Effects of STEM education approach on food racing car for grade-6 students

Main Article Content

Taksina Phitaksa
Patipan Phitaksa
Namfon Rungrot
Sonthi Phonchaiya
Karntarat Wuttisela

Abstract

The objectives of this research were to investigate students’ engineering design results towards STEM education on nutrient under a topic of food racing car. The participants were 40 grade-6 students in the first semester of the 2018 academic year at Anuban Phibunmangsahan School, Phibunmangsahan district, Ubon Ratchathani province. The instruments used in this study consisted of a STEM education lesson plan and STEM memorandum. Students’ engineering design results on STEM Education approach of food racing car was divided into 6 catagories; 1) problem identification 2) related information search 3) solution design on food racing car 4) planning and development 5) testing, evaluation, and design improvement, and 6) presentation. Result revealed that students’ engineering design mean score on STEM Education approach of food racing car was 84.09 which was in excellent level. In a learning step of planning and development, students’ engineering design mean score was 100% because all team can draw, construct, and revise the draft of food racing car.

Article Details

How to Cite
Phitaksa, T., Phitaksa, P., Rungrot, N., Phonchaiya, S., & Wuttisela, K. (2019). Effects of STEM education approach on food racing car for grade-6 students. Journal of Science and Science Education (JSSE), 2(1), 57–70. retrieved from https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JSSE/article/view/195061
Section
Research Articles in Science Education

References

กมลฉัตร กล่อมอิ่ม. (2559). การจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการสะเต็มศึกษาสำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 18(4), 334-348.

ฐิติยา เนตรวงษ์. (2559). การพัฒนาทักษะการแก้ปัญหาด้วยการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการตามแนวทางสะเต็มศึกษา. วารสารวิจัย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี, 15(2), 1-6.

นารินทร์ ศิริเวช. (2560). การจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษาเพื่อส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนทางวิทยาศาสตร์และทักษะการคิดแก้ปัญหา. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฏ.

รักษ์ศิริ จิตอารี วิจิตร อุดอ้าย และวารีรัตน์ แก้วอุไร. (2560). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนตามแนวทฤษฎีการสร้างความรู้และการจัดการเรียนรู้ STEM EDUCATION เพื่อเสริมสร้างการรู้วิทยาศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 19(2), 202-213.

วิจารณ์ พานิช. (255). วิถีการสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.

อาทิตย์ ฉิมกุล. (2554). ผลการจัดการเรียนรู้ชีววิทยาตามแนวคิดสะเต็มศึกษาที่มีต่อความสามารถในการแก้ปัญหาและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนชีววิทยาของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อดุลย์ วังศรีคูณ. (2557). การศึกษาไทยในศตวรรษที่ 21: ผลผลิตและแนวทางการพัฒนา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 8(1), 1-17.