นโยบายและบทบาทการส่งเสริมสุขภาพขององค์การที่ไม่แสวงหา ผลกำไรในประเทศไทย
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาบทบาทการส่งเสริมสุขภาพขององค์การที่ไม่แสวงหาผลกำไรในไทย(NGO) 2) เพื่อศึกษาปัญหาการนำนโยบายส่งเสริมสุขภาพโดยองค์การที่ไม่แสวงหาผลกำไร (NGO) ไปปฏิบัติ 3) เพื่อศึกษาและเสนอแนะแนวทางในการแก้ปัญหา อุปสรรค การนำนโยบายส่งเสริมสุขภาพโดยองค์การที่ไม่แสวงหาผลกำไร (NGO) ไปปฏิบัติ งานการวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ โดยศึกษาค้นคว้าจากเอกสาร แนวคิดทฤษฎี และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง และโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้ให้ข้อมูลหลักจากองค์การไม่แสวงหาผลกำไรที่เป็นผู้กำหนดนโยบาย 5 องค์การ และองค์การไม่แสวงหาผลกำไรที่เป็นผู้รับนโยบายมาปฏิบัติ 5 องค์การ รวม 10 องค์การ โดยวิธีเลือกแบบเจาะจง ใช้การวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) บทบาทการส่งเสริมสุขภาพโดยองค์การที่ไม่แสวงหาผลกำไรในไทย (NGO) ได้แก่ 1.1) การเตรียมความพร้อมให้แก่ภาคประชาชน 1.2) การส่งเสริมองค์การชุมชน 1.3) การค้นคว้า ฟื้นฟูเทคโนโลยีพื้นบ้าน และพัฒนาองค์ความรู้ และ 1.4) การคุ้มครองผู้บริโภค 2) ปัญหาการนำนโยบายการส่งเสริมสุขภาพ ขององค์การที่ไม่แสวงหาผลกำไร ในไทย (NGO) ไปปฏิบัตินั้น พบปัญหา อุปสรรค จำแนกออกเป็น 4 ด้าน ได้แก่ 2.1) คน 2.2) วัสดุ 2.3) เงิน 2.4) การจัดการ 3) แนวทางในการแก้ปัญหา อุปสรรค การนำนโยบายส่งเสริมสุขภาพโดยองค์การที่ไม่แสวงหาผลกำไร (NGO) ไปปฏิบัติ ควรมีการสนับสนุนการดำเนินงานขององค์การที่ไม่แสวงหาผลกำไร (NGO) จัดลำดับความสำคัญของกิจกรรมต่าง ๆ ศึกษาเปรียบเทียบรูปแบบนโยบายสุขภาพ
เอกสารอ้างอิง
กฤษณา ไวสำรวจ. (2556). เอ็นจีโอกับอาเซียน. วารสารศูนย์ศึกษาเอเชียตะวันออก, 13(1), 2-21.
ตัวแทนองค์การไม่แสวงหาผลกำไรแห่งที่เจ็ด. (2562). นโยบายและบทบาทการส่งเสริมสุขภาพขององค์การที่ไม่แสวงหาผลกำไรในประเทศไทย. (เรืองวิทย์ วะรีวะราช และกฤษณา ไวสำรวจ, ผู้สัมภาษณ์)
ตัวแทนองค์การไม่แสวงหาผลกำไรแห่งที่สอง. (2562). นโยบายและบทบาทการส่งเสริมสุขภาพขององค์การที่ไม่แสวงหาผลกำไรในประเทศไทย. (เรืองวิทย์ วะรีวะราช และกฤษณา ไวสำรวจ, ผู้สัมภาษณ์)
ตัวแทนองค์การไม่แสวงหาผลกำไรแห่งที่สาม. (2562). นโยบายและบทบาทการส่งเสริมสุขภาพขององค์การที่ไม่แสวงหาผลกำไรในประเทศไทย. (เรืองวิทย์ วะรีวะราช และกฤษณา ไวสำรวจ, ผู้สัมภาษณ์)
ตัวแทนองค์การไม่แสวงหาผลกำไรแห่งที่สี่. (2562). นโยบายและบทบาทการส่งเสริมสุขภาพขององค์การที่ไม่แสวงหาผลกำไรในประเทศไทย. (เรืองวิทย์ วะรีวะราช และกฤษณา ไวสำรวจ, ผู้สัมภาษณ์)
ตัวแทนองค์การไม่แสวงหาผลกำไรแห่งที่หก. (2562). นโยบายและบทบาทการส่งเสริมสุขภาพขององค์การที่ไม่แสวงหาผลกำไรในประเทศไทย. (เรืองวิทย์ วะรีวะราช และกฤษณา ไวสำรวจ, ผู้สัมภาษณ์)
ตัวแทนองค์การไม่แสวงหาผลกำไรแห่งที่หนึ่ง. (2562). นโยบายและบทบาทการส่งเสริมสุขภาพขององค์การที่ไม่แสวงหาผลกำไรในประเทศไทย. (เรืองวิทย์ วะรีวะราช และกฤษณา ไวสำรวจ, ผู้สัมภาษณ์)
ตัวแทนองค์การไม่แสวงหาผลกำไรแห่งที่ห้า. (2562). นโยบายและบทบาทการส่งเสริมสุขภาพขององค์การที่ไม่แสวงหาผลกำไรในประเทศไทย. (เรืองวิทย์ วะรีวะราช และกฤษณา ไวสำรวจ, ผู้สัมภาษณ์)
ภูมิธรรม เวชยชัย. (2527). บทบาทขององค์การอาสาสมัครเอกชนในการสร้างสถาบันเกษตรกร เพื่อการพัฒนา : ศึกษากรณีการสร้างกลุ่มธนาคารข้าว ขององค์การอนุเคราะห์เด็ก เปรียบเทียบอ้างอิง การสร้างกลุ่มธนาคารข้าวของกรมพัฒนาชุมชน. ใน วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการปกครอง. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมภาร ศิโล. (2552). ข้อเสนอเชิงนโยบายเพื่อพัฒนาวิชาการในสถาบันอุดมศึกษา : กรณีศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ. ใน ดุษฎีนิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
เอกพร รักความสุข. (2560). การให้บริการสาธารณะแนวใหม่โดยสำนักงานรัฐสภาประจำจังหวัด. วารสารวิจัยมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น, 3(2), 139-151.
Kickbusch I. et al. (2014). Making the most of open windows : Establishing Health in All Policies in South Australia. lnternational Journal of Health Services, 44, 185-194.
Lawless A. et al. (2012). Health in All Policies: Evaluating the South Australian Approach to Intersectoral Action for Health. Canadian Journal of Public Health, 103(Suppl 1),15-19.
