บทบาทของสำนักสันติอโศกในการเคลื่อนไหวทางสังคม
คำสำคัญ:
บทบาท, สำนักสันติอโศก, สมณะโพธิรักษ์, การเคลื่อนไหวทางสังคมบทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบทบาทของสำนักสันติอโศกในการเคลื่อนไหวทางสังคม นับตั้งแต่การเป็นกลุ่มที่มีส่วนร่วมสนับสนุน พล.ต.จำลอง ศรีเมือง ในการเป็นผู้สมัครรับเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2528 จนถึงช่วงวิกฤติการณ์การเมืองไทย โดยศึกษาจากเอกสารเป็นหลัก ผลการศึกษาพบว่าสำนักสันติอโศกไม่มีสถานะเป็นองค์กรทางพุทธศาสนาที่ได้รับการรับรองจากรัฐและคณะสงฆ์ไทย ซึ่งสถานะเช่นนี้ทำให้สำนักสันติอโศกสามารถดำเนินกิจกรรมต่าง ๆ ได้อย่างเป็นอิสระทั้งกิจกรรมทางศาสนา และกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับสังคม สำนักสันติอโศกได้ดำเนินกิจกรรมทางสังคมโดยเป็นกลุ่มเคลื่อนไหวทางสังคมที่มีสมณะโพธิรักษ์เป็นเจ้าสำนัก สำนักสันติอโศกมีการจัดโครงสร้างองค์กรอย่างเป็นระบบ มีการประกอบพิธีกรรม ประเพณี เทศกาลต่าง ๆ ทำให้สามารถสร้างอุดมการณ์ทั้งทางศาสนาและอุดมการณ์ทางสังคมต่าง ๆ ในลักษณะพุทธศาสนาแบบอโศก การเคลื่อนไหวทางสังคมหลายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในสังคมไทย เกิดขึ้นจากการที่สมาชิกสำนักสันติอโศกรวมตัวกันเป็นองค์กรที่ดำเนินกิจกรรมทางศาสนาควบคู่ไปกับการดำเนินกิจกรรมการเคลื่อนไหวทางสังคม มีการจัดตั้งขบวนการเคลื่อนไหวทางสังคมที่เข้มแข็งอย่างเป็นระบบ มีรูปแบบและลักษณะของการเคลื่อนไหวที่เป็นเครือข่ายชาวอโศกที่กระจายอยู่ทั่วทุกภูมิภาคของประเทศไทย ผนวกกับพลังของเครือข่ายพันธมิตรแนวร่วมที่ชาวอโศกมีปฏิสัมพันธ์กับบุคคล ชุมชน ตลอดจนกลุ่มผลประโยชน์ทางการเมืองต่าง ๆ ที่มีแนวทางเดียวกัน โดยมีจุดประสงค์ของขบวนการ คือ ต้องการเปลี่ยนแปลงสังคมไทยให้เป็นไปตามเป้าหมายของกลุ่มตน ซึ่งการสร้างเครือข่ายทางสังคมทำให้การเคลื่อนไหวของสำนักสันติอโศกเกิดประสิทธิผลมากกว่าการเคลื่อนไหวเพียงลำพังเฉพาะกลุ่ม
เอกสารอ้างอิง
คณะกรรมการชุมชนบุญนิยมสันติอโศก. (2551). ชุมชนบุญนิยมสันติอโศก. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: อุษาการพิมพ์.
ชัยฤทธิ์ ยนเปี่ยม. (2562). พรรคเพื่อฟ้าดิน การเมืองบุญนิยมของ "จำลอง" ที่ต้องแนะนำ "ทักษิณ". เรียกใช้เมื่อ 26 ธันวาคม 2562 จาก https://asoke.info/Sanasoke/sa271 /119.html
ทีมงานข่าวอโศก. (2557). “งานมหาปวารณา’ 57” ครั้งที่ 32 ฉลอง 80 ปีวิชิตชัย พ่อครูสมณะโพธิรักษ์ 30 ปีปฐมอโศกวันที่ 6-9 พฤศจิกายน 2557 ณ ชุมชนบุญนิยมปฐมอโศก จ.นครปฐม”. สารอโศก, 35(1), 4-17.
เทิดธรรม ทรงไทย. (2551). ข้าฯ คือ…นักรบประชาชน. กรุงเทพมหานคร: กรีน-ปัญญาญาณ.
ธนาพล อิ๋วสกุล. (2550). แกะรอยพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย: ผู้ออกบัตรเชิญให้คณะรัฐประหาร. ใน ธนาพล อิ๋วสกุล และคนอื่น ๆ (กองบรรณาธิการ) รัฐประหารเพื่อระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข (หน้า 296). กรุงเทพมหานคร: ฟ้าเดียวกัน.
นพรัตน์ นิลประพัฒน์. (2561). ความสัมพันธ์ของภาพลักษณ์องค์กรและกลยุทธ์การสื่อสารเพื่อให้เกิดประสิทธิผลที่มีต่อความภักดีในตราสินค้าของผู้บริโภคเครื่องดื่มเบียร์ช้าง. ใน วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
นาวาบุญนิยม. (2553). งานสาราณียกุศล พล.ต.จำลอง ศรีเมืองสู่ปัจฉิมวัย (อย่านึกว่าแก่นะ). สารอโศก, 30(3), 15-22.
