การปรับตัวของนักเรียนไทยในสังคมพหุวัฒนธรรม: กรณีศึกษา นักเรียนไทยในดาร์จีลิง ประเทศอินเดีย
คำสำคัญ:
การปรับตัว, นักศึกษาไทย, สังคมพหุวัฒนธรรม, ดาร์จีลิง, สาธารณรัฐอินเดียบทคัดย่อ
บทความฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการปรับตัว และรูปแบบการปรับตัวของนักเรียนไทยในสังคมพหุวัฒนธรรม กรณีศึกษานักเรียนไทยในดาร์จีลิง ประเทศอินเดีย ใช้รูปแบบการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการศึกษาเอกสาร และการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ คือ นักเรียนไทย ครูสอนภาษาอังกฤษ เจ้าของบ้านพักและเอเย่นต์ และพระสงฆ์ไทยในดาร์จีลิง เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูลคือ แบบสัมภาษณ์เชิงลึก การสังเกต และ การสอบถาม และการวิเคราะห์ข้อมูลจากการศึกษาเอกสาร และข้อมูลจากการสัมภาษณ์เชิงลึก นำเสนอข้อมูลในรูปแบบเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า สังคมพหุวัฒนธรรมของเมืองดาร์จีลิงประกอบด้วย ความหลากหลายทางกลุ่มชาติพันธุ์ นักเรียนไทยที่จะศึกษาจึงจำเป็นจะต้องมีการปรับตัวให้เหมาะสมกับพื้นที่ 1) การปรับตัวมี 5 ประการคือ 1.1) การศึกษา นักเรียนที่ย้ายมาใหม่ไม่สามารถใช้ภาษาอังกฤษได้ ใช้เวลาประมาณสามเดือนเกิดการปรับตัวจนสามารถสื่อสารได้ 1.2) อารมณ์ การมาแรก ๆ เด็กบางคนมีภาวะเครียด ถ้าไม่สามารถปรับตัวด้านอารมณ์ได้ จะทำให้ไม่สามารถอยู่ต่อได้ 1.3) อากาศ นักเรียนจะต้องปรับตัวให้เข้ากับอากาศที่หนาวเย็นตลอดปี 1.4) อาหาร นักเรียนจะต้องปรับตัวกับอาหารให้ได้ 1.5) วัฒนธรรม เมืองดาร์จีลิงเป็นเมืองเล็กที่มีวัฒนธรรมและความหลากหลายทางด้านชาติพันธุ์ ต้องมีความพร้อมทั้งทางด้านร่างกายและจิตใจ เพื่อการปรับตัวที่ดี 2) รูปแบบการปรับตัวของนักเรียนไทยในสังคมพหุวัฒนธรรม จำแนกเป็น 3 รูปแบบ ได้แก่ รูปแบบที่ 1 กลัว กล้า เข้าหา สนทนาผูกมิตร เป็นรูปแบบของเด็กที่มาใหม่ ๆ รูปแบบที่ 2 กล้า เข้าหา สนทนาผูกมิตร และรูปแบบที่ 3 กล้า ท้ารบ พบศัตรู อยู่ไม่เป็นสุข
เอกสารอ้างอิง
ชนัดดา เพ็ชรประยูร และคณะ. (2554). ความสามารถในการปรับตัวของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 ในมหาวิทยาลัยของรัฐ. วารสารวิชาการพระจอมเกล้าพระนครเหนือ, 21(1), 157-166.
นำชัย ศภุฤกษ์ชัยสกุล และคณะ. (2557). การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมพฤติกรรมตามค่านิยมและวัฒนธรรมไทยอย่างยั่งยืนด้วยการสังเคราะห์งานวิจัย. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
มนัสนันท์ ปิ่นพิทักษ์. (2559). การปรับตัวในการเรียนในระดับอุดมศึกษาของนักศึกษาสาขาวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎเพชรบูรณ์ หมู่เรียน 5611020231 และ 5611020232 ในรายวิชากฎหมายลักษณะนิติกรรมและสัญญา. ใน การประชุมวิชการระดับชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฎเพชรบูรณ์ ครั้งที่ 2 “งานวิจัยเพื่อพัฒนาท้องถิ่น”. มหาวิทยาลัยราชภัฎเพชรบูรณ์.
มัญชรี โชติรสฐิติ. (2556). การปรับตัวข้ามวัฒนธรรมของนักเรียนไทยในต่างประเทศ. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสื่อสารประยุกต์. สถาบันบัณฑิต พัฒนบริหารศาสตร์.
มุกดา ศรียงค์ และคณะ. (2561). จิตวิทยาทั่วไป General Psychology PC 103. (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
วารุณี ภูริสินสิทธิ์. (2556). ครอบครัวในความหมายใหม่: การค้นหาชีวิตแบบใหม่. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ศุภางค์ สองเมือง. (2554). กลไกการปรับตัวทางสังคมของนักเรียนมัธยมศึกษาในโรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 42 จังหวัดสตูล. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษาเพื่อพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. มหาวิทยาลัยทักษิณ.
Koehler J. (2015). Darjeeling a history of the world’s greatest tea. USA: Bloomsbury Publishing Plc.
Zhiyuan R. (2555). การปรับตัวทางวัฒนธรรมของนักศึกษาชาวจีนในประเทศไทย กรณีศึกษา: มหาวิทยาลัยบูรพา. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาไทยศึกษา. มหาวิทยาลัยบูรพา.
