีวัลย์ ภักดีวุฒิ. (2561) กลยุทธ์การจูงใจที่มีผลต่อพฤติกรรมการตัดสินใจเลือกบริษัทประกันชีวิตของตัวแทนประกันชีวิตในจังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด, 12(1), 11-12.
พิมพ์กมล เกษแก้ว และพัด ลวางกูร. (2563). การกำหนดนโยบายการพัฒนายางพาราประเทศไทย. วารสารรัชต์ภาคย์, 14(32), 12-22.
เพียงกมล เกิดสมศรี และ ปรีชา พันธุ์แน่น. (2563). แนวทางการพัฒนากลยุทธ์การสื่อสารการประชาสัมพันธ์ ผ่านสื่อสังคมออนไลน์ของ “ตลาดชุมชนเพื่อธุรกิจท้องถิ่น” ประเทศไทย. วารสารร่มพฤกษ์ มหาวิทยาลัยเกริก, 38(1), 22-33.
มณี วิเศษพาณิช. (2561). การศึกษาสภาพการสื่อสารภายในองค์กร กรณีศึกษา บริษัท คาสิโอ ประเทศไทย จำกัด. ใน การศึกษาค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
มุจลินท์ ม่วงยาน และปรเมศร์ อัศวเรืองพิภพ. (2561). ปัจจัยความสนใจที่มีอิทธิพลต่อการเลือกกิจกรรมเสริมประสนการณ์ต่างประเทศของนักศึกษาปริญญาตรี. วารสารวิทยาการจัดการ, 5(1), 108-124.
ยิ่งขวัญ กิตติโชติพันธุ์. (2563). แนวทางการพัฒนากระบวนการสื่อสารเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในงานจัดซื้อ กรณีศึกษา บริษัทผลิตเครื่องดื่มสำเร็จรูปแห่งหนึ่งในจังหวัดนครปฐม. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
รุ่งฤดี แก้วชลคราม. (2564). ปัจจัยที่มีผลต่อการขับเคลื่อนนโยบายสาธารณะเพื่อสุขภาพในระดับพื้นที่ในเขตสุขภาพที่ 11 ปี 2562. เรียกใช้เมื่อ 25 ตุลาคม 2565 จากhttp://www.stpho.go.th/Research/%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%A4%E0%B8%94%E0%B8%B5%20%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%8A%E0%B8%A5%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A1.pdf.
วรรณภรณ์ รัตนโกสุม. (2564). การศึกษาทัศนคติ สภาพปัญหาและพฤติกรรมการใช้งานในการรับ-ส่งหนังสือราชการ ด้วยระบบสำนักงานอิเล็กทรอนิกส์ (e-Office) ของบุคลากรคณะเทคโนโลยีสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. เรียกใช้เมื่อ 16 พฤศจิกายน 2565 จาก http://www.repository.rmutt.ac.th /dspace/bitstream/123456789/3860/3/20220524-Research-Wannaporn %20R..pdf.
สุภัทรชัย รินสาย และวจี ปัญญาใส, (2564). แนวทางการบริหารภาคีเครือข่ายในการจัดการการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอปัว จังหวัดน่าน. Journal of Roi Kaensarn Academi, 6(8): 283-296.
สุรพงษ์ โสธนะเสถียร. (2563). ทฤษฎีการสื่อสาร. (พิมพ์ครั้งที่ 4). ปทุมธานี: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อดิพล เอื้อจรัสพันธุ์ และณัชนิชา กรกิ่งมาลา. (2561). กลยุทธ์และเครือข่ายการสื่อสารเพื่อสารชุมชนเข้มแข็ง กรณีศึกษาชุมชนหัวเข้ เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร. วารสารนิเทศตร์ธุรกิจบัณฑิตย์, 12(2), 221-247
Aziz, I. et al. (2017). Small intestinal bacterial overgrowth as a cause for irritable bowel syndrome: guilty or not guilty?. Current opinion in gastroenterology. 33(3), 196-202.
Dukowicz, A. C. et al. (2007). Small intestinal bacterial overgrowth: a comprehensive review. Gastroenterology & hepatology, 3(2), 112–122.
Vargas, P. et al. (2017). A Practical Guide to Experimental Advertising Research. Journal of Advertising, 46(1): 101-114.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2022 Journal of Social Science and Buddhistic Anthropology
![Creative Commons License](http://i.creativecommons.org/l/by-nc-nd/4.0/88x31.png)
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.