รูปแบบการเสริมสร้างพลังอำนาจผู้ป่วยเสพติด และครอบครัวเพื่อป้องกันการกลับไปเสพซ้ำ
คำสำคัญ:
การเสริมสร้างพลังอำนาจ, ผู้ป่วยติดยาเสพติด, ครอบครัว, ป้องกันการกลับไปเสพยาซ้ำบทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับพลังอำนาจของผู้ป่วยเสพติดและครอบครัวเพื่อป้องกันการกลับไปเสพซ้ำ และ 2) ศึกษารูปแบบการเสริมสร้างพลังอำนาจผู้ป่วยเสพติดและครอบครัวเพื่อป้องกันการกลับไปเสพซ้ำ วิธีวิจัยแบบการวิจัยและพัฒนา มี 2 ระยะ คือ ระยะที่ 1 ศึกษาระดับพลังอำนาจของผู้ป่วยเสพติดและครอบครัว โดยเลือกตัวอย่างแบบเจาะจง เป็นผู้ป่วยที่รับการบำบัด ใช้แบบสอบถามจำนวน 186 คน ใช้สถิติค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และระยะที่ 2 ศึกษารูปแบบการเสริมสร้างพลังอำนาจผู้ป่วยเสพติดและครอบครัวเพื่อป้องกันการกลับไปเสพซ้ำ โดยเลือกตัวอย่างแบบเจาะจง เป็นผู้ป่วยที่รับการบำบัด ใช้แบบสัมภาษณ์เชิงลึกและสนทนากลุ่ม จำนวน 5 คน วิเคราะห์เชิงเนื้อหาและสรุปในภาพรวม ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับพลังอำนาจของผู้ป่วยเสพติดและครอบครัวเพื่อป้องกันการกลับไปเสพซ้ำคือ คุณลักษณะระดับบุคคลที่เกิดจากการเสริมสร้างพลังอำนาจมีความสำคัญต่อประสิทธิภาพในการป้องกันการกลับไปเสพยาซ้ำ โดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ( = 17.05 ,SD = 2.87) แบ่งออกเป็น 5 ด้าน ได้แก่ 1) ด้านความตระหนักในคุณค่าแห่งตน 2) ด้านความพึงพอใจในตนเอง 3) ด้านความสามารถแก้ปัญหาและจัดการสถานการณ์ต่าง ๆ ได้ 4) ด้านความยึดมั่นผูกพัน และ 5) ด้านความสามารถพัฒนาตนเอง และ 2) รูปแบบการเสริมสร้างพลังอำนาจผู้ป่วยเสพติดและครอบครัวเพื่อป้องกันการกลับไปเสพซ้ำ มีการประเมินรูปแบบเสริมสร้างพลังอำนาจของผู้ป่วยเสพติดครอบคลุมทั้ง 4 ด้าน ได้แก่ หลักการ วัตถุประสงค์ โครงสร้างเนื้อหา และด้านลักษณะสำคัญของรูปแบบ ถือได้ว่าข้อมูลที่ได้มีความเหมาะสม ความเป็นไปได้ในทางปฏิบัติและสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้จริง
เอกสารอ้างอิง
กรมควบคุมโรค. (2562). จำนวนผู้ติดยาเสพติดเดือนกุมภาพันธ์-พฤษภาคม พ.ศ. 2562. เรียกใช้เมื่อ 9 พฤษภาคม 2563 จาก http://probation.go.th/documents. php?id=153.
กาญจนา คุณารักษ์. (2555). การพัฒนารูปแบบการป้องกันการกระทำผิดซ้ำเกี่ยวกับยาเสพติด: กรณีศึกษาสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาพัฒนศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
นวลศิริ เปาโรหิตย์. (2554). วิธีเปลี่ยนแปลงตนเองและไม่ยอมแพ้อุปสรรค. กรุงเทพมหานคร: บี มีเดีย.
