การพัฒนาหลักสูตรฐานสมรรถนะการสร้างการรับรู้ตราสินค้า ต่อผู้บริโภคด้วยสื่อโซเชียลมีเดียของผู้ประกอบการวิสาหกิจขนาดย่อม ในอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

ผู้แต่ง

  • ภาสกร ศรีสุวรรณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์

คำสำคัญ:

การพัฒนาหลักสูตรฐานสมรรถนะ, การสร้างการรับรู้ตราสินค้าต่อผู้บริโภค, สื่อโซเชียลมีเดียของผู้ประกอบการ, วิสาหกิจขนาดย่อม

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาหลักสูตรฐานสมรรถนะการสร้างการรับรู้ตราสินค้าต่อผู้บริโภคด้วยสื่อโซเชียลมีเดียของผู้ประกอบการวิสาหกิจขนาดย่อมในอำเภอ หัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ 2) จัดฝึกอบรมหลักสูตรฐานสมรรถนะการสร้างการรับรู้ตราสินค้าต่อผู้บริโภคด้วยสื่อโซเชียลมีเดียของผู้ประกอบการวิสาหกิจขนาดย่อม 3) ศึกษาผลการใช้หลักสูตรฐานสมรรถนะการสร้างการรับรู้ตราสินค้าต่อผู้บริโภคด้วยสื่อโซเชียลมีเดียของผู้ประกอบการวิสาหกิจขนาดย่อม เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มเป้าหมายในการวิจัย คือ ผู้ประกอบการวิสาหกิจขนาดย่อมในอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จำนวน 60 รายซึ่งได้กลุ่มเป้าหมายมาโดยสมัครใจ เครื่องมือที่ใช่ในการวิจัยคือหลักสูตรฐานสมรรถนะการสร้างการรับรู้ตราสินค้าต่อผู้บริโภคด้วยสื่อโซเชียลมีเดีย และแบบประเมินผลการฝึกอบรม เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยชุดฝึกอบรมในหลักสูตรฐานสมรรถนะตามมอดูลการเรียนรู้ ประกอบไปด้วย แบบสอบถามความคิดเห็นก่อนการจัดฝึกอบรม ใบงาน สำหรับ “ผู้รับการฝึกอบรม” รายการคำถาม รายการคำสั่งปฏิบัติ แบบประเมิน สำหรับ “ผู้ประเมิน” การสอบถามปากเปล่า การสังเกตวิธีและทักษะการปฏิบัติ และผลงานของผู้อบรม ผลการวิจัยในการพัฒนาหลักสูตรฐานสมรรถนะการสร้างการรับรู้ตราสินค้าต่อผู้บริโภคด้วยสื่อโซเชียลมีเดียพบว่า รูปแบบที่ควรให้ผู้ประกอบการวิสาหกิจขนาดย่อมได้เรียนรู้และฝึกปฏิบัติเพื่อให้เกิดสมรรถนะการสร้าง การรับรู้ตราสินค้าต่อผู้บริโภคด้วยสื่อโซเชียลมีเดียที่สำคัญ ได้แก่ 1) การสร้างตัวตนบนโลกออนไลน์ 2) การพัฒนากลยุทธ์เพิ่มยอดขาย 3) การสร้างสื่อ 4) การสร้างเนื้อหา และ 5) การเผยแพร่ผ่านสื่อโซเชียลมีเดีย หน่วยสมรรถนะที่ผู้รับการฝึกอบรมให้ความสำคัญเป็นอย่างมาก ได้แก่ การพัฒนากลยุทธ์การเพิ่มยอดขาย เพิ่มยอดงานบริการ โดยกลุ่มเป้าหมายเป็นฐาน

เอกสารอ้างอิง

กรมพัฒนาฝีมือแรงงาน. (2564). กรอบและแนวทางการจัดทำหลักสูตรตามความสามารถ. เรียกใช้เมื่อ 13 มกราคม 2564 จาก http://home.dsd.go.th/techno /trainingsystem/phocadownload/cbt_2558/cbc_guide2558.pdf

กรมสรรพากร. (2564). ลักษณะของ SMEs. เรียกใช้เมื่อ 18 มีนาคม 2564 จาก http://www.rd.go.th/publish/38056.0.html

กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2564). Digital Economy: รู้ทัน เข้าใจ และนำไปใช้. เรียกใช้เมื่อ 15 มกราคม 2564 จาก http://www.most.gohtmlth/main/th/ product/sciencetalk/4054-digital-%20economy-.html

ณัฐพล ลีลาวัฒนานันท์. (2560). ปัญหาของ SME ไทย. เรียกใช้เมื่อ 17 กุมภาพันธ์ 2564 จาก http://www.prosoftmyaccount.com/ArticleInfo.aspx?ArticleTypeID =2224& ArticleID=9618

นธกฤต วันต๊ะเมล์. (2557). การสื่อสารการตลาด. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ภาวพรรณ ขำทับ. (2559). การพัฒนาระบบการจัดการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะตามมาตรฐานอาชีพสาขาแอนิเมชัน. ใน วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีเทคนิคศึกษา. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.

สถาบันคุณวุฒิวิชาชีพ องค์การมหาชน. (2562). ความสำคัญของระบบคุณวุฒิวิชาชีพ. เรียกใช้เมื่อ 18 กันยายน 2564 จาก http://www.tpqi.go.th/qualification.php

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2564). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 พ.ศ. 2560 - 2564. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2564). นิยาม SME. เรียกใช้เมื่อ 12 มีนาคม 2564 จาก https://www.sme.go.th/th/cms-detail.php?modulekey =332&id=1334

เสกสรร อามาตย์มนตรี. (2560). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบฐานสมรรถนะ เรื่อง การผลิตสื่อเสียงบรรยายภาพ. ใน วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีเทคนิคศึกษา. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.

We Are Social and Hootsuite. (2019). DIGITAL 2019: GLOBAL INTERNET USE ACCELERATES. Retrieved Mar 20, 2019, from https://wearesocial.com/ blog /2019/01/digital-2019-global-internet-use-accelerates

Wertime, K. & Fenwick, I. (2008). Digi marketing: The essential guide to new mediaand digital marketing. Singapore: John Wiley & Sons (Asia).

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

12/30/2022

รูปแบบการอ้างอิง

ศรีสุวรรณ ภ. . (2022). การพัฒนาหลักสูตรฐานสมรรถนะการสร้างการรับรู้ตราสินค้า ต่อผู้บริโภคด้วยสื่อโซเชียลมีเดียของผู้ประกอบการวิสาหกิจขนาดย่อม ในอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วารสารมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(12), 982–998. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JSBA/article/view/263084

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย