ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการตกแผนการศึกษาของนิสิตทันตแพทย์ คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา
คำสำคัญ:
ปัจจัยในการตกแผนการศึกษา, ปัจจัยด้านบุคคล, ปัจจัยสนับสนุนจากคณะฯบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1.โครงการรับเข้าศึกษา ปัจจัยส่วนบุคคลและปัจจัยสนับสนุนที่มีผลต่อการตกแผนการศึกษา 2. ความสัมพันธ์ของโครงการรับเข้าศึกษา ปัจจัยส่วนบุคคลและปัจจัยสนับสนุนที่มีผลต่อการตกแผนการศึกษา เครื่องมือที่ใช้ในวิจัยคือแบบสอบถาม ประชากร คือ นิสิตที่ลงทะเบียนเรียนในหลักสูตรทันตแพทยศาสตรบัณฑิต ประจำปีการศึกษา 2567 จำนวน 145 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย (Mean) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (SD) ค่าสถิติสหสัมพันธ์ (Correlations)
ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยด้านบุคคลมีผลต่อการตกแผนการศึกษาในภาพรวมในระดับมาก (x̄=3.89) โดยปัจจัยด้านทักษะการเรียนรู้ พฤติกรรมการเรียนรู้มีผลต่อการตกแผนการศึกษามากที่สุด (x̄= 4.04) รองลงมาด้านการจัดการกับเวลาและปัจจัยด้านครอบครัวและสังคมรอบข้าง ด้านสุขภาพและจิตใจ (x̄=4.02) ปัจจัยสนับสนุนจากคณะมีผลต่อการตกแผนการศึกษาในภาพรวมในระดับมาก (x̄=3.91) โดยปัจจัยด้านอาจารย์ การถ่ายทอดความรู้มีผลต่อการตกแผนการศึกษาในระดับมากที่สุด (x̄ = 4.17) รองลงมา คือ การเอาใจใส่และให้คำปรึกษาแก่นิสิตและด้านความรู้ในเนื้อหารายวิชา (x̄=4.03 และ x̄=3.96) โครงการรับเข้าศึกษาไม่มีความสัมพันธ์กับเพศ เกรดเฉลี่ยและชั้นปีของนิสิต ปัจจัยส่วนบุคคล ด้านทักษะการเรียนรู้ ทักษะการสื่อสารกับอาจารย์และผู้ป่วยมีความสัมพันธ์กับชั้นปี (r .239 sig .004) ปัจจัยสนับสนุนจากคณะด้านบรรยากาศ สิ่งแวดล้อมในการเรียนมีความสัมพันธ์กับชั้นปี (r .231 sig .005) อย่างมีนัยสำคัญที่ 0.05 ปัจจัยส่วนบุคคล พื้นฐานความรู้ ทักษะการเรียนรู้และด้านครอบครัวและสังคมรอบข้างมีความสัมพันธ์กับปัจจัยสนับสนุนจากคณะในทุกด้านอย่างมีนัยสำคัญที่ 0.05
เอกสารอ้างอิง
กมลวรรณ ดีเลิศ (2551). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเตรียมความพร้อมในการเข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาใน ระบบกลางของนักเรียนชั้นมัยธมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร. ใน สารนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาจิตวิทยาการศึกษา. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
กัญยาลักษ์ บุญชาลี (2559) .ปัจจัยที่มีผลต่อการพ้นจากสภาพนิสิตและสมัครเข้าศึกษาใหม่ในสถาบันเดิม ของนิสิตระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. วารสารสาระคาม,7(1),1-27.
ทวีศิลป์ สารแสน (2543).ความสัมพันธ์ระหว่างองค์ประกอบของสภาพแวดล้อมทางการเรียในห้องเรียน ด้านครูผู้สอนกับความพึงพอใจของนักเรียนในโรงเรียนมัธยมศึกษา. ใน ปริญญานิพนธ์ สาขาเทคโนโลยีการศึกษา. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
พีระศักดิ์ จิ้วตั้นและคณะ (2565). ปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อการตกออกของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี ปีการศึกษา 2562. ใน รายงานวิจัยสถาบัน ศูนย์บริการการศึกษา. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.
มะลิวัลย์ สินน้อย (2550) . ปัจจัยที่มีผลต่อการตกออกของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. ใน รายงานการวิจัย สำนักวิทยบริการ. มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.
รังสิมา เมฆมงคล (2556) .ปัจจัยที่ส่งผลต่อการไม่สำเร็จการศึกษาภายในระยะเวลาที่กำหนดของนิสิตมหาวิทยาลัยนเรศวร ระดับปริญญาตรีหลักสูตร 4 ปี. ใน รายงานการวิจัยกองบริการการศึกษา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
วราภรณ์ รักวิจัย (2527). การศึกษาก่อนวัยเรียน. กรุงเทพฯ: ภาควิชาหลักสูตรและการสอน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ ประสานมิตร.
วรางคณา เรียนสุทธิ์ (2559) . ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อเกรดเฉลี่ยสะสมของนิสิตระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยทักษิณ. วารสารมหาวิทยาลัยทักษิณ, 18(2), 46-59.
โสภนา สุดสมบูรณ์. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ในการสำเร็จการศึกษาของนักศึกษาหลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (บริหารการศึกษา) มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(4),372-385.
อัญชลี อรรจนโรจน์และสิริวรรณ หยกวิจิตร (2552) .ความคิดเห็นของนักศึกษาปริญญาตรีต่อสาเหตุการสำเร็จการศึกษาล่าช้า : กรณีศึกษามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์วิทยาเขตหาดใหญ่. ใน รายงานการวิจัย กองทะเบียนและประมวลผล. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่.
