แนวทางการพัฒนาคุณภาพการให้บริการสถานพยาบาลคลินิก ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล

ผู้แต่ง

  • บุญสาน ทระทึก มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น
  • กฤษฎา ตันเปาว์ มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น
  • นพดล พันธุ์พานิช มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น

คำสำคัญ:

แนวทางการพัฒนา, คุณภาพการให้บริการ, สถานประกอบการคลินิก

บทคัดย่อ

บทความฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับลักษณะการให้บริการ และการพัฒนาคุณภาพการให้บริการของสถานพยาบาลคลินิก ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล 2) ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการพัฒนาคุณภาพการให้บริการของสถานพยาบาลคลินิก ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล 3) ศึกษาเสนอแนวทางการพัฒนาคุณภาพการให้บริการของสถานพยาบาลคลินิก ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ระเบียบวิธีวิจัยและเครื่องมือแบ่งออกเป็น 2 ส่วน เชิงคุณภาพใช้แบบสัมภาษณ์ ผู้ให้ข้อมูลหลัก 10 รายและใช้การวิเคราะห์เนื้อหา เชิงปริมาณใช้แบบสอบถามเก็บข้อมูลจากผู้ป่วยที่มาใช้บริการสถานพยาบาลคลินิก ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนวน 400 รายและการวิเคราะห์ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบการถดถอยพหุคูณ (Multiple Regression Analysis) ผลการวิจัย พบว่า ลักษณะการให้บริการของสถานพยาบาลคลินิก ภาพรวมอยู่ในระดับมาก และการพัฒนาคุณภาพการให้บริการ ภาพรวมอยู่ในระดับมาก สำหรับปัจจัยที่มีผลต่อการพัฒนาคุณภาพการให้บริการสถานพยาบาล ด้านความมีน้ำใจ ด้านความน่าเชื่อถือ ด้านความไว้วางใจ ด้านการเข้าใจและรู้จักผู้รับบริการ ด้านการสร้างบริการให้เป็นที่รู้จัก มีผลต่อการพัฒนาคุณภาพการให้บริการ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 แนวทางการพัฒนาคุณภาพการให้บริการยังมีจุดที่ต้องพัฒนาเกี่ยวกับการแพทย์ฉุกเฉิน หากมีผู้ป่วยฉุกเฉินมาทีหลังแต่อาจจะถึงแก่ชีวิต ก็ต้องรักษาผู้ป่วยฉุกเฉินก่อนและสถานพยาบาลคลินิกต้องมีความพร้อมติดต่อกับโรงพยาบาลใกล้เคียงที่มีศักยภาพใน การรักษาพยาบาลเพื่อส่งผู้ป่วยไปรับการตรวจรักษาในกรณีที่มีความจำเป็น เช่น ส่งผู้ป่วยที่มีอาการหนักต้องได้รับการรักษาในโรงพยาบาลกับแพทย์ที่มีความรู้ ความชำนาญเฉพาะทางร่วมในการวินิจฉัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงสาธารณสุข. (2562). แผนพัฒนาสุขภาพแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560-2564). เรียกใช้เมื่อ 10 มกราคม 2563 จาก http://203.157.157.4/GCC/section9/ HealthPlan12_2560_2564.pdf

นพดล พันธุ์พานิช. (2561). กระบวนการเชิงกลยุทธ์ของธุรกิจระบบอัตโนมัติที่อำนวยความสะดวกแก่ผู้สูงอายุของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมสำหรับการเปลี่ยนแปลงสู่สังคมผู้สูงอายุในประเทศไทย. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 4(3), 170-185.

นพดล พันธุ์พานิช และสุภามาศ สนิทประชากร. (2562). รูปแบบส่วนประสมทางการตลาดและพฤติกรรมของผู้บริโภคต่อประสิทธิผลทางการตลาด การซื้ออาหารสดผ่านทางออนไลน์ผู้บริโภคในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารวิทยาลัยพาณิชยศาสตร์บูรพาปริทัศน์, 14(2), 31-49.

เบลล์ นาธาเนียล และคณะ. (2560). รูปแบบการบริหารจัดการธุรกิจประกันชีวิตที่มีประสิทธิภาพ ในยุคเศรษฐกิจดิจิทัล ไทยแลนด์ 4.0. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 11(1), 1-11.

รุ่งนภา บริพนธ์มงคล และกฤษดา เชียรวัฒนสุข. (2563). การรับรู้คุณภาพสินค้าและคุณภาพการบริการที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อซ้ำเครื่องทำความสะอาดอุตสาหกรรม. วารสารศิลปการจัดการ , 4(1), 166-179.

Cochran, W.G. (1953). Sampling Techiques. New York: John Wiley & Sons.

Deming in Mycoted. (2004). Plan Do Check Act (PDCA). Retrieved January 10, 2020, from http://www.mycoted.com/creativity/techniques/pdca.php

Parasuraman, A. et.al. (1985). A Conceptual Model of Service Quality and Its Implications for Future Research. Journal of Marketing, 49(4), 41 - 50.

Parasuraman, A. et.al. (1990). Delivering Quality Service :Balancing Customer Perception and Expectation. New York: The Free Press.

SMETHAI. (2562). ธุรกิจบริการทางการแพทย์และความงามกับความเสี่ยงที่ต้องเจอ. เรียกใช้เมื่อ 10 มกราคม 2563 จาก https://www.powersmethai.com/sme-article/risk-of-beauty-biz/

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

01/20/2021

รูปแบบการอ้างอิง

ทระทึก บ., ตันเปาว์ ก., & พันธุ์พานิช น. (2021). แนวทางการพัฒนาคุณภาพการให้บริการสถานพยาบาลคลินิก ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(1), 379–395. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JSBA/article/view/247498

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย