การประยุกต์ใช้หลักสัปปายะ 4 ในการพัฒนาชุมชนสร้างสุขของชุมชนบ้านหนองหรั่ง ตำบลบางรูป อำเภอทุ่งใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช

ผู้แต่ง

  • พระโกศล เขมรโต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครศรีธรรมราช นครศรีธรรมราช ประเทศไทย

คำสำคัญ:

การประยุกต์, หลักสัปปายะ 4 การพัฒนาชุมชน, สร้างสุขของชุมชน

บทคัดย่อ

ความเป็นมาและวัตถุประสงค์: การบริหารจัดการชุมชนให้น่าอยู่นับเป็นสิ่งสำคัญ สามารถเกื้อกูลในการสร้างสุขให้เกิดขึ้นในชุมชน ผู้นำชุมชนจะต้องเป็นตัวอย่างในการจัดบริเวณพื้นที่ในชุมชนให้สะอาด มีระเบียบ ร่มรื่น เป็นที่สัปปายะแก่ผู้พบเห็น โดยเฉพาะวัดในชุมชนจะต้องเป็นศูนย์กลางด้านจิตใจ มีการจัดบริเวณวัดให้เป็นสัดส่วนสามารถนำไปใช้ให้เกิดประโยชน์ต่อตนเอง ครอบครัว ชุมชน และสังคม บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพแวดล้อมของชุมชนบ้านหนองหรั่ง 2) ศึกษาหลักสัปปายะ 4 ที่ปรากฏในคัมภีร์พระพุทธศาสนาเถรวาท และ3) การประยุกต์ใช้หลักสัปปายะ 4 ในการพัฒนาชุมชนสร้างสุขของชุมชนบ้านหนองหรั่ง ตำบลบางรูป อำเภอทุ่งใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช

วิธีดำเนินการวิจัย: เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ ผู้เชี่ยวชาญทางด้านศาสนา หน่วยงานราชการในพื้นที่ ผู้นำชุมชน ประชาชนในพื้นที่ รวมจำนวน 25 รูป/คน คัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์เชิงลึกแบบมีโครงสร้าง เก็บรวบรวมข้อมูลจากเอกสารที่เกี่ยวข้องและการสัมภาษณ์เชิงลึก

ผลการวิจัย: พบว่า 1) สภาพแวดล้อมของชุมชนบ้านหนองหรั่ง จำเป็นจะต้องยึดหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาเป็นแนวทางในการดำเนินการ มีเป้าหมาย สร้างกาย สร้างศีล สร้างจิต และสร้างปัญญา เพื่อแก้ปัญหาที่เกิดจากความเห็นแก่ตัวของมนุษย์เป็นพื้นฐาน 2) หลักสัปปายะ 4 ที่ปรากฏในคัมภีร์พระพุทธศาสนาเถรวาท ซึ่งเป็นหลักธรรมชาติทั่วไปที่มีอิทธิพลต่อความเป็นอยู่ต่อความเสื่อมความเจริญของบุคคล ถ้าบุคคลอาศัยอยู่ภายใต้สิ่งแวดล้อมที่ดี ชีวิตก็จะมีแต่ความเจริญก้าวหน้า และการได้สิ่งที่เป็นสัปปายะจะช่วยส่งเสริมการปฏิบัติตนให้อยู่หลักธรรมคำสอนสามารถพัฒนากายและทางใจ และ 3) การประยุกต์ใช้หลักสัปปายะ 4 ในการพัฒนาชุมชนสร้างสุขของชุมชนบ้านหนองหรั่ง ตำบลบางรูป อำเภอทุ่งใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช จะต้องมีหลักสัปปายะในการพัฒนาคนให้เจริญงอกงามทางด้านกายและจิตใจ เพื่อให้การดำเนินชีวิตมีแก่นสาร และมีคุณค่าอย่างแท้จริง และยังเป็นหลักแห่งความดีในการประพฤติตนให้มีคุณภาพ มีความสุขอย่างยั่งยืนทั้งต่อตนเอง ครอบครัว ชุมชน และสังคม

