การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการโรงเรียนมาตรฐานสากลสู่ความยั่งยืน

นฤภพ ขันทับไทย

ผู้แต่ง

นฤภพ ขันทับไทย โรงเรียนศึกษานารีวิทยา

คำสำคัญ:

การบริหาร, โรงเรียนมาตรฐานสากล, ความยั่งยืน, การวิจัยและพัฒนา, การพัฒนารูปแบบ

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการโรงเรียนมาตรฐานสากลสู่ความยั่งยืน ใช้รูปแบบวิธีวิจัยแบบวิจัยและพัฒนา ประชากร คือ โรงเรียนมาตรฐานสากล จำนวน 1,635 โรงเรียน กลุ่มตัวอย่าง แบ่งเป็น 2 กลุ่ม ประกอบด้วย 1) กลุ่มตัวอย่างสำหรับการเก็บรวบรวมข้อมูลพื้นฐาน ได้แก่ โรงเรียนมาตรฐานสากล จำนวน 311 โรงเรียน ได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบแบ่งกลุ่ม และกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางกำหนดขนาดตัวอย่างของเครจซี่และมอร์แกน 2) กลุ่มตัวอย่างสำหรับการทดลองใช้รูปแบบ คือ โรงเรียนศึกษานารีวิทยา ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือการวิจัย ประกอบด้วย แบบสอบถาม แบบประเมิน แบบสังเกตและแบบบันทึก วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ความถี่ ร้อยละ และการวิเคราะห์เนื้อหา จากผลการวิจัย พบว่า 1) รูปแบบการบริหารจัดการโรงเรียนมาตรฐานสากลสู่ความยั่งยืน ประกอบด้วย รายละเอียดของรูปแบบและแนวทางการนำรูปแบบไปใช้ โดยรายละเอียดของรูปแบบ ประกอบด้วย 1) ชื่อรูปแบบ 2) จุดเน้นของรูปแบบ 3) ลักษณะสำคัญของรูปแบบ ซึ่งในแต่ละองค์ประกอบมีจุดเน้นการดำเนินงานแบบร่วมมือกันของทุกฝ่ายทั้งผู้บริหาร บุคลากร และผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย และบริหารจัดการด้วยระบบคุณภาพตามแนวทางเกณฑ์รางวัลคุณภาพแห่งชาติ เพื่อนำไปสู่ผลลัพธ์การเรียนรู้อย่างยั่งยืนของนักเรียน จากการประเมินความเหมาะสม ความเป็นประโยชน์ และความเป็นไปได้ของรูปแบบการบริหารจัดการโรงเรียนมาตรฐานสากลสู่ความยั่งยืน พบว่า ด้านความเหมาะสมมีระดับความคิดเห็นอยู่ในระดับมากที่สุด ( $gif.latex?\bar{x}$ = 4.57, S.D. = 0.30) ด้านความเป็นประโยชน์มีระดับความคิดเห็นอยู่ในระดับมากที่สุด ( $gif.latex?\bar{x}$ = 4.69, S.D. = 0.24) ด้านความเป็นไปได้มีระดับ ความคิดเห็นอยู่ในระดับมากที่สุด ( $gif.latex?\bar{x}$ = 4.72, S.D. = 0.19) และในภาพรวมมีระดับ ความคิดเห็นอยู่ในระดับมากที่สุด ( $gif.latex?\bar{x}$ = 4.66, S.D. = 0.17)

เอกสารอ้างอิง

กรวิทธ์ เลิศศิริโชติ. (2559). แนวทางการบริหารสถานศึกษาสู่โรงเรียนมาตรฐานสากลของโรงเรียนมัธยมวัดมกุฏกษัตริย์. ใน รายงานการวิจัย. โรงเรียนมัธยมวัดมกุฏกษัตริย์.

ชูเกียรติ วิเศษเสนา. (2554). รูปแบบการพัฒนาโรงเรียนมัธยมศึกษาสู่มาตรฐานสากล. ในหลักสูตรพัฒนานักบริหารระดับสูง กระทรวงศึกษาธิการ (นบส.ศธ.) รุ่นที่ 1. ใน รายงานการวิจัย. สถาบันพัฒนาครู คณาจารย์ และบุคลากรทางการศึกษาสำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.

ไพฑูรย์ จารุสาร. (2561). ประเมินโครงการพัฒนาคุณภาพโรงเรียนมาตรฐานสากล ตามเกณฑ์รางวัลคุณภาพ OBECQA โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ หอวัง นนทบุรี. ใน รายงานการวิจัย. โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ หอวัง นนทบุรี.

สารสนเทศโรงเรียนมาตรฐานสากล. (2561). ฐานข้อมูลมาตรฐานการปฏิบัติงานสรุปข้อมูลโรงเรียนมาตรฐานสากล แยกตามประเภท. เรียกใช้เมื่อ 22 มิถุนายน 2561 จาก http://203.159.154.154/mathayom/obecqa/count_standard.php

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2555). แนวทางการจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนมาตรฐานสากล ฉบับปรับปรุง. กรุงเทพมหานคร: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2561). แนวทางการจัดการเรียนการสอนในโรงเรียนมาตรฐานสากลฉบับปรับปรุง. กรุงเทพมหานคร: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

อร่าม วัฒนะ. (2561). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัด. ใน ดุษฎีนิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฎนครสวรรค์.

อำไพ นงค์เยาว์. (2560). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาเพื่อพัฒนานักเรียนให้มีทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารการวิจัยเพื่อพัฒนาชุมชน (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 10(1), 132-143.

Bush, T. (2009). Theories of educational leadership and management. (3rd ed.). London: Great Britain, CPI Antony Rowe, Chippenham, Wilts.

Johnston, C. & Caldwell, B. (2021). Leadership and Organizational Learning in the Quest for World Class School. The International Journal of Educational Management, 15(2), 94-103.

Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Measurement, 30(3), 607-610.

Ontario Learning for Sustainability Partnership (OLSP). (1996). Learning for Sustainability: Essential Outcomes and Classroom Learning Strategies. Toronto: OLSP.

UNESCO. (1997). Education for a Sustainable Future: A Transdisciplinary Vision for Concerned Action. Thessaloniki: UNESCO & The Government of Greece.