นักจิตวิทยา. (9 ตุลาคม 2563). การพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างพลังอำนาจผู้ป่วยเสพติดและครอบครัวเพื่อป้องกันการกลับไปเสพซ้ำ. (สายสุดา โภชนากรณ์, ผู้สัมภาษณ์)
นักบำบัดผู้ป่วย. (9 ตุลาคม 2563). การพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างพลังอำนาจผู้ป่วยเสพติดและครอบครัวเพื่อป้องกันการกลับไปเสพซ้ำ. (สายสุดา โภชนากรณ์, ผู้สัมภาษณ์)
นักวิชาการ. (9 ตุลาคม 2563). การพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างพลังอำนาจผู้ป่วยเสพติดและครอบครัวเพื่อป้องกันการกลับไปเสพซ้ำ. (สายสุดา โภชนากรณ์, ผู้สัมภาษณ์)
บริษัท มหาชัยเคเบิลทีวี จำกัด. (2563). โครงการแก้ไขปัญหายาเสพติดในระบบสมัครใจ. เรียกใช้เมื่อ 9 พฤศจิกายน 2563 จาก https://www.facebook.com/MCCableTV /posts/1655033964540087/.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). วิธีการทางสถิติสำหรับการวิจัย เล่ม 1. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาการพิมพ์.
ปารเมศ เสนาสนะ. (2560). ผลของโปรแกรมฝึกคิดเชิงบวกต่อความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองของผู้ติดยาเสพติดหญิงในเรือนจำ อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารสมาคมเวชศาสตร์ป้องกันแห่งประเทศไทย, 7(2), 189-199.
ผู้ป่วยบำบัด. (9 ตุลาคม 2563). การพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างพลังอำนาจผู้ป่วยเสพติด และครอบครัวเพื่อป้องกันการกลับไปเสพซ้ำ. (สายสุดา โภชนากรณ์, ผู้สัมภาษณ์)
พยาบาล. (9 ตุลาคม 2563). การพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างพลังอำนาจผู้ป่วยเสพติดและครอบครัวเพื่อป้องกันการกลับไปเสพซ้ำ. (สายสุดา โภชนากรณ์, ผู้สัมภาษณ์)
มรรยาท รุจิวิชชญ์. (2556). การจัดการความเครียดเพื่อสร้างเสริมสุขภาพจิต. ปทุมธานี: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
เรืองสิทธิ์ เนตรนวลใย. (2557). กระบวนการเข้าสู่การบำบัดรักษาเพื่อเลิกใช้ยาบ้าด้วยความ สมัครใจของเยาวชนไทย. วารสารสมาคมนักวิจัย, 19(2),36-44.
สถาบันบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดแห่งชาติบรมราชชนนี. (2563). จำนวนและร้อยละของผู้ป่วยนอกยาเสพติดของสถาบันบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดแห่งชาติบรมราชชนนี จำแนกตามปีงบประมาณ 2559-2563. เรียกใช้เมื่อ 9 พฤศจิกายน 2563 จาก http://www.pmnidat.go.th/thai/index. php?option=com_content &task=view&id=3290&Itemid=53.
สำนักงานคุมประพฤติจังหวัดสมุทรสาคร. (2562). โครงการบำบัดฟื้นฟูสมรรถภาพผู้เสพ ผู้ติดยาเสพติดจังหวัดสมุทรสาคร. เรียกใช้เมื่อ 9 พฤศจิกายน 2563 จาก http://www. probation.go.th/contentmenu. php?id=221.
สำนักบริหารการสาธารณสุข สำนักปลัดกระทรวงสาธารณสุข. (2556). ระบบติดตามและเฝ้าระวังปัญหายาเสพติด (บสต.). นนทบุรี: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สุพรรณิการณ์ มาศยคง. (2554). คุณภาพชีวิตในโรงเรียนของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายใน กรุงเทพมหานคร. ใน วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาสถิติประยุกต์และเทคโนโลยีสารสนเทศ. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing. New York: Harper Collins.
Gibson, C. H. (1991). A concept analysis of empowerment. Journal of Advanced Nursing, 16(1), 354-361.
Gibson, C. H. (1995). The process of empowerment in mothers of chronically ill children. Journal of Advanced Nursing, 21(2),1201-1210.
Kim,G.S., & Cho,S.H. (2001). Effects of hand acupuncture therapy on dysmenorrheal. Korean Journal of Child Health Nursing, 11(1), 109–116.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Likert, Rensis. (1967). “The Method of Constructing and Attitude Scale” Attitude Theory and Measurement. New York: Wiley & Son.