บรูม ลีโอนาร์ด และเซ็คสนิค ฟิลิปส์. (2509). พฤติกรรมร่วม. (ประเสริฐ แย้มกลิ่นฟุ้ง, ผู้แปล). พระนคร: สภาวิจัยแห่งชาติ.
บัณฑิต ศิริรักษ์โสภณ. (2559). “บุญนิยม”:จริยธรรมทางเศรษฐกิจกับการขับเคลื่อนทางสังคมของชาวอโศก. ใน วิทยานิพนธ์สังคมวิทยาและมานุษยวิทยามหาบัณฑิต สาขาวิชามานุษยวิทยา. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
บุญร่วม เทียมจันทร์. (2544). คดีประวัติศาสตร์ นายกฯ ทักษิณชนะคดีซุกหุ้น. กรุงเทพมหานคร: หจก.วีเจ พริ้นติ้ง จำกัด.
ประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่องการสิ้นสภาพความเป็นพรรคการเมืองของพรรคการเมืองที่จัดตั้งหรือเป็นพรรคการเมืองตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ. 2550. (2562). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 136 ตอนที่ 53 ก หน้า 1-2 (22 เมษายน 2562).
ภิญโญ ไตรสุริยธรรมา (บรรณาธิการ). (2547). เช็กบิล. กรุงเทพมหานคร: openbooks.
มูลนิธิธรรมสันติ. (2555). สัจจะแห่งชีวิตของสมณะโพธิรักษ์ ภาค 3 "ชาวอโศก" เพื่อมวลมนุษยชาติ. กรุงเทพมหานคร: อุษาการพิมพ์.
ยุทธชัย จอมพงษ์. (2549). แนวคิดทางการเมืองของจากตัวสมณะโพธิรักษ์. ใน วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ยุพดี วิภัติภูมิประเทศ. (2558). การสื่อสารทางการเมืองของพลตรีจำลอง ศรีเมือง ศึกษาในช่วงเวลาระหว่างปี พ.ศ. 2523-2553. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาสื่อสารการเมือง. วิทยาลัยสื่อสารการเมือง มหาวิทยาลัยเกริก.
ลิขิต ธีรเวคิน. (2544). วิวัฒนาการการเมืองการปกครองไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วัชระ เพชรทอง. (2535). ราชดำเนิน ถนน 1,000 ศพ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์บางหลวง.
วัชรา ไชยสาร. (2555). วิกฤตทางการเมืองไทย: เลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไป 2550 กับ 2554. รัฐสภาสาร, 60(3), 56-86.
วัลยา ภู่ภิญโญ. (2544). ทักษิณ ชินวัตรตาดูดาวเท้าติดดิน. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร:: สำนักพิมพ์มติชน.
สงกรานต์ จอมศรี. (2556). การก่อกำเนิดและการดำเนินการอยู่ของพรรคเพื่อฟ้าดิน. ใน วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สมณะนึกนบ ฉันทโส. (2562). รายงานจากพุทธสถาน. เรียกใช้เมื่อ 14 ธันวาคม 2562 จาก http://www.asoke.info/Sanasoke/sa270/084.html
สมณะโพธิรักษ์. (2545). เหตุปัจจัยความเสื่อมแห่งสงฆ์: ขาดทิศทางโลกุตรธรรม. ใน พิทยา ว่องกุล วิกฤติศาสนายุคธนาธิปไตย: พุทธวิบัติ? (พิมพ์ครั้งที่ 2) (หน้า 89). กรุงเทพมหานคร: โครงการวิถีทรรศน์.
สำนักข่าวอิศรา. (2563). เกาะติดสถานการณ์ชุมนุมองค์การพิทักษ์สยาม. เรียกใช้เมื่อ 3 พฤษภาคม 2563 จาก https://www.isranews.org/isranews-scoop/17827-monitor-pitaksiam.html
สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง. (2555). ข้อมูลสถิติการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2554. กรุงเทพมหานคร: รุ่งศิลป์การพิมพ์ (1977) จำกัด.
สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง. (2558). รายงานจำนวนสมาชิกพรรคการเมืองในรอบไตรมาส ไตรมาสที่ 4 (ต.ค.- ธ.ค.) ปีพ.ศ. 2557. เรียกใช้เมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2561 จาก http://www.ect.go.th/ect_th/Ewt_w3c/ewt_dl_link.php?nid=248
สุรเธียร จักรธรานนท์. (2550). สันติอโศก: สามทศวรรษที่ท้าทาย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มติชน.
เฮกิลา โฮร์น และมาเรีย เลนา. (2541). มองพระพุทธศาสนาด้วยสองตาเปิด (ขวัญ ก่อเอง ผู้แปล). กรุงเทพมหานคร: ฟ้าอภัย.





