ภาพลักษณ์สตรีข้ามเพศในประเทศไทย
คำสำคัญ:
ภาพลักษณ์สตรีข้ามเพศ, ความหลากหลายทางเพศ, สตรีข้ามเพศ, เพศสภาพบทคัดย่อ
สตรีข้ามเพศ (Transgender Woman) ได้รับการกล่าวถึงกันอย่างกว้างขวางทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ นับเป็นหนึ่งในกลุ่มความหลากหลายทางเพศ (LGBT) ที่มีบทบาทสำคัญมากกลุ่มหนึ่ง การเกิดมาในเพศสรีระที่ไม่ตรงกับความรู้สึกนึกคิดของตนเองไม่ได้เริ่มมีในยุคปัจจุบัน แต่มีความเป็นมายาวนาน การเรียกร้องสิทธิที่เท่าเทียมกันกับเพศพื้นฐานเพิ่งมีการเรียกร้องชัดเจนมากขึ้นภายหลังมีการปฏิบัติอย่างไม่เหมาะสม สังคมไทยเป็นสังคมที่เปิดกว้าง ซึ่งเป็นดินแดนในฝันของกลุ่มความหลากหลายทางเพศ สตรีข้ามเพศที่ปัจจุบันได้รับการยอมรับและมีบทบาททางสังคมเด่นชัดเพิ่มมากขึ้น กอรปกับได้มีการปรับปรุงกฎหมาย เพื่อให้เกิดความลงตัวเหมาะสมรัดกุมอย่างต่อเนื่อง อย่างไรก็ตาม ภาพลักษณ์ของสตรีข้ามเพศในประเทศไทยจะได้รับการยกระดับขึ้นไปไม่ได้ หากกลุ่มสตรีข้ามเพศเองไม่ให้ความร่วมมือในการเสริมสร้างคุณค่าในตัวเอง เพื่อให้เกิดภาพลักษณ์ที่ดีในภาพรวม จนเกิดพื้นที่ทางสังคมที่เหมาะสมของตนเอง ในปัจจุบันภาพลักษณ์สตรีข้ามเพศในประเทศไทยได้รับการยอมรับมากขึ้น อาทิ ภาพลักษณ์สตรีข้ามเพศที่ได้รับการนำเสนอในสื่อวิทยุโทรทัศน์ แม้ว่าในบางครั้งจะมีการสร้างภาพลักษณ์ให้กับตนเองในทางลบโดยรู้ตัวหรือไม่ก็ตาม การสร้างภาพลักษณ์ก็เปรียบเสมือนการสร้างพื้นที่ทางสังคม เพื่อให้เกิดการยอมรับหรือเป็นการสร้างพื้นที่ความทรงจำให้ประทับอยู่ในจิตใจคน ซึ่งเป็นความรู้สึกที่เกิดจากกระบวนการความสัมพันธ์เชิงอำนาจของกลุ่มต่าง ๆ ที่อาศัยอยู่ร่วมกันที่มีต่อสตรีข้ามเพศในประเทศไทย
เอกสารอ้างอิง
กฤตยา อาชวนิจกุล. (2554). เพศวิถีที่กำลังเปลี่ยนแปลงไปในสังคมไทย. วารสารประชากรและสังคม, 5(10), 43-66.
กษมา มาตรศรี. (2559). พฤติกรรมการดูแลสุขภาพของสตรีข้ามเพศหลังผ่าตัดแปลงเพศ. ใน วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการพยาบาลเวชปฏิบัติชุมชน. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ข่าวสด. (2561). แอน จักรพงษ์ เปลือยชีวิต CEO พันล้าน ตอนอายุ 12 ครูขยี้กาม สลบ เลือดโชก. เรียกใช้เมื่อ 7 มีนาคม 2562 จาก https://www.khaosod.co.th/special-stories/news_1612628)
คทาวุธ ครั้งพิบูลย์. (2561). สังคมไทยยอมรับ LGBT แบบมีเงื่อนไข กำแพงปิดกั้นความหลากหลายทางเพศ ในมุมมองของครูเคท. เรียกใช้เมื่อ 25 เมษายน 2562 จาก https://thematter.co/pulse/lgbt-inequality-with-krukath/48901
จารุวรรณ ขำเพชร. (2555). พื้นที่เมืองและชีวิตของคนในซอยคาวบอย. ใน ดุษฎีนิพนธ์ศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาศิลปวัฒนธรรมวิจัย. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
จิรายุทธ์ สนดา. (2557). ภาพลักษณ์ของการท่องเที่ยวและการรับรู้ประชาสัมพันธ์ทางการตลาดที่ส่งผลต่อการกลับมาเที่ยวซ้ำของนักท่องเที่ยวไทยในจังหวัดจันทบุรี. ใน การค้นคว้าอิสระ หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
ฐิติวัจน์ ทองแก้ว และ พิทักษ์ ศิริวงศ์. (2559). การสร้างพื้นที่ทางสังคมและการดำรงอัตลักษณ์ของคนพิการที่ทำงาน ในองค์กรด้านการสื่อสารโทรคมนาคม. Veridian E-Journal, 3(2),1443-1462.
