บุพปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความอยู่รอดของโทรทัศน์ภาคพื้นดิน ในระบบดิจิทัล 5G
คำสำคัญ:
บุพปัจจัย, ความอยู่รอด, โทรทัศน์ภาคพื้นดิน, ระบบดิจิทัล 5Gบทคัดย่อ
บทความมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับของความอยู่รอดของโทรทัศน์ภาคพื้นดินในระบบดิจิทัล ภาวะผู้นำผู้บริหาร ปัจจัยภายนอกองค์กร ปัจจัยภายในองค์กร และ การพัฒนาการบริหาร 2) ศึกษาอิทธิพลของภาวะผู้นำผู้บริหาร ปัจจัยภายนอก - ในองค์กร และการพัฒนาการบริหารที่มีต่อความอยู่รอดของโทรทัศน์ภาคพื้นดินในระบบดิจิทัล ใช้วิธีการวิจัยแบบผสมผสาน กลุ่มตัวอย่างได้แก่ ผู้บริหาร บุคลากร และเจ้าหน้าที่รัฐ ที่เกี่ยวข้องกับโทรทัศน์ภาคพื้นดินในระบบดิจิทัลของประเทศไทย โดยใช้เกณฑ์ 21 เท่าของตัวแปรสังเกตได้กลุ่มตัวอย่างเท่ากับ 420 คนที่เกี่ยวข้องกับโทรทัศน์ภาคพื้นดินในระบบดิจิทัลในประเทศไทย วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้แบบจำลองสมการโครงสร้าง เชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 15 คน ผลการวิจัยพบว่า 1) ความอยู่รอดของโทรทัศน์ภาคพื้นดินในระบบดิจิทัล ภาวะผู้นำผู้บริหาร ปัจจัยภายนอกองค์กร การพัฒนาการบริหาร อยู่ในระดับมาก ส่วนปัจจัยภายในองค์กร อยู่ในระดับมากที่สุด 2) ปัจจัยภายในองค์กรมีอิทธิพลต่อความอยู่รอดของโทรทัศน์ภาคพื้นดินในระบบดิจิทัลมากที่สุด รองลงมา คือ ปัจจัยภายนอกองค์กร การพัฒนาการบริหาร และภาวะผู้นำผู้บริหาร ตามลำดับ ค้นพบรูปแบบการบริหารที่ส่งผลต่อความอยู่รอดของโทรทัศน์ภาคพื้นดินในระบบดิจิทัล 5G มีลักษณะเป็นแผนภูมิสี่เหลี่ยม ประกอบด้วย ปัจจัยภายในองค์กรเป็นฐาน มีปัจจัยภายนอก และ การพัฒนาการบริหารอยู่ตรงกลางเป็นตัวแปรส่งผ่าน มี ภาวะผู้นำ ผู้บริหารคอยส่งเสริมให้โทรทัศน์ภาคพื้นดินในระบบดิจิทัลอยู่รอดได้ ซึ่งทั้งหมดมีความสัมพันธ์กันอย่างกลมกลืน นอกจากนั้นการที่โทรทัศน์ภาคพื้นดินในระบบดิจิทัลอยู่รอดได้ต้องมีการลดค่าใช้จ่าย ขยายไปสู่แพลตฟอร์มที่หลากหลาย มีการกระจายความเสี่ยง และมีการประเมินผลและควบคุมอย่างเข้มงวดด้วย
เอกสารอ้างอิง
คณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ. (2555). ประกาศคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีการอนุญาตให้ใช้คลื่นความถี่สำหรับกิจการโทรคมนาคมเคลื่อนที่สากล (International Mobile Telecommunications - IMT) ย่าน 2.1 GHz. กรุงเทพมหานคร: สำนักงาน กสทช.
นครินทร์ ชานะมัย. (2561). แนวทางบูรณาการกลยุทธ์บริหารงานสถานีโทรทัศน์ระบบดิจิทัลในประเทศไทย 4.0. ใน การประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานวิชาการระดับชาติ UTCC Academic Day ครั้งที่ 2. มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.
ปณชัย อารีเพิ่มพร. (2560). ทีวีดิจิทัลไทยจะเป็นอย่างไรต่อไป ใครจะคืนใบตามเจ๊ติ๋ม. เรียกใช้เมื่อ 20 พฤศจิกายน 2562 จาก https://thestandard.co/thai-digital-tv-future/
มติชนสุดสัปดาห์. (2560). ตรวจแถว TV ดิจิตอล ล่องนาวาฝ่ากระแสคลื่นลมท่ามกลางการแข่งขันที่ดุเดือด จะรอดกี่ราย. เรียกใช้เมื่อ 19 พฤศจิกายน 2563 จาก https://www.matichonweekly.com/column/article_21383
ศุภศิลป์ กุลจิตต์เจือวงศ์. (2558). ปัจจัยแห่งความสำเร็จของธุรกิจโทรทัศน์ดิจิทัล. วารสารมนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 32 (1), หน้า 47-62.
สุดถนอม รอดสว่าง. (2561). การค้ารายการโทรทัศน์ข้ามชาติในไทยยุคเทคโนโลยีก่อกวน (Disruptive Technology). เรียกใช้เมื่อ 20 ธันวาคม 2562 จาก https://www.isranews.org/isranews-article/64564-tv.html
สุมนมาศ คำทอง. (2560). การวิเคราะห์ความอยู่รอดของอุตสาหกรรมทีวีดิจิทัล. วารสารวิชาการ กสทช, 2(2017),136-157.
โสภิดา คาย่อย. (2559). กลยุทธ์การแข่งขันของสถานีโทรทัศน์ดิจิทัลช่องพีพีทีวี และสถานีโทรทัศน์ดิจิทัลช่องวัน ภายใต้พันธมิตรธุรกิจไลน์ทีวี. ใน วิทยานิพนธ์วารสาร ศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสื่อสารมวลชน. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
BrandInside admin. (2560). วิเคราะห์ทางรอดของสื่อทีวีท่ามกลางสงครามชิงเรทติ้งกับผลกระทบจากสื่อดิจิทัลในอนาคต. เรียกใช้เมื่อ 20 ธันวาคม 2562 จาก https:// brandinside.asia/analysis-media-tv-rating-digital/
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing. New York: Harper Collins Publishers.
Marketeer. (2562). โฆษณา 2019 สื่อไหนเติบโตสุด. เรียกใช้เมื่อ 20 ธันวาคม 2562 จาก https://marketeeronline.co/archives/91900
Richard H. Lindeman et al. (1980). Introduction to Bivariate and Multivariate Analysis. Illinois: Scott Foresman & Company.
Weiss, R. (1974). The Provisions of Social Relationships. Prentice Hall: Englewood Cliffs.




