THE DEVELOPMENT OF HEALTH MANAGEMENT MODEL FOR THE ELDERLY WELL-BEING ACCORDING TO BUDDHISM SENIOR CITIZEN SCHOOL DINDAENG DISTRICT COMMUNITY BANGKOK
Keywords:
Health Management, Quality of Life, Senior Citizen SchoolAbstract
This study aimed to (1) examine the Buddhist-oriented model of elderly health management, (2) develop an appropriate model, and (3) implement the model in practice. A qualitative research design was employed, using in-depth interviews with 40 key informants. Data were analyzed through narrative content analysis.
Findings indicated that; 1) The elderly health management model of the Elderly School in Din Daeng District was grounded in the Four Bhāvanās: physical cultivation (kāya-bhāvanā), moral cultivation (sīla-bhāvanā), mental cultivation (citta-bhāvanā), and wisdom cultivation (paññā-bhāvanā), corresponding to four dimensions of well-being: physical, social, mental, and intellectual. 2)The model development produced practical approaches, including suitable exercise and dietary adjustment for the elderly (kāya-bhāvanā), volunteerism and social contribution (sīla-bhāvanā), empowerment and relaxation practices (citta-bhāvanā), and reflection on life’s realities with knowledge-sharing dialogues (paññā-bhāvanā). 3) The implementation of the model demonstrated positive outcomes: elderly participants showed improved physical health, mental clarity, and harmonious social relationships. They developed a sense of self-worth, reduced stress and anxiety, and cultivated mindfulness and wisdom for daily living. Overall, the Buddhist-based elderly health management model effectively enhanced well-being across all four dimensions, contributing to sustainable and holistic elderly care.
References
กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2559). คู่มือโรงเรียนผู้สูงอายุ. กรุงเทพฯ: กองส่งเสริมศักยภาพผู้สูงอายุ.
มงคลกิตติ์ โวหารเสาวภาคย์ และคณะ. (2561). โรงเรียนผู้สูงอายุ: องค์ประกอบ รูปแบบ การพัฒนาหลักสูตรและกิจกรรมเพื่อการเสริมสร้างสุขภาวะผู้สูงอายุ (รายงานการวิจัย). พระนครศรีอยุธยา: สถาบันวิจัยพุทธศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ประเวศ วะสี. (2544). สู่สุขภาพสี่มิติ. ใน สู่สุขภาพทางสังคมและจิตวิญญาณ. กรุงเทพฯ: สำนักงานปฏิรูประบบสุขภาพแห่งชาติ.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2548). สุขภาวะองค์รวมแนวพุทธ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์บริษัทสหธรรมิก จำกัด.
พระมหาสุทิตย์ อาภากโร (อบอุ่น) และคณะ. (ม.ป.ป.). การเสริมสร้างสุขภาวะและการเรียนรู้ของสังคมตามแนวพระพุทธศาสนา (รายงานการวิจัย). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พิเชษฐ ไพบูลย์ศิริ. (2554). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ (ภาคผนวก ก เอกสารประกอบดุษฎีนิพนธ์). ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ. (2558). แผนยุทธศาสตร์การดำเนินงานระบบการดูแลระยะยาวสำหรับผู้สูงอายุที่อยู่ในภาวะพึ่งพิง พ.ศ. 2557–2565. กรุงเทพฯ: สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ.
