การส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์และนวัตกรรมของนักเรียนในการประกวดแกะสลักผลไม้และงานใบตอง
คำสำคัญ:
ความคิดสร้างสรรค์ , นวัตกรรม , การประกวด , แกะสลักผลไม้และงานใบตองบทคัดย่อ
งานวิจัยเรื่องการส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์และนวัตกรรมของนักเรียนในการประกวดแกะสลักผลไม้และงานใบตอง เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพด้วยวิธีวิทยาปรากฏการณ์วิทยา เพื่อศึกษาการส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์และนวัตกรรมของนักเรียนในการประกวดแกะสลักผลไม้และงานใบตอง โดยการศึกษาเอกสาร การสังเกต และสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลหลักคือ นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ครูผู้ควบคุมการฝึกซ้อมจำนวน 10 คน การวิเคราะห์เชิงเนื้อหา การตรวจสอบความถูกต้องและความน่าเชื่อถือของข้อมูลสามเส้า ผลการวิจัย พบว่า การส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์และนวัตกรรมของนักเรียนในการประกวดแกะสลักผลไม้และงานใบตอง ประกอบด้วย 1) แรงบันดาลใจในการสร้างสรรค์ 2) วิธีการสร้างสรรค์และวางแผน 3) ปัญหาและการแก้ปัญหา 4) การบริหารเวลา 5) การแบ่งหน้าที่รับผิดชอบ 6) การให้กำลังใจและคำแนะนำของครู และ7) การใช้นวัตกรรมใหม่ส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์และนวัตกรรมของนักเรียนในการประกวดแกะสลักผลไม้และงานใบตอง
เอกสารอ้างอิง
กุลนาถ ชินโคตร. (2561). การจัดการการแข่งขันนาฏศิลป์ไทยระดับนานาชาติ: รายการการแสดงพื้นบ้าน IDA China Shenzhen International Dance Festival 2017. วารสารทางวิชาการของคณะศิลปกรรมศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 5(2), 140–149.
ณัฐวุฒิ สมบูรณ์ทวี, และ พิทักษ์ ศิริวงศ์. (2560). เรื่องเล่าอัตชีวประวัติของความสำเร็จในการเป็นนวัตกรรมส่วนบุคคล. วารสารวิจัยและพัฒนาวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 12(1), 149–160.
ตระกูล จิตวัฒนากร, และคณะ. (2567). การตรวจสอบแบบสามเส้าด้านนักวิจัย: กลยุทธ์เพื่อสร้างความเชื่อถือได้ในงานวิจัยเชิงคุณภาพ. วารสารชุมชนวิจัยและพัฒนาสังคม, 18(3), 521–532.
ธนะวัชร จริยะภูมิ, และ พัลลภ พิริยะสุรวงศ์. (2558). รูปแบบการเรียนการสอนเพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ในศตวรรษที่ 21. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 7(3), 292–302.
ธราพงษ์ การกระโทก, และคณะ. (2566). การพัฒนาหลักสูตรเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะด้านทักษะอาชีพและความเป็นผู้ประกอบการสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 7(12), 202–212.
เบญญาพัชร์ วันทอง. (2559). ผลการใช้รูปแบบการจัดกิจกรรมพัฒนาเยาวชนด้านทักษะชีวิตในศตวรรษที่ 21 ผ่านภูมิปัญญาท้องถิ่น ตำบลพลายชุมพล อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก. วารสารครุพิบูล, 3(2), 76–85.
พระครูวินัยธร วุฒิชัย ชยวฑฺโฒ, และคณะ. (2565). ปรากฏการณ์วิทยา. วารสารวิชาการ สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค, 8(2), 320–325.
วีนัฐดา แก้วโท, และคณะ. (2564). การพัฒนารายวิชาการงานอาชีพเพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ตามทฤษฎีโครงสร้างสติปัญญาของกิลฟอร์ด สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสารวิทยา. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 8(2), 254–267.
ศักรินทร์ หงส์รัตนาวรกิจ. (2566). การแข่งขันงานศิลปหัตถกรรมนักเรียน: วิเคราะห์หลักเกณฑ์การแข่งขันแกะสลักผักและผลไม้. วารสารกระแสวัฒนธรรม, 24(46), 42–55.
อรัญญา ปลดเปลื้อง. (2556). การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปรากฏการณ์วิทยา. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข, 23(2), 2–9.
เดือนนภา อุ่นอ่อน, และ อรวรรณ ฟักสังข์. (2563). หนังสือเรียนรายวิชาพื้นฐานการงานอาชีพ 6. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์เอมพันธ์ จำกัด.
Songnearm, S., et al. (2025). Beyond the knife: Attitudes and learning in Thai fruit and vegetable carving. International Journal of Innovative Research and Scientific Studies, 8(1), 1688–1701. Innovative Research Publishing.
