แนวทางในการบูรณาการการทำงานร่วมกันของสหวิชาชีพในการสอบสวนคดีเด็กและเยาวชน

ผู้แต่ง

  • ทัดดาว โฉมลักษณ์ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ
  • วิชาสิทธิ สีหตุลานนท์ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ
  • อาภรณ์ ลิมะวิรัชพงษ์ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ

คำสำคัญ:

การบูรณาการ, การทำงานร่วมกัน, สหวิชาชีพ, การสอบสวนคดีเด็กและเยาวชน

บทคัดย่อ

              บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาและอุปสรรคในการทำงานของสหวิชาชีพระดับหน่วยงานในการสอบสวนคดีเด็กและเยาวชนผู้กระทำความผิด ผู้เสียหายหรือพยาน และศึกษาวิเคราะห์แนวทางในการบูรณาการการทำงานของสหวิชาชีพในการสอบสวนคดีเด็กและเยาวชนผู้กระทำความผิด ผู้เสียหายหรือพยาน ดำเนินการวิจัยโดยทำกาวิจัยเชิงคุณภาพ วิเคราะห์จากเอกสาร การสัมภาษณ์เชิงลึกและจัดประชุมกลุ่มย่อยระดมความคิดเห็น ผลจากการศึกษามีปัญหาด้านสถานที่ห้องสอบสวน ด้านบุคลากร ด้านงบประมาณ ระยะเวลาการสอบสวนเด็กและเยาวชน การประสานงาน ปัญหาการนัดหมายสหวิชาชีพเพื่อสอบปากคำ การเบิกจ่ายค่าตอบแทนของสหวิชาชีพ โดยมีแนวทางการบูรณาการการทำงานร่วมกันของสหวิชาชีพในการสอบสวนคดีเด็กและเยาวชนคือ ในระดับกระทรวงควรจัดให้มีการประชุมปรึกษาในทุกวิชาชีพที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการยุติธรรมเนื่องจากทุกฝ่ายเห็นว่าเป็นเรื่องสำคัญ หากมีข้อตกลงระดับกระทรวงจะทำให้ผู้บังคับบัญชาของแต่ละหน่วยงานเห็นความสำคัญ เกิดการสนับสนุนงานของพนักงานสอบสวน ในการประสานงานกับพนักงานอัยการ ที่ปรึกษากฎหมาย และนักสังคมสงเคราะห์หรือนักจิตวิทยา และควรจัดให้มีศูนย์ประสานงานสหวิชาชีพในการสอบสวนคดีเด็กและเยาวชนเพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดกับเด็กอย่างจริงจัง ผลสำเร็จของงานวิจัยได้จัดทำคู่มือการบูรณาการทำงานร่วมกันของสหวิชาชีพในการสอบสวนคดีเด็กและเยาวชน เพื่อสร้างความเข้าใจและทราบขั้นตอนการปฏิบัติในการร่วมสอบสวนคดีเด็กและเยาวชนที่เป็นมาตรฐานและเป็นไปในทิศทางเดียวกัน สามารถอำนายความยุติธรรมให้แก่เด็กและเยาวชนได้อย่างมีประสิทธิภาพ เกิดความคุ้มค่าต่อการแก้ไขปัญหาการดำเนินงานระหว่างสหวิชาชีพโดยทราบถึงแนวทางในการปฏิบัติงานต่อไป

เอกสารอ้างอิง

กรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน. (2562). รายงานสถิติประจำปี. เรียกใช้เมื่อ 16 ตุลาคม 2564 จาก http://www.djop.go.th/Djop/images/statistics62.pdf

ชัชญาภา พันธุมจินดา. (2553). ปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการคุ้มครองสิทธิเด็กระหว่างการสอบสวน ศึกษากรณีเด็กเป็นผู้ต้องหา. ใน วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิตคณะนิติศาสตร์. มหาวิทยาลัยศรีปทุม.

ณรงค์ ใจหาญ. (2543). การคุ้มครองเด็กในการให้ปากคำในคดีอาญา. วารสารดุลพาห, 47(1), 18-19.

ตระกูล วินิจนัยภาค. (2543). การสอบสวนปากคำเด็ก. ใน เอกสารประกอบการฝึกอบรมหลักสูตรผู้ทำหน้าที่สังคมสงเคราะห์หรือนักจิตวิทยาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญารุ่นที่ 1. สำนักงานอัยการสูงสุด.

เทียนชัย ชาวส้าน. (2552). แนวทางการพัฒนาการสอบสวนเด็กและเยาวชนในจังหวัดขอนแก่น. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนาสังคม บัณฑิตวิทยาลัย. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

ธนภรณ์ เบ้าเงิน. (2557). การประสานความร่วมมือด้านการยุติธรรมของหน่วยงานในกระบวนการยุติธรรมในจังหวัดนครสวรรค์. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

นิยะดา อภิปรัชญาพงษ์. (2558). บทบาทของพนักงานอัยการในการคุ้มครองสิทธิผู้เสียหายที่เป็นเด็กในชั้นสอบสวน. ใน วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขากฎหมายอาญาและกระบวนการยุติธรมทางอาญา. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

ปณิธาน คราประยูร. (2556). ปัญหาและอุปสรรคทางกฎหมายเกี่ยวกับการบังคับใช้พระราชบัญญัติศาลเยาวชนและครอบครัว พ.ศ. 2553. ใน วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต กลุ่มวิชากฎหมายมหาชน. มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตชลบุรี.

พานิชย์ เชษฐสิงห์. (2545). ความรู้ความเข้าใจในกระบวนการสอบสวนคดีเด็กและเยาวชน ของพนักงานสอบสวนจังหวัดมหาสารคาม. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนาสังคม. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

มาตาลักษณ์ ออรุ่งโรจน์ และคณะ. (2551). โครงการวิจัยศึกษาวิจัยเพื่อติดตามประเมินผลการจัดให้มีสหวิชาชีพในการสอบปากคำเด็ก ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 133 ทวิ. ใน สถาบันวิจัยและให้คำปรึกษาแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกิจการยุติธรรม.

รจเรข โกมุท. (2553). การส่งเสริมการทำงานของทีมสหวิชาชีพในการคุ้มครองเด็กที่ถูกทารุณกรรมจังหวัดนนทบุรี. ใน วิทยานิพนธ์สังคมสงเคราะห์ศาสตรมหาบัณฑิต ภาควิชาสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

วารุณี จันทร์ทอง. (2557). มาตรการในการสอบสวนเด็กและเยาวชนซึ่งกระทำความผิดอาญาตามพระราชบัญญัติศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว พ.ศ.2553 Investigation of Children and Youth Offender. วารสารรามคำแหง ฉบับนิติศาสตร์, 3(1), 71-80.

วิศิษฐ์ ผลดก. (2554). การพัฒนาทีมสหวิชาชีพเพื่อคุ้มครองเด็กที่ถูกทารุณกรรมจังหวัดอุบลราชธานี. ใน สารนิพนธ์รัฐประศาสนาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.

ศิรชัย หาญเทิดพงษ์ชัย และคณะ. (2560). ปัญหาทางกฎหมายในการสอบปากคำเด็กในชั้นสอบสวน. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย, 5(3), 593-602.

อภิวัฒน์ ถาวร. (2558). ปัญหาการสอบสวนคดีเด็กและเยาวชน. ใน วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขากฎหมายอาญาและกระบวนการยุติธรรม. มหาวิทยาลัย สุโขทัยธรรมาธิราช.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

12/29/2021

รูปแบบการอ้างอิง

โฉมลักษณ์ ท. . ., สีหตุลานนท์ ว. . ., & ลิมะวิรัชพงษ์ . อ. . . (2021). แนวทางในการบูรณาการการทำงานร่วมกันของสหวิชาชีพในการสอบสวนคดีเด็กและเยาวชน. วารสารมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(12), 563–575. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JSBA/article/view/254235

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย