การพัฒนารูปแบบการจัดประสบการณ์การสร้างสรรค์ความรู้ด้วยตนเอง สำหรับเด็กปฐมวัย

รัชชุกาญจน์ ทองถาวร

ผู้แต่ง

รัชชุกาญจน์ ทองถาวร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

คำสำคัญ:

การจัดประสบการณ์, การสร้างสรรค์ความรู้ด้วยตนเอง, ผลกระทบ, การพัฒนารูปแบบ, เด็กปฐมวัย

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนารูปแบบการจัดประสบการณ์ การสร้างสรรค์ความรู้ด้วยตนเองสำหรับเด็กปฐมวัย 2) ศึกษาผลกระทบของการจัดประสบการณ์การสร้าง องค์ความรู้ด้วยตนเองที่มีต่อเด็กปฐมวัย นักศึกษาฝึกปฏิบัติงานวิชาชีพครู และครูประจำชั้น โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบคุณภาพ กลุ่มเป้าหมายของการวิจัยครั้งนี้ประกอบด้วย 1) เด็กปฐมวัยที่กำลังศึกษาอยู่ชั้นอนุบาล 1 (4 ขวบ) และอนุบาล 2 (5 ขวบ) ปีการศึกษา 2554 โรงเรียนอนุบาลเชียงใหม่ จำนวน 9 ห้องเรียน 2) นักศึกษาฝึกปฏิบัติการวิชาชีพครู สาขาการศึกษาปฐมวัย คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จำนวน 9 คน และ 3) ครูประจำชั้น จำนวน 9 คน เครื่องมือวิจัย ได้แก่ 1) รูปแบบการจัดประสบการณ์ความรู้ด้วยตนเองสำหรับเด็กปฐมวัย 2) แบบสนทนากลุ่มการนำรูปแบบ MTPA Model ไปใช้ 3) แบบสัมภาษณ์อย่างไม่มีโครงสร้างโดยการสะท้อนคิดการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนตามรูปแบบ MTPA ของนักศึกษาและ ครูประจำชั้น การเก็บข้อมูลในปีการศึกษา 2554 การวิเคราะห์ข้อมูลใช้วิธีการสรุป สังเคราะห์ จัดหมวดหมู่ ลักษณะการพรรณนาวิเคราะห์ และนำเสนอข้อมูลโดยการพรรณนา ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1) รูปแบบการจัดประสบการณ์ การสร้างสรรค์ความรู้ด้วยตนเองสำหรับเด็กปฐมวัยเรียกว่ารูปแบบ MTPA สามารถใช้สร้างความรู้ด้วยตนเองได้อย่างเหมาะสม 2) ผลกระทบของ การจัดประสบการณ์ การสร้างสรรค์ความรู้ด้วยตนเองในภาพรวมเป็นทางบวก ผลกระทบที่เกิดกับเด็กปฐมวัยด้านพัฒนาการ ทางสติปัญญาและด้านทักษะกระบวนการด้านต่าง ๆ และมีความสุขกับการเรียน ผลกระทบที่มีต่อนักศึกษาฝึกปฏิบัติงานวิชาชีพครู พบว่า ปรับพฤติกรรมจากผู้สอนเป็นผู้อำนวยความสะดวก ผลกระทบต่อครูประจำชั้นพบว่าครูประจำชั้นได้รับความรู้ แนวคิดในการนำนวัตกรรมมาใช้ในการพัฒนาการเรียนการสอนของตนเอง

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิก.

มณฑิรา แก้ววิจิตร. (2553). การพัฒนาความสามารถด้านการคิดเชิงเหตุผลของเด็กปฐมวัยผ่านการจัดประสบการณ์โดยกระบวนการสร้างสรรค์ความรู้ด้วยตนเอง. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

เรณู มูลงาม. (2553). การพัฒนาทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์สำหรับเด็กปฐมวัยโดยการจัดประสบการณ์ตามแนวทฤษฎีการสร้างสรรค์ความรู้ด้วยตนเอง (MTPA Model). ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

เรณู ศรีบุรินทร์ และคณะ. (2565). การพัฒนาทักษะสร้างสรรค์และนวัตกรรมของเด็กปฐมวัยโดยการจัดประสบการณ์การสร้างสรรค์ความรู้ด้วยตนเอง. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 24(1), 246.

สงัด อุทรานันท์. (2530). การนิเทศการศึกษา หลักการทฤษฎี และการปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: มิตรสยาม.

สงัด อุทรานันท์ . (2532). พื้นฐานและการพัฒนาหลักสูตร. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มิตรสหาย.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2552). ข้อเสนอการปฏิรูปการศึกษาในศตวรรษที่สอง (พ.ศ. 2552 - 2561). กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิก จำกัด.

สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2552). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

สุรางค์ โค้วตระกูล. (2544). จิตวิทยาการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: ด่านสุธาการพิมพ์.

Brooks, J. G. & Brooks, M. G. . (1993). The case for constructivist classrooms. Alexandria, VA: Association for Supervision and Curriculum Development.

Fosnot, C. T. (1996). Constructivism: Theory, perspective, and practice. New York: Teacher College Press.

SafeGard Classes Online. (2016). Windows of opportunity for children's brain development. Retrieved December 20 , 2021, from https://sgclassesonline. com/ go/118-what-are-learning-windows-and-how-do-affect-childrens-brain-growth-development?fbclid=IwAR34xl1TFtyE3I8bl_tFr297ZrDXBqSgg27gopo PEYeJHUvwWRAYdbcQd_E

von Glasersfeld, E. (1995). Radical Constructivism : A Way of knowing and Learning. London: Falmer Press.