สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่องานวิชาการ ของสถานศึกษาในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานศึกษาธิการ ภาค 4
คำสำคัญ:
สมรรถนะของผู้บริหาร, งานวิชาการของสถานศึกษา, สำนักงานศึกษาธิการภาค 4บทคัดย่อ
บทความฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานศึกษาธิการภาค 4 2) งานวิชาการของสถานศึกษาในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานศึกษาธิการภาค 4 และ 3) สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่องานวิชาการของสถานศึกษาในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานศึกษาธิการภาค 4 หน่วยวิเคราะห์ข้อมูลคือ สถานศึกษาในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานศึกษาธิการภาค 4 จำนวน 1,780 แห่ง โดยการเปิดตารางเครซี่ มอร์แกน ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 317 แห่ง ผู้ให้ข้อมูลโรงเรียนละ 6 คน รวมทั้งสิ้น 1,902 คน เครื่องมือที่ใช้คือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียรสัน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัย 1) สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานศึกษาธิการภาค 4 โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านคุณธรรมและจริยธรรมสำหรับผู้บริหารสถานศึกษา มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด รองลงมาคือ ด้านการวางแผนการศึกษา และด้านการบริหารด้านวิชาการ มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด 2) งานวิชาการของสถานศึกษาในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานศึกษาธิการภาค 4 โดยภาพรวม อยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านกระบวนการเรียนรู้ มีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือ ด้านหลักสูตรสถานศึกษา และด้านวิชาการที่ให้แก่บุคคล ครอบครัว องค์กร หรือหน่วยงานอื่น มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด 3) สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่องานวิชาการของสถานศึกษาในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานศึกษาธิการภาค 4 ได้แก่ 3.1 ด้านหลักและกระบวนการบริหารการศึกษา 3.2 ด้านการวางแผนการศึกษา 3.3 ด้านการบริหารด้านวิชาการ และ 3.4 ด้านการบริหารกิจการนักเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
เอกสารอ้างอิง
กมล สุทธาวาส. (2556). รูปแบบการบริหารงานวิชาการในโรงเรียนมัธยมศึกษา จังหวัดน่าน. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา . มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). คู่มือการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่เป็นนิติบุคคล. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2545. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
นฤมล พันลุตัน. (2561). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานเพื่อรองรับการเป็นประชาคมอาเซียน. ใน ดุษฎีศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการการศึกษา. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
พัฒนะ เส็งเรียบ. (2556). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการดำเนินงานวิชาการในโรงเรียน ประถมศึกษาสังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดสมุทรสาคร. ใน วิทยานิพนธ์ ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา . มหาวิทยาลัยบูรพา.
รัตนา ตั้งศิริชัยพงษ์. (2553). อิทธิพลของสมรรถนะผู้บริหารโรงเรียนที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการ บริหารงานวิชาการของโรงเรียนมัธยมศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. ใน ดุษฎีนิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
เลหล้า ตรีเอกานุกูล. (2555). แนวทางการพัฒนางานวิชาการในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรม สามัญศึกษา อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
สำนักงานรับรองมาตรฐานและการประเมินคุณภาพการศึกษา. (2557). การประกันคุณภาพการศึกษา ระบบการบริหารงานคุณภาพ. กรุงเทพมหานคร: องค์การมหาชน.
สำนักงานศึกษาธิการ ภาค 4. (2562). แผนยุทธศาสตร์การพัฒนาการศึกษา (พ.ศ. 2562 - 2565) ภาค 4. ราชบุรี: สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
สุทธิเทพ ช่อปทุมศิริกุล. (2560). สมรรถนะผู้บริหารโรงเรียนตามมาตรฐานวิชาชีพของคุรุสภาใน โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 3. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการการศึกษา. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
อินทร วุฒิไชย. (2556). การบริหารงานวิชาการโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงาน คณะกรรมการการศึกษาเอกชน เขตการศึกษา 8. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Likert, S. (1961). New patterns of management. New York:: McGraw-Hill.
