แนวทางการออกแบบและพัฒนานวัตกรรมเพื่อเพิ่มมูลค่าเฟอร์นิเจอร์ ไม้สักอย่างสร้างสรรค์
คำสำคัญ:
ไม้สัก, นวัตกรรม, การเพิ่มมูลค่าบทคัดย่อ
“ไม้สัก” เป็นหนึ่งในวัสดุที่มีคุณค่าทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมของประเทศไทย ได้รับความนิยมในอุตสาหกรรมเฟอร์นิเจอร์มาอย่างยาวนาน เนื่องจากคุณสมบัติที่โดดเด่น ทั้งความแข็งแรง ทนทานต่อสภาพอากาศและแมลง อีกทั้งยังมีลวดลายไม้ที่สวยงามเป็นเอกลักษณ์ อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันอุตสาหกรรมเฟอร์นิเจอร์ไม้สักต้องเผชิญกับความท้าทายหลายประการ ไม่ว่าจะเป็นต้นทุนการผลิตที่สูงขึ้น ความต้องการของผู้บริโภคที่เปลี่ยนแปลงไป รวมถึงการแข่งขันจากวัสดุทดแทนและสินค้านำเข้าจากต่างประเทศ ส่งผลให้ผู้ประกอบการจำเป็นต้องปรับกลยุทธ์ในการพัฒนาสินค้า โดยเน้นการออกแบบและนวัตกรรมที่สร้างสรรค์เพื่อเพิ่มมูลค่าให้กับเฟอร์นิเจอร์ไม้สัก
การนำแนวคิดด้านการออกแบบที่ทันสมัยมาใช้ร่วมกับเทคโนโลยีและแนวทางนวัตกรรมสามารถช่วยให้ผลิตภัณฑ์มีความโดดเด่น และสามารถตอบสนองความต้องการของตลาดได้ดีขึ้น ทั้งในแง่ของความสวยงาม ฟังก์ชันการใช้งาน และความยั่งยืน บทความนี้จึงมุ่งเน้นการศึกษาแนวทางในการออกแบบและพัฒนานวัตกรรมสำหรับเฟอร์นิเจอร์ไม้สัก เพื่อให้สามารถแข่งขันในตลาดได้อย่างมีประสิทธิภาพ พร้อมทั้งช่วยส่งเสริมศักยภาพของอุตสาหกรรมเฟอร์นิเจอร์ไม้สักไทยให้ก้าวไปสู่ระดับสากล
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงอุตสาหกรรม. (2567). แผนปฏิบัติการด้านการพัฒนาอุตสาหกรรมจังหวัดแพร่ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. เรียกใช้เมื่อ 29 มีนาคม 2568 จาก https://phrae.industry.go.th/th/strategic/
ฐานเศรษฐกิจ. (2567). อุตสาหกรรมเฟอร์นิเจอร์ไทยโต ดันส่งออกตลาดใหม่ เร่งพัฒนามาตรฐานรับเทรนด์โลก. เรียกใช้เมื่อ 29 มีนาคม 2568 จาก https://www.thansettakij.com/business/trade-agriculture/615726
ศิรินาถ อุสาพรหม. (2557). วิถีไทยศตวรรษที่ 21: จากจิตรกรรมไทยสู่ศิลปะเทคนิคผสม. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สำนักงานนโยบายและยุทธศาสตร์การค้า. (2567). เสริมแกร่งให้อุตสาหกรรมเฟอร์นิเจอร์ไทย. ใน รายงานการศึกษา. กรุงเทพฯ: กระทรวงพาณิชย์.
สำนักงานเศรษฐกิจอุตสาหกรรม. (2561). ส่องตลาดเฟอร์นิเจอร์ไม้ในต่างแดน. เรียกใช้เมื่อ 29 มีนาคม 2568 จาก https://www.oie.go.th/assets/portals/1/fileups/2/files/ArticlesAnalysis/ woodfurnituremarket.pdf
Creevey, D., Coughlan, J., & O'Connor, C. (2022). Social media and luxury: A systematic literature review. International Journal of Management Reviews, 24(1), 99–129.
Ellen MacArthur Foundation. (2019). Completing the picture: How the circular economy tackles climate change. Ellen MacArthur Foundation.
Kachitvichyanukul, V., Luong, H. T., & Pitakaso, R. (2012). Emotional design approach to design teak wood furniture. In Proceedings of the Asia Pacific Industrial Engineering & Management Systems Conference 2012.
Kaplinsky, R., Memedovic, O., Morris, M., & Readman, J. (2003). The global wood furniture value chain: What prospects for upgrading by developing countries? UNIDO Sectoral Studies Series Working Paper.
Kijmongkolvanich, S., Seviset, S., & Egwutvongsa, S. (2023). Development of geometric shape wood joint technique into the creation of Thai Lanna teak furniture with an environmentally friendly process in Thailand. Journal of Social Science and Cultural, 7(10), 300–315.
Klinpikul, N., & Srichandr, P. (2009). Status of eco-design in Thai furniture industry. Key Engineering Materials, 854(419), 769.
Korpela, K., Hallikas, J., & Dahlberg, T. (2017). Digital supply chain transformation toward blockchain integration. In Proceedings of the Hawaii International Conference on System Sciences (pp. 4182–4191). Hawaii, USA.
Montes, M. F., & Cruz, J. (2020). The political economy of foreign investment and industrial development: The Philippines, Malaysia and Thailand in comparative perspective. Journal of the Asia Pacific Economy, 25(1), 16–39.
Moya, R., & Tenorio, C. (2021). Wood properties and their variations in teak. In The Teak Genome (pp. 103–137). Cham: Springer International Publishing.
Piotrowski, C. M., & Rogers, E. A. (2010). Designing commercial interiors. New Jersey: John Wiley and Sons.
Rametsteiner, E., & Simula, M. (2003). Forest certification—An instrument to promote sustainable forest management? Journal of Environmental Management, 67(1), 87–98.
Ratnasingam, J., Chin, K. A., Latib, H. A., Subramaniam, H., & Khoo, A. (2018). Innovation in the Malaysian furniture industry: Drivers and challenges. BioResources, 13(3), 5254–5270.
RECOFTC. (2021). Thailand’s Community Forest Act: Analysis of the legal framework and recommendations. Retrieved March 29, 2024, from https://www.recoftc.org/sites/default/files/publications/resources/recoftc-0000392-0001-en.pdf
Scott, A. J. (2008). Patterns of development in the furniture industry of Thailand: Organization, location and trade. Regional Studies, 42(1), 17–30.
Shu, X., & Joenurairatana, E. (2024). The study on the design characteristics, craftsmanship, and modern application of bamboo chairs in Southwest China in the 20th century. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(9), 1048–1061.
Svoboda, J., Tauber, J., & Zach, M. (2019, September). 3D print application in furniture manufacturing. In Proceedings of the 12th WoodEMA Annual International Scientific Conference on Digitalisation and Circular Economy: Forestry and Forestry Based Industry Implications (pp. 131–140).
Tangsuratkun, T., Theanruecnai, N., & Roopsing, T. (2022). Business management strategy for wood furniture manufacturing in Thailand. Journal of Buddhist Anthropology, 7(3), 207–221.
Yüksel, E., & Kiliç, M. (2015). Eco-friendly approach in furniture design. In Proceedings of the 27th International Conference (Vol. 357, p. 368).
