ปัจจัยความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการเป็นมหาวิทยาลัยเพื่อการพัฒนาท้องถิ่นการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ และปัจจัยการจัดการตามพันธกิจ ที่มีผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของมหาวิทยาลัยราชภัฏ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

ผู้แต่ง

  • มัลลิกา บุตรทองทิม คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ กรุงเทพมหานคร
  • พิศมัย จารุจิตติพันธ์ คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ กรุงเทพมหานคร
  • สุพิศาล ภักดีนฤนาถ คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ กรุงเทพมหานคร

คำสำคัญ:

มหาวิทยาลัยเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น, การจัดการตามพันธกิจ, องค์การแห่งการเรียนรู้

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการเป็นมหาวิทยาลัยเพื่อการพัฒนาท้องถิ่นและการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ และ 2) ศึกษาปัจจัย การจัดการตามพันธกิจ ที่มีผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของมหาวิทยาลัยราชภัฏภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ลักษณะการวิจัยในเชิงสำรวจ โดยใช้ข้อมูลเชิงปริมาณ (Quantitative data) ในการกำหนดประชากรตัวอย่าง 2 กลุ่ม ได้แก่ ผู้เชี่ยวชาญสายวิชาการ และบุคลากรสายวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และเชิงคุณภาพ (Qualitative data) ในการวิเคราะห์ SWOT Analysis และจัดเก็บข้อมูล จากผลการวิจัยพบว่า ระดับความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการเป็นมหาวิทยาลัยเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น และระดับความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการเป็นองค์การ แห่งการเรียนรู้ ภาพรวม อยู่ในระดับมากที่สุด ระดับการดำเนินการตามปัจจัยการจัดการตามพันธกิจ ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด การวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการเป็นมหาวิทยาลัย เพื่อการพัฒนาท้องถิ่น ความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ ปัจจัยการจัดการตามพันธกิจ กับระดับการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของมหาวิทยาลัยราชภัฏภาคตะวันออกเฉียงเหนือ พบว่า ระดับความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการเป็นมหาวิทยาลัยเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น ระดับความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ และปัจจัยการจัดการตามพันธกิจ ร่วมกันอธิบายการเปลี่ยนแปลงของระดับการเป็นองค์การ แห่งการเรียนรู้เพื่อการพัฒนาท้องถิ่นของมหาวิทยาลัยราชภัฏภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้ร้อยละ 96.20 ในระดับที่มีนัยสำคัญทางสถิติเท่ากับ 0.05 โดยตัวแปรต้นที่ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงของตัวแปรตาม เรียงตามลำดับอิทธิพล ได้แก่ ความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ การสร้างเครือข่ายความร่วมมือและการวิจัย ตามลำดับ

เอกสารอ้างอิง

ชิษณุพงศ์ ประทุมทัย. (2555). ความคิดเห็นของพนักงานการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค (สำนักงานใหญ่) ที่มีต่อความพร้อมในการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้. ใน วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการ. มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.

บุญชม ศรีสะอาด. (2551). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.

ราชกิจจานุเบกษา. (2547). พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547. กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์คณะรัฐมนตรี.

สารสนเทศอุดมศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2562). สารสนเทศอุดมศึกษา. เรียกใช้เมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2562 จาก http://www.info.mua.go.th/info/

สำนักงานที่ประชุมอธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏ. (2562). ยุทธศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏเพื่อการพัฒนาท้องถิ่นระยะ 20 ปี (ฉบับปรับปรุง 2561). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานที่ประชุมอธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏ.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2562). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 พ.ศ. 2560 – 2564. เรียกใช้เมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2562 จาก https://www.nesdc.go.th/ewt_news.php?nid=6420&filename=develop_issue

สำนักพัฒนาฐานข้อมูลและตัวชี้วัดภาวะสังคม สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). สถิติความยากจนและการกระจายรายได้ของประชากร. เรียกใช้เมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2565 จาก https://www.nesdc.go.th/main.php?filename =social

อารยา บวรพานิชย์. (2553). ความคิดเห็นของบุคลากรมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารีเกี่ยวกับปัจจัยที่มีผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี. ใน วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาการจัดการ. มหาวิทยาลัย สุโขทัยธรรมาธิราช.

อุดม คชินทร. (2561). ทิศทางการอุดมศึกษาเพื่อสนับสนุนการเดินหน้าประเทศไทย. เรียกใช้เมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2562 จาก https://www.moe.go.th/websm/2018/1/029.html

Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and psychological measurement, 30(3), 607-610.

Marquardt, M. J. (1996). Building the learning organization: a systems approach to quantum improvement and global success. New York: McGraw-Hill.

Senge, P. M. (1990). The fifth disciplines: the art and practice of learning organization. London: Century Business.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

12/30/2022

รูปแบบการอ้างอิง

บุตรทองทิม ม. . ., จารุจิตติพันธ์ พ. . ., & ภักดีนฤนาถ ส. . . (2022). ปัจจัยความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการเป็นมหาวิทยาลัยเพื่อการพัฒนาท้องถิ่นการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ และปัจจัยการจัดการตามพันธกิจ ที่มีผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของมหาวิทยาลัยราชภัฏ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(12), 27–40. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JSBA/article/view/262219

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย