แนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวไทยของกลุ่มนักท่องเที่ยวชาวจีนในจังหวัดชลบุรี

ผู้แต่ง

  • ศิริมา ทองสว่าง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

คำสำคัญ:

แนวทาง, การส่งเสริมการท่องเที่ยว, นักท่องเที่ยวชาวจีน, จังหวัดชลบุรี

บทคัดย่อ

            บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสถานการณ์การท่องเที่ยวในประเทศไทยในกลุ่มนักท่องเที่ยวจีนโดยมีจังหวัดชลบุรีเป็นกรณีศึกษา และ 2) เพื่อสังเคราะห์แนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยว กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยนี้คือนักท่องเที่ยวชาวจีนที่มีประสบการณ์ท่องเที่ยวในจังหวัดชลบุรีทั้งสิ้น 205 ตัวอย่าง วิธีการวิจัยใช้การศึกษาเชิงปริมาณโดยใช้แบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูลทำโดยการวิเคราะห์ข้อมูลทุติยภูมิ และวิธีการทางสถิติทั้งสถิติเชิงพรรณนาและสถิติอ้างอิงด้วยการทดสอบค่าความแปรปรวน และการทดสอบไคสแควร์ ผลการวิจัยพบว่าสถานการณ์การท่องเที่ยวระหว่างจีนและไทยก่อนการระบาดของไวรัสโควิด  - 19 เป็นไปในเชิงบวกโดยพิจารณาจากจำนวนนักท่องเที่ยว สำหรับรูปแบบหลักในการเดินทางท่องเที่ยวในประเทศไทยของนักท่องเที่ยวจีนคือการเดินทางท่องเที่ยวแบบหมู่คณะ อย่างไรก็ดีการท่องเที่ยวด้วยตนเองเป็นอีกรูปแบบหนึ่งที่เติบโตมากในตลาดการท่องเที่ยวโดยเฉพาะกลุ่มนักเดินทางอายุน้อย ทั้งนี้มีข้อกังวลด้านความมั่นคงหากมีการยกเลิกการใช้วีซ่านักท่องเที่ยวจีนซึ่งสามารถทำให้เข้าไทยและประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้สะดวกขึ้นอันสามารถนำมาซึ่งอาชญากรรมข้ามชาติที่มากขึ้น สำหรับจังหวัดชลบุรีพบความท้าทายด้านการท่องเที่ยว คือการจราจรติดขัด ความสะดวกและความปลอดภัย ข้อเสนอแนะระยะสั้นคือการส่งเสริมเรื่องการท่องเที่ยวที่ปลอดภัยและได้มาตรฐาน รวมถึงการนำเสนอข้อมูลการท่องเที่ยวและเปิดโอกาสการทำธุรกิจออนไลน์ให้เพิ่มขึ้น นอกจากนี้ ภาคธุรกิจควรพัฒนาการจัดบริการการท่องเที่ยวที่เหมาะกับนักท่องเที่ยวที่เดินทางด้วยตนเอง ระยะยาวภาครัฐควรมีมาตราการเน้นการดึงดูดกลุ่มนักท่องเที่ยวที่รายได้ดี พัฒนาระบบขนส่งมวลชนให้ครอบคลุมเมืองรองควบคู่กับการป้องกันอาชญากรรมข้ามชาติ

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2562). สถิตินักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่เดินทางเข้าประเทศไทยสถิติด้านการท่องเที่ยว ปี 2561 (Tourism Statistics 2018), กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. เรียกใช้เมื่อ 1 มกราคม 2563 จาก https://www.mots. go.th/old/more_news.php?cid=4

ฉัตยาพร เสมอใจ. (2549). การบริหารการตลาด. กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็ดยูเคชั่น.

ธีรนุช พูศักดิ์ศรีกิจ. (2537). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.

ผู้จัดการออนไลน์. (2561). Disruption ท่องเที่ยวจีน มาเองไม่ได้มากับทัวร์แล้ว. ผู้จัดการสุดสัปดาห์, MGR Online. เรียกใช้เมื่อ 6 มกราคม 2563 จาก https://mgronline .com/daily/detail/9610000104399

โพสต์ทูเดย์. (2562). Traxasia ล้วงข้อมูล นนท.จีน เมืองไทยยังอยู่ในใจเสมอ. ข่าวเศรษฐกิจ - ธุรกิจ, โพสต์ทูเดย์. เรียกใช้เมื่อ 1 มกราคม 2563 จาก https://www.posttoday.com/economy/news/602358

สมศักดิ์ หงษ์สุวรรณ และกรวีร์ ชัยอมรไพศาล. (2561). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีความสำคัญต่อการตัดสินใจเลือกเรียน สถาบันสอนภาษาต่างประเทศ อัพเกรด อคาเดมี่ จังหวัดเชียงใหม่. วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ, 28(1), 151-166.

สาธิต มนัสสุรกุล. (2562). จับ 10 กระแสท่องเที่ยวทั่วโลกในปี 2020. Travel, The MOMENTUM. เรียกใช้เมื่อ 6 มกราคม 2563 จาก https://themomentum .co/travel-trends-2020/.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ รายไตรมาส แบบปริมาณลูกโซ่ 3/2561. เรียกใช้เมื่อ 26 พฤศจิกายน 2561 จาก https://www.nesdc.go.th/main.php?filename=qgdp_page

Apostolopoulos, Y. (2002). Introduction: Reinventing the Sociology of Tourism. In Apostolopoulos, Y. et al. (Ed). The Sociology of Tourism (pp. 1-12). Suffolk: Routledge.

Cohen, E. (2002). A Phenomenology of Tourist Experiences. In Apostolopoulos, Y. et al. (Ed). The Sociology of Tourism (pp. 90-111). Suffolk: Routledge.

Economic Intelligence Center (EIC). (2562). In Focus : 3 ประเด็นน่าสนใจสำหรับเศรษฐกิจไทย ปี 2019. OUTLOOK: IN FOCUS, SCB. เรียกใช้เมื่อ 1 มกราคม 2563 จาก https://www.scbeic.com/th/detail/product/5660

Hall, C. M. (2002). Gender and Economic Interests in Tourism Prostitution: The Nature, Development and Implications of Sex Tourism in South - East Asia. In Apostolopoulos, Y. et al. (Ed). The Sociology of Tourism. pp (pp. 265-280). Suffolk: Routledge.

Kaewta, P. (2561). จีนครองแชมป์เที่ยวเมืองไทย 7 ปีซ้อน. ข่าวต่างประเทศ, คลิป, MTHAI. เรียกใช้เมื่อ 1 มกราคม 2563 จาก https://news.mthai.com/world-news/704369.html

National Bureau of Statistics of China. (2020). Employment and Wages. Retrieved June 5, 2020, from http://data.stats.gov.cn/english/easyquery.htm.

Parrinello, G. L. (2002). Motivation and Anticipation in Post - Industrial Tourism. In Apostolopoulos, Y. et al. (Ed). The Sociology of Tourism. pp (pp. 75-89). Suffolk: Routledge.

SCBS Wealth Research. (2562). นักท่องเที่ยวจีนกลับแล้ว! ตัวเลขทะลุ 1 ล้านคน เพิ่มสัญญาณบวกหุ้นโรงแรม Business, The Standard. เรียกใช้เมื่อ 5 มกราคม 2563 จาก https://thestandard.co/market-focus-27092562/.

Schiffman, L. G. & Kanuk, L. L. (1994). Consumer Behavior.Consumer Behavior, Motivation Research (Marketing) (5th ed.). New York: Englewood Cliffs, NJ Prentice Hall.

Solomon, M. R. (2002). Consumer Behavior: Buying, Having, and Being. The Prentice Hall International Series in Marketing. (5th ed.). New Jersey: Prentice Hall.

United Nations World Tourism Organization. (2020). Glossary of Tourism Terms. Retrieved June 2, 2020, from https://www.unwto.org/glossary-tourism-terms

Urry, J. & Larsen, J. (2011). The Tourist Gaze 3.0. Tourism Studies. London: Sage Publications.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

08/25/2021

รูปแบบการอ้างอิง

ทองสว่าง ศ. . (2021). แนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวไทยของกลุ่มนักท่องเที่ยวชาวจีนในจังหวัดชลบุรี. วารสารมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(8), 307–324. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JSBA/article/view/248681

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย