ปัจจัยการจัดการทางการตลาดที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารประเภทฟาสต์ฟู้ดของประชาชนในอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี
คำสำคัญ:
ปัจจัยการจัดการทางการตลาด, พฤติกรรมการบริโภคอาหาร, อาหารฟาสต์ฟู้ดบทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาปัจจัยส่วนบุคคล การจัดการทางการตลาด และพฤติกรรมการบริโภคอาหารประเภทฟาสต์ฟู้ดของประชาชนในอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี และ 2) เพื่อเปรียบเทียบปัจจัยการจัดการทางการตลาด และพฤติกรรมการบริโภคอาหารประเภทฟาสต์ฟู้ดของประชาชนในอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคคล มีกลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการวิจัย วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าไคสแควร์ (Chi - Square) ค่าที (t - test) และทดสอบค่าเอฟ (F - Test) ด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวน (One - Way ANOVA) ผลการศึกษา พบว่า 1) ประชาชนกลุ่มตัวอย่างที่ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศชาย มีการศึกษาระดับปริญญาตรี มีสถานภาพโสด และมีรายได้เฉลี่ยต่อเดือน 10,001 - 20,000 บาท และผลการวิเคราะห์ปัจจัยการจัดการทางการตลาดพบว่า ส่วนใหญ่ให้ความสำคัญต่อปัจจัยด้านการส่งเสริมการตลาดเป็นปัจจัยสำคัญที่สุด และ ส่วนใหญ่รับประทานอาหารฟาสต์ฟู้ดโดยเฉลี่ยเดือนละไม่เกิน 3 ครั้ง / เดือน มีค่าใช้จ่ายโดยประมาณต่อครั้ง 1,001 – 2,000 บาท ชอบรับประทานร้านไก่ทอด เลือกรับประทานเพราะสะดวกรวดเร็ว เลือกประเภทอาหารฟาสต์ฟู้ดอาหารหลัก และมีการตัดสินใจเลือกซื้ออาหารฟาสต์ฟู้ดด้วยตนเอง ตามลำดับ 2) ผลการทดสอบสมมติฐานการวิจัยพบว่า การเปรียบเทียบปัจจัยการจัดการทางการตลาดภาพรวมไม่แตกต่างกัน ยกเว้นปัจจัยด้านราคา และพฤติกรรมการบริโภคอาหารประเภทฟาสต์ฟู้ดจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคลภาพรวมไม่มีความสัมพันธ์ ยกเว้นรายได้เฉลี่ยต่อเดือน ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ .05 3) ข้อเสนอแนะต้องมีการวางแผนกลยุทธ์ทางการตลาด การประชาสัมพันธ์เพื่อเข้าถึงลูกค้า และสร้างความประทับใจให้กับลูกค้าทั้งคุณภาพและบริการต่อไป
เอกสารอ้างอิง
กรกฎา เกตุเมธาวิทย์. (2556). พฤติกรรมการบริโภคอาหารฟาสต์ฟูดของนักศึกษาเชียงใหม่. ใน วิทยานิพนธ์เศรษฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2548). สถิติสำหรับงานวิจัย. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เครือมาศ มีเกษม. (2554). พฤติกรรมการบริโภคอาหารจานด่วนของบุคคลวัยทำงานในเขตกรุงเทพมหานคร. ใน วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาบริหารธุรกิจ. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
เจณิภา คงอิ่ม. (2560). พฤติกรรมการบริโภคอาหารประเภทฟาสต์ฟู้ดส์ของประชาชนในจังหวัดนนทบุรี. ใน วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชาการตลาด. มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์.
ณัฐกฤตา นันทะสิน. (2558). ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการบริโภคและความภักดีต่ออาหารเพื่อสุขภาพของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารกระแสวัฒนธรรม, 16(29), 3-18.
ธีรวีร์ วราธรไพบูลย์. (2557). พฤติกรรมการบริโภค : อาหารนิยมบริโภคกับอาหารเพื่อสุขภาพ. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 5(2), 255-264.
บุญธรรม กิจปรีดาบริสุทธิ์. (2551). ระเบียบวิธีการวิจัยทางสังคมศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: จามจุรีโปรดักท์.
พรเพ็ญ โสตศิริ และวราภรณ์ มาไพศาลทรัพย์. (2554). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีอิทธิพลต่อการ ตัดสินใจซื้ออาหารจานด่วนประเภทพิซซ่าตราพิซซ่าฮัทของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. ใน วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการธุรกิจเกษตรและอุตสาหกรรมอาหาร. สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง.
พรรณี ลิกิจวัฒนะ. (2553). วิธีการวิจัยทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง.
มาริน สาลี. (2555). พฤติกรรมการบริโภคอาหารฟาสต์ฟู้ดที่มีผลต่อภาวะโภชนาการของวัยรุ่นในกรุงเทพมหานคร. ใน วิทยานิพนธ์คหกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาอาหารและโภชนาการ. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ลาวัณย์ ทวีผดุง. (2559). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความพึงพอใจในการใช้บริการร้านอาหารจานด่วนเคเอฟซีของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร และปริมณฑล. ใน วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาบริหารธุรกิจ. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ. (2552). การบริหารการตลาดยุคใหม่. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสาร.
สุวรรณา เขียงขุนทด และคณะ. (2557). ความรู้และพฤติกรรมการบริโภคอาหารของคนภาษีเจริญกรุงเทพมหานคร. ใน รายงานการวิจัย. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข.
