รูปแบบการจัดการท่องเที่ยวเชิงพระพุทธศาสนาและวัฒนธรรม ตามรอยเกจิอาจารย์ จังหวัดนครปฐม

บทคัดย่อ

          บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) ศึกษาการจัดการท่องเที่ยว 2) พัฒนารูปแบบการจัดการท่องเที่ยว เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 21 รูป/คน และการสนทนากลุ่ม มีผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 17 รูป/คน ได้วิเคราะห์ข้อมูลเนื้อหาประกอบบริบท ผลการวิจัยพบว่า 1) การศึกษาการจัดการท่องเที่ยวเชิงพระพุทธศาสนาและวัฒนธรรมตามรอยเกจิอาจารย์ จังหวัดนครปฐม ได้แก่ 1.1) แรงจูงใจของนักท่องเที่ยว ด้วยจังหวัดนครปฐมเดิมนั้นเป็นชุมชนก่อนประวัติศาสตร์ มีประวัติความเป็นมาอย่างยาวนานตั้งแต่ยุคทวารวดี 1.2) การดึงดูดใจของแหล่งท่องเที่ยวมีความหลากหลาย แต่ละพื้นที่จะมีจุดเด่นที่แตกต่างกัน 1.3) รูปแบบกิจกรรมการท่องเที่ยว นอกจากเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ เป็นแหล่งผลิตสินค้าเกษตร อุตสาหกรรมที่ปลอดภัย 1.4) การบริการเสริมแหล่งท่องเที่ยว 1.5) ลักษณะแวดล้อมของแหล่งท่องเที่ยว มีความเจริญและพัฒนาอย่างต่อเนื่อง 1.6) การส่งเสริมการตลาดการท่องเที่ยว และ 1.7) ข้อเสนอแนะ 2) การการพัฒนารูปแบบการจัดการท่องเที่ยว จะต้องดำเนินไปตามขั้นตอน ได้แก่ ขั้นที่ 1 การจัดการท่องเที่ยวเชิงพุทธบูรณาการ 1) การปฏิบัติธรรมเพื่อสุขภาพ 2) การท่องเที่ยวเชิงมหันตภัยในสังสารวัฏ 3) การท่องเที่ยวตามรอยเกจิอาจารย์ ขั้นที่ 2 การรักษาเอกลักษณ์ทางศาสนา 1) การให้ความรู้ความเข้าใจด้านการรักษาเอกลักษณ์ทางศาสนาในจังหวัดนครปฐม 2) การพัฒนาวิถีด้านจิตใจความเป็นเอกลักษณ์เมืองพระพุทธศาสนา 3) การพัฒนาแก่นแท้ของการท่องเที่ยวเชิงศาสนา ขั้นที่ 3 การส่งเสริมปัญญาและคุณธรรมไปสู่ความรู้และเจตนารมณ์ของศาสนา 1) การออกแบบให้สอดคล้องกับความต้องการของนักท่องเที่ยว 2) จัดผังเกจิอาจารย์และบุคคลสำคัญในพระพุทธศาสนา 3) สร้างศูนย์การส่งเสริมปัญญาและคุณธรรมไปสู่ความรู้และเจตนารมณ์ของศาสนาตามรอยเกจิอาจารย์