ณรงค์กรรณ รอดทรัพย์. (2555). ปิตาธิปไตย: ภาพสะท้อนแห่งความไม่เสมอภาคระหว่างชายหญิงในสังคมเอเชีย. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยรัชภัฎบุรีรัมย์, 4(2), 30-46.
ท้อฟฟี่ แบรดชอว์. (2561). ความสวยที่แท้จริงของผู้หญิงที่โคตรสวย. เรียกใช้เมื่อ 25 เมษายน 2562 จาก The Standard Stand Up for the Peoplehttps://thestandard.co/ poy-treechada-petcharat/
ธัญญ์วาริน สุขะพิสิษฐ์. (2004). ทลายกำแพงความหลากหลายทางเพศ ด้วยความเข้าใจ ผ่านภาพยนตร์ "It Gets Better ไม่ได้ขอให้มารัก”. เรียกใช้เมื่อ 7 มีนาคม 2562 จาก https://ilaw.or.th/node/4945
ธันยพร บัวทอง. (2562). อนาคตใหม่ ส.ส.ข้ามเพศคนแรกของรัฐสภาไทยกับการแต่งกายตามเพศสภาพและก้าวแรกของความเป็นมนุษย์เท่ากัน. เรียกใช้เมื่อ 26 พฤษภาคม 2562 จาก http://BBC News Online
นฤพนธ์ ด้วงวิเศษ. (2558). รื้อสร้างมายาคติ : ความเป็นชาย”ในสังคมไทย. เรียกใช้เมื่อ 20 มิถุนายน 2562 จาก http://www.sac.or.th/databases/anthropology-concepts/articles/
นัฐกานต์ เครือขัยแก้ว. (2557). การรับรู้ภาพลักษณ์ของตราสินค้าและคุณภาพการบริการที่ส่งผลต่อความพึงพอใจของผู้ใช้บริการร้านอาหารญี่ปุ่นในเขตกรุงเทพมหานคร. ใน วิทยานิพน์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาการจัดการ. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
นันทชา สำโรง. (2552). ทัศนคติของผู้ชมที่มีต่อภาพลักษณ์ของกะเทยที่ปรากฎในสื่อโทรทัศน์ศึกษาเฉพาะนักศึกษาปริญญาตรีในเขตกรุงเทพมหานคร. ใน วิทยานิพนธ์วารสาร ศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
บุษยกร สุริยสาร. (2557). อัตลักษณ์และวิถีทางเพศในประเทศไทย องค์กรระหว่างประเทศประจำประเทศไทย กัมพูชาและสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว โครงการส่งเสริมสิทธิความหลากหลายและความเท่าเทียมในโลกของการทำงาน. กรุงเทพมหานคร: องค์การแรงงานระหว่างประเทศ.
ปิยลักษณ์ โพธิวรรณ์. (2554). คนข้ามเพศ: ตัวตนวัฒนธรรมย่อยและพื้นที่ทางสังคม. วารสารดำรงวิชาการ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 10(1), 98-125.
พระมหาสมเจต สมจารี. (2559). บัณเฑาะก์กับการบรรลุธรรมขั้นสูงในพุทธศาสนาเถรวาท. วารสารศึกษาศาสตร์ มมร, 2(2), 151-165.
วรรษมน ไตรศักดา. (2560). Be Proudรู้จักจุดเริ่มต้นและความหมายของ LGBT Pride เตรียมตัวก่อนไปร่วมงานพาเหรด. เรียกใช้เมื่อ 25 เมษายน 2562 จาก https:// thestandard.co/news-world-come-out-lgbt-pride-before-bangkok-pride-2017
หนึ่งลมหายใจ. (2551). Philadelphia : เกย์+เอดส์=อคติ. เรียกใช้เมื่อ 25 เมษายน 2562 จาก http://oknation.nationtv.tv/blog/print.php?id=358065
Anne B.L. (1996). Traversing Gender: Cultural Context and Gender Practices. London: Routledge.
Connell R.W. & Messerschmidt J. W. (2005). Hegemonic Masculinity: Rethinking theConcept. Gender & Society , 19(6), 829-859.
Ivan C.Z. (2008). Introduction: Havelock Ellis, John Addington Symond and the Construction of Sexual Inversion. New York: Palgrave Macmillan.
Ulrichs K. H. (1994). The Riddle of Man-Manly Love. NewYork: Prometheus Books.
UNDP & APTN. (1994). การรับรองเพศสถานะตามกฎหมายในประเทศไทย : การทบทวนกฎหมายและนโยบาย. กรุงเทพมหานคร: บพิธการพิมพ์.





