ENHANCING STUDENTS' CREATIVITY AND INNOVATION IN FRUIT CARVING AND BANANA LEAF ART COMPETITIONS
Keywords:
Creativity, Innovation, Competition, Fruit Carving and Banana Leaf ArtAbstract
The research Enhancing students' creativity and innovation in fruit carving and banana leaf art competitions was a qualitative research using phenomenological method to study the enhance of creativity and innovation of students in fruit carving and banana leaf competitions. The research collected documents, observations, and in-depth interviews. The main informants were 10 high school students and teachers who supervised the training. content analysis was conducted, and the validity and reliability of data triangulation were thoroughly evaluated. The research results found that the enhance of creativity and innovation of students in fruit carving and banana leaf competitions consisted of 1) creative inspiration, 2) creative and planning methods, 3) problems and problem solving, 4) time management, 5) division of responsibilities, 6) encouragement and advice from teachers, and 7) the use of new innovations. Enhancing students' creativity and innovation in fruit carving and banana leaf art competitions.
References
กุลนาถ ชินโคตร. (2561). การจัดการการแข่งขันนาฏศิลป์ไทยระดับนานาชาติ: รายการการแสดงพื้นบ้าน IDA China Shenzhen International Dance Festival 2017. วารสารทางวิชาการของคณะศิลปกรรมศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 5(2), 140–149.
ณัฐวุฒิ สมบูรณ์ทวี, และ พิทักษ์ ศิริวงศ์. (2560). เรื่องเล่าอัตชีวประวัติของความสำเร็จในการเป็นนวัตกรรมส่วนบุคคล. วารสารวิจัยและพัฒนาวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 12(1), 149–160.
ตระกูล จิตวัฒนากร, และคณะ. (2567). การตรวจสอบแบบสามเส้าด้านนักวิจัย: กลยุทธ์เพื่อสร้างความเชื่อถือได้ในงานวิจัยเชิงคุณภาพ. วารสารชุมชนวิจัยและพัฒนาสังคม, 18(3), 521–532.
ธนะวัชร จริยะภูมิ, และ พัลลภ พิริยะสุรวงศ์. (2558). รูปแบบการเรียนการสอนเพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ในศตวรรษที่ 21. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 7(3), 292–302.
ธราพงษ์ การกระโทก, และคณะ. (2566). การพัฒนาหลักสูตรเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะด้านทักษะอาชีพและความเป็นผู้ประกอบการสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 7(12), 202–212.
เบญญาพัชร์ วันทอง. (2559). ผลการใช้รูปแบบการจัดกิจกรรมพัฒนาเยาวชนด้านทักษะชีวิตในศตวรรษที่ 21 ผ่านภูมิปัญญาท้องถิ่น ตำบลพลายชุมพล อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก. วารสารครุพิบูล, 3(2), 76–85.
พระครูวินัยธร วุฒิชัย ชยวฑฺโฒ, และคณะ. (2565). ปรากฏการณ์วิทยา. วารสารวิชาการ สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค, 8(2), 320–325.
วีนัฐดา แก้วโท, และคณะ. (2564). การพัฒนารายวิชาการงานอาชีพเพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ตามทฤษฎีโครงสร้างสติปัญญาของกิลฟอร์ด สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสารวิทยา. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 8(2), 254–267.
ศักรินทร์ หงส์รัตนาวรกิจ. (2566). การแข่งขันงานศิลปหัตถกรรมนักเรียน: วิเคราะห์หลักเกณฑ์การแข่งขันแกะสลักผักและผลไม้. วารสารกระแสวัฒนธรรม, 24(46), 42–55.
อรัญญา ปลดเปลื้อง. (2556). การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปรากฏการณ์วิทยา. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข, 23(2), 2–9.
เดือนนภา อุ่นอ่อน, และ อรวรรณ ฟักสังข์. (2563). หนังสือเรียนรายวิชาพื้นฐานการงานอาชีพ 6. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์เอมพันธ์ จำกัด.
Songnearm, S., et al. (2025). Beyond the knife: Attitudes and learning in Thai fruit and vegetable carving. International Journal of Innovative Research and Scientific Studies, 8(1), 1688–1701. Innovative Research Publishing.
