การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการการเรียนการสอน โดยใช้สื่อทางไกลผ่านดาวเทียมของนักเรียนโรงเรียนบ้านทุ่งไหม้ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสตูล

ผู้แต่ง

  • อับดุลอาซิส ยาบา โรงเรียนบ้านทุ่งไหม้ อำเภอละงู จังหวัดสตูล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสตูล

คำสำคัญ:

รูปแบบ, การบริหารจัดการการเรียนการสอน, ทางไกลผ่านดาวเทียม

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันปัญหา และความต้องการรูปแบบการบริหารจัดการการเรียนการสอนทางไกลผ่านดาวเทียม 2) พัฒนารูปแบบการบริหารจัดการการเรียนการสอนโดยใช้สื่อทางไกลผ่านดาวเทียม 3) ทดลองใช้รูปแบบการบริหารจัดการการเรียนการสอนโดยใช้สื่อทางไกลผ่านดาวเทียม 4) ประเมินผลรูปแบบการจัดการศึกษาทางไกลอย่างมีประสิทธิผลของโรงเรียนขนาดเล็ก ใช้วิธีวิจัยแบบผสมผสานระหว่างวิธีการวิจัยเชิงปริมาณ และเชิงคุณภาพ ประชากรและกลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1, 3 และ 6 ปีการศึกษา 2562 จำนวน 33 คน และครูผู้สอน จำนวน 3 คน โดยใช้แบบประเมิน แบบสอบถาม แบบทดสอบ การสัมภาษณ์และการประชุมกลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิ วิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน กับการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า                                     1) ผู้บริหารสถานศึกษา ครู และประธานคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน มีความคิดเห็นเกี่ยวกับสภาพปัจจุบันปัญหาแตกต่างกันตามสถานะภาพที่ต่างกัน และความต้องการภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( gif.latex?\bar{x} = 4.43) 2) ผู้ทรงคุณวุฒิเห็นด้วยกับความเหมาะสมของรูปแบบและความเป็นไปได้ของรูปแบบในการนำไปใช้ได้คิดเป็นร้อยละ 100 ซึ่งหมายถึงรูปแบบนี้สามารถนำไปใช้ได้                                3) หลังการใช้รูปแบบ ครูมีทักษะการจัดการเรียนการสอนโดยใช้สื่อทางไกลผ่านดาวเทียมสูงขึ้น และนักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงขึ้นทุกคน โดยมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 4) ผลการประเมินการใช้รูปแบบ พบว่า ครูมีทักษะการจัดการเรียนการสอนโดยใช้สื่อทางไกลผ่านดาวเทียมสูงกว่าก่อนการใช้รูปแบบ และนักเรียนทุกคนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงกว่าก่อนการจัดการเรียนการสอนโดยใช้สื่อทางไกลผ่านดาวเทียม โดยมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01

เอกสารอ้างอิง

กิดานันท์ มลิทอง. (2543). เทคโนโลยีการศึกษาและนวัตกรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ดนัยวัฒน์ มณี. (2560). ถอดบทเรียนการบริหารจัดการเพื่อการพัฒนาคุณภาพการศึกษาทางไกลผ่านเทคโนโลยีสารสนเทศ (DLIT)ในโรงเรียนบนเขตพื้นที่สูง กรณีศึกษาโรงเรียนบ้านแม่หม้อ. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.

บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.

ประภัสสร สุภาสอน. (2557). การประเมินโครงการจัดการศึกษาทางไกลผ่านดาวเทียมของโรงเรียนประถมศึกษาขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2. ใน รายงานการวิจัย. สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2.

พิทักษ์ สมพร้อม. (2562). รูปแบบการบริหารจัดการการศึกษาทางไกลผ่านดาวเทียม (DLTV)โดยบูรณาการหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนโรงเรียนขนาดเล็ก สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 1. วารสารวิจัยและพัฒนามหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 14(1), 62-75.

รุ่ง แก้วแดง. (2540). ปฎิวัติการศึกษาไทย. กรุงเทพมหานคร: แพร่พิทยา.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสตูล เขต 1. (2561). รายงานผลการประเมินคุณภาพการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (NT). สตูล: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสตูล.

สำนักงานคณะกรรมการศึกษาแห่งชาติ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติพ.ศ. 2560 - 2579. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

สุรศักดิ์ ปาเฮ. (2558). สื่อและเทคโนโลยีเพื่อการศึกษา. แพร่: ห้างหุ้นส่วนจำกัดแพร่ไทยอุตสาหการพิมพ์.

Bloom, B. S. (1976). Taxonomy of Education Objective, Handbook I: Cognitive Domain. New York: David Mckay.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

09/30/2022

รูปแบบการอ้างอิง

ยาบา อ. . (2022). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการการเรียนการสอน โดยใช้สื่อทางไกลผ่านดาวเทียมของนักเรียนโรงเรียนบ้านทุ่งไหม้ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสตูล. วารสารมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(9), 450–466. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JSBA/article/view/261451

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย