ความโปร่งใสและการตรวจสอบได้ของกรมศุลกากร : รถเมล์ NGV
คำสำคัญ:
กรมศุลกากร, ความโปร่งใส, การตรวจสอบ, รถเมล์ NGVบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพความโปร่งใสและตรวจสอบได้ของกรมศุลกากร 2) ปัจจัยที่มีส่วนในการส่งเสริมความโปร่งใสและตรวจสอบได้ของกรมศุลกากร 3) เพื่อนำเสนอแนวทางความโปร่งใสและตรวจสอบได้ เป็นการศึกษาเชิงพรรณนาและวิเคราะห์ เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ ที่ใช้วิธีสัมภาษณ์เชิงลึก กลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ประกอบด้วย กลุ่มผู้กำหนดนโยบาย อธิบดีกรมศุลกากร หรือผู้ที่ได้รับมอบหมาย จำนวน 2 ท่าน กลุ่มผู้ปฏิบัติตามนโยบาย พนักงานกรมศุลกากร จำนวน 3 ท่าน กลุ่มผู้มีส่วนได้เสีย ได้แก่ ผู้นำเข้าผ่านด่านศุลกากร จำนวน 15 ท่าน และผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับการนำเข้าสินค้าผ่านด่านศุลกากร จำนวน 5 ท่าน รวม 25 ท่าน ผลการวิจัยพบว่า 1) บทบาทหน้าที่และสภาพการปฏิบัติหน้าที่ของกรมศุลกากรในการบริหารงานการกำกับดูแลการนำเข้าสินค้า ให้มีความโปร่งใสและตรวจสอบได้สามารถดำเนินการได้จริง ตามหลักการบริหารจัดการองค์การที่ดี 2) ศึกษาปัจจัยที่มีส่วนในการส่งเสริมความโปร่งใสและตรวจสอบได้ของกรมศุลกากร พบว่า ปัจจัยผู้บริหาร ปัจจัยนโยบาย ปัจจัยด้านบุคลากร ปัจจัยการบริหารจัดการและปัจจัยทรัพยากร ทำให้การบริหารกรมศุลกากรด้วยความซื่อสัตย์ สุจริต มีคุณธรรม โปร่งใส และพร้อมรับผิด ส่งเสริมให้มีการเสริมสร้างมาตรฐานในการดำเนินงานของกรมศุลกากร และ 3) การดำเนินการให้มีความโปร่งใสและตรวจสอบได้ของกรมศุลกากรจะต้องปรับวิธีการ ขั้นตอน ระบบการทำงาน บุคลากรผู้ให้บริการเป็นปัจจัยสำคัญที่ต้องปรับทัศนคติในการให้บริการด้วยจิตบริการ มีมาตรฐาน ให้บริการด้วยความเต็มใจไม่เลือกปฏิบัติเป็นมิตรต่อผู้รับบริการ รวมถึงการสร้างบรรยากาศที่ดีเพื่อให้ผู้รับบริการเกิดความพึงพอใจ
เอกสารอ้างอิง
ซูจาส ไอบราฮิม. (2553). การตรวจสอบทุจริตการประเมินค่าศุลกากรบนพื้นฐานตัวอย่างถ่วงน้ำหนักเครื่องจักรเวกเตอร์สนับสนุนแบบกลุ่มเดียว. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
บุญเกียรติ การะเวกพันธุ์ และคณะ. (2557). การบริหารงานภาครัฐแนวใหม่. เรียกใช้เมื่อ 16 ตุลาคม 2562 จาก http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=การบริหารงานภาครัฐแนวใหม่
เบญจ์ พรพลธรรม. (2553). การจัดการความโปร่งใสและการมีส่วนร่วมในบริการสาธารณะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ปธาน สุวรรณมงคล. (2558). การบริหารงานภาครัฐกับการสร้างธรรมาภิบาล. กรุงเทพมหานคร: บริษัท แก่นจันทร์การพิมพ์ จำกัด.
วศิน ซื่อสุทธจิต. (2559). การใช้ธรรมาภิบาลในธนาคารพาณิชย์ไทย. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สมเกียรติ อัญชนา. (2556). คอร์รัปชันกับความรับผิดของพนักงานเทศบาลไทย : อิทธิพลของลักษณะ ตำแหน่งหน้าที่ การตรวจสอบถ่วงดุล ความโปร่งใส และบริบททางสังคม ในรูปแบบจำลองสมการโครงสร้าง. วารสารมนุษยศาสตร์สาร , 14(1), 153-168.
สำนักข่าวอิศรา. (2560). เปิดหนังสือขสมก.ถึงอัยการสูงสุด กรณีปัญหารถเมล์NGV กับท่าที 'รบ.ประยุทธ์'. เรียกใช้เมื่อ 16 ตุลาคม 2562 จาก https://www.isranews.org/isranews-scoop/53270-reportoiiuu.html
กรมศุลกากร. (2556). รายงานประจำปี กรมศุลกากร 2556. เรียกใช้เมื่อ 16 ตุลาคม 2562 จาก https://www.customs.go.th/list_strc_annual_report.php?ini_content=annual_report&ini_menu=menu_public_relations_160421_05&left_menu=menu_about_160421_03_160421_02&lang=th&left_menu=menu_about_160421_03_160421_02
David B. Szabla. (2017). The Palgrave Handbook of Organizational Change Thinkers. Switzerland: Palgrave Macmillan.
Henri Fayol. (2013). General and Industrial Management (Reprint). Eastford: Martino Publishing.
Max Weber. (1947). The Theory of Social and Economic Organization. New York: Oxford University Press.





