รูปแบบที่มีผลต่อความสำเร็จของผู้ประกอบการในธุรกิจการเช่าซื้อ รถบัสโดยสารไม่ประจำทาง: การเช่าซื้อรถบัสโดยสารไม่ประจำทาง ในกรุงเทพมหานคร
คำสำคัญ:
รูปแบบที่มีผลต่อความสำเร็จ, ผู้ประกอบการ, ธุรกิจการเช่าซื้อรถบัสโดยสารไม่ประจำทางบทคัดย่อ
บทความฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับของปัจจัย สภาวะการแข่งขัน ทางธุรกิจ การบริหารจัดการ คุณลักษณะของผู้ประกอบการ กลยุทธ์การตลาด และความสำเร็จของผู้ประกอบการ การเช่าซื้อรถบัสโดยสารไม่ประจำทาง 2) ศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จของผู้ประกอบการ 3) พัฒนาข้อเสนอแนะในการบริหารจัดการ ที่ทำให้เกิดผลสำเร็จของผู้ประกอบการ โดยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยแบบผสานวิธี เครื่องมือคือ แบบสอบถาม มีการตรวจเครื่องมือโดยผู้เชี่ยวชาญและหาค่าดัชนีความสอดคล้องความน่าเชื่อถือของเครื่องมือ ได้ค่า Cronbach’s Alpha = 0.979 และแบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ กลุ่มผู้ประกอบการ การเช่าซื้อรถบัสโดยสารไม่ประจำทาง ผู้ใช้บริการและเจ้าหน้าที่ภาครัฐที่เกี่ยวข้อง ขนาดของกลุ่มตัวอย่าง คือ 25 เท่าของตัวแปรประจักษ์ จำนวน 15 ตัวแปร ได้กลุ่มตัวอย่างคือ 375 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา และการวิเคราะห์แบบจำลองสมการโครงสร้าง โดยการสัมภาษณ์เจาะลึกจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญที่เกี่ยวข้องคัดเลือกแบบเจาะจง จำนวน 10 คน วิเคราะห์เนื้อหานำเสนอแบบเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาวะการแข่งขันทางธุรกิจ การบริหารจัดการ คุณลักษณะของผู้ประกอบการ กลยุทธ์การตลาด และความสำเร็จของผู้ประกอบการ การเช่าซื้อรถบัสโดยสารไม่ประจำทาง อยู่ในระดับความสำคัญมากที่สุดทั้งหมด 2) ปัจจัยสำคัญที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จของผู้ประกอบการ การเช่าซื้อรถบัสโดยสารไม่ประจำทาง ได้แก่ สภาวะการแข่งขันทางธุรกิจ การบริหารจัดการ คุณลักษณะของผู้ประกอบการ และกลยุทธ์การตลาด โดยกลยุทธ์การตลาดมีความสัมพันธ์และอิทธิพลทางตรงเท่านั้น ส่วนการบริหารจัดการ สภาวะการแข่งขันทางธุรกิจ และคุณลักษณะของผู้ประกอบการ มีความสัมพันธ์และอิทธิพลโดยตรง และโดยอ้อม 3) ข้อเสนอแนะในการบริหารจัดการที่ทำให้เกิดความสำเร็จของผู้ประกอบการ ขึ้นกับลำดับความสำคัญที่มีอิทธิพล
เอกสารอ้างอิง
วิมพ์วิภา เกตุเทียน. (2556). คุณลักษณะของ ผู้ประกอบการที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จในการดำเนินธุรกิจวิสาหกิจขนาดกลางในเขตภาคตะวันออก เฉียงเหนือ ตอนล่าง . ใน สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาการบริหารธุรกิจ. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน.
คำนาย อภิปรัชญาสกุล. (2560). การจัดการขนส่ง. กรุงเทพมหานคร: บริษัทโฟกัสมีเดีย แอนด์ พับลิสชิ่ง จำกัด .
ฐาปนา บุญหล้า และนงลักษณ์ นิมิตภูวดล. (2557). การจัดการโลจิสติกส์: มิติซัพพลายเชน. กรุงเทพ: สำนักพิมพ์ ซีเอ็ดยูเคชั่น จำกัด.
ณภัทร เลขะวัฒนะ และศิริดล ศิริธร. (2556). การพัฒนาแบบจำลองการเลือกรูปแบบการเดินทางสำหรับนักเรียนระหว่างรถยนต์ส่วนบุคคลและรถรับส่งนักเรียน. นครราชสีมา: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.
ธิดาภรณ์ ไชยวงค์. (2560). ระบบจัดการรถเช่า. มหาวิทยาลัยรามคำแหง: กรุงเทพมหานคร.
มิ่งสรรพ์ ขาวสะอาด. (2550). โครงการพัฒนาเชิงบูรณาการของการท่องเที่ยวในอนุภูมิภาคแม่น้ำโขง ปี 2549:การเปรียบเทียบเชิงระบบโลจิสติกส์. เชียงใหม่: สถาบันวิจัยสังคม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
Coyle, J. J. et al. (2006). Transportation. Ohio: Thomson/South-Western.
Frese, M. (2000). Success and Failure of Micro business Owners in Africa. United States of America: Praeger.
Just Landed. (2018). Public transportation in Thailand. From 29 November 2018 From www.justlanded.com/english/Thailand
Kakizaki I. (2014). Tram, Buses, and Rails: The History of Urban Transport in Bangkok 1886 - 2010. Chiang Mai: Silkworm Books.





