กลยุทธ์การส่งเสริมครูในการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ เพื่อพัฒนาความสามารถภาษาอังกฤษสำหรับผู้เรียนระดับปฐมวัย ของโรงเรียนเอกชน จังหวัดชุมพร
คำสำคัญ:
กลยุทธ์การส่งเสริมครู, การจัดประสบการณ์การเรียนรู้, ผู้เรียนระดับปฐมวัยบทคัดย่อ
บทความวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษารูปแบบ วิธีการที่ดีในการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ภาษาอังกฤษของเด็กปฐมวัย 2) ศึกษาสภาพปัญหา อุปสรรค ในการส่งเสริมการจัดประสบการณ์ของครูเพื่อพัฒนาภาษาอังกฤษเด็กปฐมวัยของโรงเรียนเอกชน จังหวัดชุมพร 3) พัฒนากลยุทธ์การส่งเสริมครูในการจัดประสบการณ์เพื่อพัฒนาภาษาอังกฤษเด็กปฐมวัยของโรงเรียนเอกชน จังหวัดชุมพร และประเมินความเหมาะสมความเป็นไปได้ของกลยุทธ์ 4) นำกลยุทธ์ไปทดลองใช้ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงพัฒนา ประชากรที่ใช้ในการวิจัย คือ ผู้เชี่ยวชาญด้านการสอนปฐมวัย ผู้ปฏิบัติการสอนภาษาอังกฤษ ครูและผู้ปกครองนักเรียน เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถามแบบสัมภาษณ์และแบบประเมิน สถิติที่ใช้ คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย สถิติทดสอบ t ผลวิจัยพบว่า 1) รูปแบบวิธีการสอนเด็กปฐมวัยที่ดีคือ การใช้สื่อที่สอดคล้องกับการดำเนินชีวิต โดยเน้นการปฏิบัติจริง 2) สภาพการส่งเสริมการจัดประสบการณ์ที่มีน้อย คือ การสร้างเครือข่ายชุมชนการเรียนรู้วิชาชีพ 3) กลยุทธ์การส่งเสริมครู มี 3 กลยุทธ์ คือ กลยุทธ์ที่ 1 พัฒนาความสามารถของครูในการกำหนดเป้าหมายเพื่อการพัฒนาความสามารถการใช้ภาษาอังกฤษของเด็กปฐมวัย ที่สอดคล้องกับความมุ่งหมายของหลักสูตรสถานศึกษา กลยุทธ์ที่ 2 พัฒนาครูอย่างเป็นระบบและต่อเนื่อง กลยุทธ์ที่ 3 ส่งเสริมการมีส่วนร่วมของผู้ปกครองต่อการกำหนดเป้าหมายและการประเมินครูในการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ภาษาอังกฤษของผู้เรียนระดับปฐมวัย และ 4) ผลการทดลองใช้กลยุทธ์พบว่า การทดลองใช้กลยุทธ์หลังการทดลองสูงกว่าก่อนทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ยกเว้นเรื่องการเตรียมการก่อนทำการสอนแต่ละสัปดาห์ของครู ที่ไม่แตกต่างกัน
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช 2542. (พิมพ์ครั้งที่ 1 ). กรุงเทพมหานคร: บริษัทสยามสปอร์ต ซินดิเคท จำกัด.
กัสมัสห์ อาแด. (2561). การพัฒนารูปแบบชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพด้วยกระบวนการวิจัยปฏิบัติการแบบร่วมมือร่วมพลัง ในโรงเรียนประถมศึกษา. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวิจัยวัดผลและสถิติการศึกษา. มหาวิทยาลัยบูรพา.
ณัฏฐนันท์ รันชิตโคตร. (2559). การพัฒนารูปแบบการจัดประสบการณ์การเรียนรู้สำหรับครูปฐมวัย ในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 8(2), 361-371.
ธนนท ธัญพงศ์ไพบูลย์. (2560). กลยุทธ์การจัดการเรียนรู้ของนักเรียนระดับประถมศึกษาเขตพื้นที่จังหวัดเชียงราย. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ, 6(2), 27-39.
พัชรี ผลโยธิน และคณะ. (2558). การพัฒนาทักษะชีวิตสำหรับเด็กปฐมวัย (พิมพ์ครั้งที่ 1). นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช มสธ.
เพ็ญนภา พิสมัย. (2556). การพัฒนาการมีส่วนร่วมของผู้ปกครองในการจัดการศึกษาระดับปฐมวัยกรณีศึกษาโรงเรียนสุเหร่าหะยีมินา สำนักงานเขตหนอกจอก กรุงเทพมหานคร. วารสารมหาวิทยาลัยนครพนม, 3(3), 45-82.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2554). การพัฒนาคุณภาพการศึกษาอย่างต่อเนื่อง ตามกฎกระทรวงว่าด้วยระบบ หลักเกณฑ์ และวิธีการประกันคุณภาพการศึกษา พ.ศ.2553. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). แนวทางการดำเนินงานตามนโยบายลดการบ้าน ลดการสอบ และเพิ่มการเรียนรู้. เรียกใช้เมื่อ 20 ตุลาคม 2563 จาก https://www.kruupdate.com/33090/
สำนักนายกรัฐมนตรี. (2562). ประกาศแผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ (พ.ศ.2561-2580). (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา.
สิริมา ภิญโญอนันตพงษ์. (2558). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมครูเพื่อส่งเสริมพัฒนาการทางอารมณ์และสังคมเด็กปฐมวัย. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์, 16(1), 76-94.
อิงอร อินทรัตน์. (16 กุมภาพันธ์ 2563). นักวิชาการศึกษาชำนาญการพิเศษ. (ชลภัคสรย์ กิตติมานะพันธ์, ผู้สัมภาษณ์)