ความเกี่ยวข้องกับหลักธรรมคำสอนทางพระพุทธศาสนา: การประยุกต์ใช้หลักสัปปายะ 4 ในการพัฒนาชุมชนชุมชนบ้านหนองหรั่ง มีความเกี่ยวข้องในลักษณะของพระพุทธศาสนาประยุกต์ ได้แก่ เมื่อนำหลักสัปปายะ 4 ไปรับใช้ในชุมชน ก็จะทำให้คนในชุมชนมีความสุข ทั้งกายและจิตใจ มีสถานเหมาะสมต่อการใช้ชีวิตประจำวัน มีพระสงฆ์ที่เป็นผู้นำชุมชนให้คำแนะนำและความรู้ในด้านต่าง ๆ มีอาหารที่มีประโยชน์ต่อร่างกาย มีหลักธรรมคำสั่งสอนในการดำเนินชีวิตและสร้างสุขให้ตนเองและครอบครัว

สรุป: การประยุตก์หลักสัปปายะ 4 ในการพัฒนาชุมชนสร้างสุข สามารถพัฒนาในเรื่องสถานที่ที่เป็นศาสนสถาน บ้านเรือนที่อยู่อาศัย ตลอดจนพื้นที่สาธารณะในชุมชนให้น่าอยู่ ร่มรื่น สะอาด ไม่พลุกพล่าน ซึ่งคนในชุมชนเมื่ออยู่ในสถานที่เหมาะสมก็จะทำให้ได้รับอาหารที่ถูกสุขอนามัย สะอาด มีสุขภาพแข็งแรง มีสุขภาพจิตที่ดี มีใจเอื้อเฟื้อเกื้อกูลกัน มีความรักความสามัคคี และที่สำคัญคนในชุมชนก็มีหลักคำสอนทางพระพุทธศาสนาเพื่อดำเนินชีวิต ทำให้ชุมชนอยู่อย่างสงบสุข

เอกสารอ้างอิง

Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing (5th ed.). Harper Collins Publishers.

Dulyakasem, U. & Ngamwittayapong, A. (1997). Images of education and community: Conceptual framework and research proposal. The Thailand Research Fund.

Khuras, P. (2018). Integrating Dharma Principles for Community Development in Thai Society to be Strong. ARU Research Journal Humanities and Social Sciences. 5(3), 113-122.

Mahattanadul, S. (2014). Buddhist Biology: Systemic Relationship of Life and Environment, and the Creation of Supportive Factors for Development of Life Based on the Seven Suitable (Sappaya). [Research Report, Mahachulalongkornrajavidyalaya University]. Buddhist Research Institute Central Library. Mahachulalongkornrajavidyalaya University. https://lib-opac.mcu.ac.th/cgi-in/koha/opacdetail.pl?biblionumber=200958&query_desc=kw%2Cwrdl%3A%20%สานุ%20%มหัทธนาดุลย์.

Phra Likit Dinnapanñño. (2017). The Management Model of Suitable Things in Dhamma Practice School Northeast Region Thailand. Journal of Graduate Studies Revi Mahachulalongkornrajavidyalaya University. 13(special issue 3), 34-45.

Phramaha Suthit Apakaro, Phrakhru Vimaladhammarangsi & Phoowachanathipong, K. (2015).The creating and developing Buddhist happiness indicators according to the Buddha's principle of teacheing. [Research Report, Mahachulalongkornrajavidyalaya University]. Buddhist Research Institute Central Library. Mahachulalongkornrajavidyalaya University. https://lib-opac.mcu.ac.th/cgi-bin/koha/opacdetail.pl?biblionumber=149703&query_desc=kw%2Cwrdl%3A%20The%20creating%20and%20developing%20Buddhist%20happiness%20 indicators%20according%20to%20the%20Buddha%E2%80%99s%20principle%20of%20teaching.

Tansakul, W. (2019). Guidelines for creating community happiness. Health Service Support Division.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

06/13/2023

รูปแบบการอ้างอิง

เขมรโต พ. . (2023). การประยุกต์ใช้หลักสัปปายะ 4 ในการพัฒนาชุมชนสร้างสุขของชุมชนบ้านหนองหรั่ง ตำบลบางรูป อำเภอทุ่งใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 8(1), 59–70. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JSBA/article/view/263927

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย