แนวทางการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยในบริบทสังคมวัฒนธรรม ในจังหวัดมหาสารคาม

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเพื่อศึกษาแนวทางการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยในบริบทสังคมวัฒนธรรมในจังหวัดมหาสารคาม ผู้วิจัยได้ใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการศึกษาจากเอกสารและศึกษาในภาคสนาม ด้วยการสังเกตและการสัมภาษณ์เชิงลึกกับกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 192 คน ประกอบด้วย หัวหน้างานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยเทศบาลเมืองระดับจังหวัด จำนวน 1 คน หัวหน้างานป้องกันอำเภอ จำนวน 1 คน เจ้าหน้าที่ป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย จำนวน 2 คน ผู้ประกอบการมูลนิธิซึ่งได้รับรองคุณภาพ จำนวน 5 คน ปลัดอำเภองานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย จำนวน 13 คน ผู้มาติดต่อขอรับบริการ จำนวน 170 คน และนำเสนอโดยการพรรณนาวิเคราะห์ พบว่า แนวทางการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย            ในบริบทสังคมวัฒนธรรมในจังหวัดมหาสารคามจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องได้รับการร่วมมือกัน ดังนี้ 1) สร้างเครือข่ายความร่วมมือของทั้งภาครัฐและเอกชน คือมีการแลกเปลี่ยนซึ่งกันและกันและต้องไม่มีผลกระทบต่อความเป็นอิสระหรือความเป็นตัวของตัวเองของคนหรือองค์กร พัฒนาไปสู่ระดับของการลงมือทำกิจกรรมร่วมกันเพื่อให้บรรลุเป้าหมายร่วมกัน 2) ต้องมีความยั่งยืนของเครือข่าย มีการจัดกิจกรรมที่ดำเนินการอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งกิจกรรมดังกล่าวกลายเป็นแบบแผนให้ชัดเจนของการกระทำที่สมาชิกของเครือข่ายยอมรับโดยทั่วกัน 3) การรักษาสัมพันธภาพที่ดีระหว่างสมาชิกเครือข่าย ต้องสร้างสัมพันธภาพที่ดีในการรักษาเครือข่าย              ให้ยั่งยืนต่อไป และ 4) การกำหนดกลไกสร้างระบบจูงใจ จำเป็นต้องกำหนดกลไกบางประการที่จะช่วยจูงใจให้สมาชิกเกิดความสนใจอยากเข้ามีส่วนร่วม เกิดการร่วมมือที่ดีอันจะเป็นแนวทางสร้างความยั่งยืนให้กับองค์กรในการปฏิบัติงานช่วยเหลือสังคม