กลยุทธ์ส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อ “ปลาใส่อวน” ของผู้บริโภคในจังหวัดนครศรีธรรมราช
คำสำคัญ:
ปลาใส่อวน, กลยุทธ์ส่วนประสมทางการตลาด, การตัดสินใจซื้อ, ผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นบทคัดย่อ
บทความฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลยุทธ์ส่วนประสมทางการตลาด (4P’s) และการตัดสินใจซื้อ “ปลาใส่อวน” ของผู้บริโภคในจังหวัดนครศรีธรรมราช และเพื่อศึกษากลยุทธ์ส่วนประสมทางการตลาด (4P’s) ที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อ “ปลาใส่อวน” ของผู้บริโภคในจังหวัดนครศรีธรรมราช เพื่อให้ผู้ประกอบการพัฒนาตลาดให้ตรงตามความต้องการของผู้บริโภค โดยการวิจัยในครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้การเก็บแบบสอบถามเพื่อรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มผู้บริโภคที่เคยซื้อผลิตภัณฑ์ “ปลาใส่อวน” ในพื้นที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ มีจำนวน 400 คน ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งกลุ่ม แบ่งตามพื้นที่ เขา ป่า นา เล การวิเคราะห์ข้อมูลทางด้านสถิติเชิงพรรณนาด้วย ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบสมมติฐานใช้สถิติเชิงอนุมานในการวิเคราะห์ถดถอยเชิงพหุ ผลการวิจัย พบว่า ผู้บริโภคในจังหวัดนครศรีธรรมราชมีระดับความคิดเห็นต่อกลยุทธ์ส่วนประสมทางการตลาด (4P’s) มีระดับความคิดเห็นอยู่ในระดับมาก ซึ่งส่วนประสมทางการตลาดด้านผลิตภัณฑ์มีระดับความคิดเห็นที่ให้ความสำคัญมากที่สุด ข้อมูลการตัดสินใจซื้อ “ปลาใส่อวน” ของผู้บริโภคในจังหวัดนครศรีธรรมราชมีระดับความคิดเห็นอยู่ในระดับมากที่สุด และ การวิเคราะห์ถดถอยเชิงพหุของกลยุทธ์ส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อ “ปลาใส่อวน” พบว่า ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดด้านการส่งเสริมการตลาด และด้านผลิตภัณฑ์ ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อ “ปลาใส่อวน” อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ จากข้อค้นพบผู้ประกอบการ “ปลาใส่อวน” ควรดำเนินการในเรื่องโฆษณาผ่านสื่อต่าง ๆ เพิ่มขึ้นเพื่อเป็นการนำเสนอและแนะนำสินค้าให้เป็นที่รู้จักมากยิ่งขึ้น
เอกสารอ้างอิง
กชกร จุลศิลป์. (2561). กลยุทธ์การจัดการตลาดเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงอาหารของนักท่องเที่ยวชาวไทยในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการจัดการการท่องเที่ยวแบบบูรณาการ. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
กลุ่มงานยุทธศาสตร์และข้อมูลเพื่อการพัฒนาจังหวัด. (2561). ที่ตั้งและอาณาเขตจังหวัดนครศรีธรรมราช. เรียกใช้เมื่อ 20 สิงหาคม 2561 จาก http://www.nakhonsithammarat.go.th/web_52/location.php
คุลิกา วัฒนสุวกุล. (2555). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการซื้อ ความพึงพอใจและความตั้งใจซื้อซํ้าของลูกค้า กรณีศึกษาแผนกยาของร้านวัตสัน. ใน สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการตลาด. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
จงจินต์ จิตร์แจ้ง และณัฐชา เพชรดากูล. (2552). ปัจจัยที่มีผลต่อการยอมรับการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์แบบผู้บริโภคกับผู้บริโภคบนเครือข่ายสังคมออนไลน์ :กรณีศึกษาผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพและความงาม. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
จินดาภา ศรีสำราญ และมานพ ชุ่มอุ่น. (2560). การสร้างแบรนด์และส่วนประสมทางการตลาดผลิตภัณฑ์หนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ (OTOP) อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงใหม่.
ฐานเศรษฐกิจ. (2561). ปั้นรายได้ปลาส้ม 16 ล้านแม่ทองปอน ปรับกลยุทธ์ต่อยอดผลิตภัณฑ์. เรียกใช้เมื่อ 10 ธันวาคม 2561 จาก https://www.thansettakij.com/content/business/365943
ณรงค์ศักดิ์ วดีศิริศักดิ์. (2555). นวัตกรรมของการออกแบบบรรจุภัณฑ์เพื่อการตลาดเชิงสุนทรีย์ กรณีศึกษาบรรจุภัณฑ์น้ำผลไม้. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชานวัตกรรมวิทยาการจัดการสื่อสาร. มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์.
ทรงสิริ วิชิรานนท์ และคณะ. (2557). วิถีชีวิตและความมั่นคงทาง อาหารท้องถิ่นใต้. วารสารวิชาการและการวิจัย มทร.พระนคร, 8(1). 94-107.
ทัศนา หงส์มา. (2553). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีต่อพฤติกรรมการเลือกซื้อสินค้า OTOP ที่ผลิตโดยกลุ่มวิสาหกิจชุมชนเกาะเกร็ด จังหวัดนนทบุรี. ใน รายงานการวิจัย. วิทยาลัยราชพฤกษ์.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2551). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS. กรุงเทพมหานคร: วี.อินเตอร์พรินท์.
พิทยา ใจคำ และรัชนี แก้วจินดา. (2560). การเปลี่ยนแปลงคุณภาพของปลาส้มในระหว่างการหมักร่วมกับโพรไบโอติกแลคโตบาซิลัสที่ระดับแตกต่างกัน. วารสารวิจัยและพัฒนา วไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์, 12(3), 37-53.
รัฐพล สังคะสุข และคณะ. (2560). การพัฒนาช่องทางการจัดจำหน่ายสินค้าเครือข่ายวิสาหกิจชุมชมผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์. วารสารวิจัยราชภัฎพระนคร สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 12(1), 38-49.
ลักษมี งามมีศรี และคณะ. (2552). การศึกษาตลาดสินค้า OTOP สู่แนวทางการพัฒนาสินค้ากลยุทธ์สินค้า OTOP ในเขตอำเภอเมือง นครสวรรค์. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฎนครสวรรค์.
วิชิต อู่อ้น. (2553). การวิจัยและการสืบค้นข้อมูลทางธุรกิจ. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัย ศรีปทุม.
สมเกียรติ แสงวัฒนาโรจน์. (2556). กินปลา "เป็นตัว" หรือ กินน้ำมันปลา "เป็นเม็ด". หมอชาวบ้าน, 34(406), 10-18.
เสน่ห์ ซุยโพธิ์น้อย. (2561). การศึกษาปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อการตัดสินใจ เลือกซื้อสินค้า OTOP ผ้าไหมปักธงชัยของประชากร จังหวัดนครราชสีมา. ใน สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ. มหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติจังหวัดนครราชสีมา.
Aaker, D. A. (1996). Measuring brand equity across products and markets. California management review, 3(38), 102-120.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing. New York: Harper Collins Publishers.
Kotler, P. (2003). Marketing Management. (11th Ed.). London: Pearson Education.
Kumar, M. S. (2014). Brand preference and buying decision A study with reference to organized Indian edible oil brands. African Journal of Marketing Management, 6(2), 17-26.
Somervuori Outi. (2014). Profiling behavioral pricing research in marketing. Journal of Product & Brand Management, 23(6), 462-474.
Taro Yamane. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. (3th Ed.). Newyork: Harper and Row Publication.
Veronica S. Moertini. (2012). Small medium enterprises: on utilizing business-to- business ecommerce to go global. Procedia Economics and Finance, 4(2012), 13-22.
