การใช้ข้อมูลและการจัดสรรงบประมาณ: บทบาทของข้อมูลที่มีต่อประสิทธิภาพและประสิทธิผลของรายจ่ายของเทศบาลในประเทศไทย
คำสำคัญ:
ข้อมูลผลการดำเนินงาน, งบประมาณแบบค่อยเป็นค่อยไป, ประสิทธิภาพและประสิทธิผลของใช้จ่ายงบประมาณ, งบประมาณท้องถิ่นบทคัดย่อ
ข้อมูลเป็นสินทรัพย์ที่มีค่าเนื่องจากสามารถเพิ่มคุณภาพในการตัดสินใจทั้งด้านเศรษฐกิจ การเมือง และการบริหาร การปฎิรูประบบราชการในปัจจุบันจึงใช้ข้อมูลประเภทผลการดำเนินงานเพื่อผลักดันให้กระบวนการงบประมาณมีเหตุมีผลมากขึ้นและเพื่อให้การจัดสรรงบประมาณมีประสิทธิภาพและประสิทธิผลอย่างแท้จริง ด้วยเหตุนี้ เทศบาลในประเทศไทยจึงประยุกต์ใช้งบประมาณแบบมุ่งผลงาน แม้ว่าจะมีข้อจำกัดด้านทรัพยากรทางการบริหารและการเงิน เพื่อเป็นการประเมินผล การวิจัยเชิงปริมาณนี้จึงเก็บข้อมูลวัฒนธรรมองค์การ การยึดติดกับงบประมาณแบบค่อยเป็นค่อยไป การใช้มูลผลการดำเนินงาน และประสิทธิภาพและประสิทธิผลของรายจ่ายในเทศบาลต่างๆ และผลการวิจัยข้อมูลด้วยเทคนิคสหสัมพันธ์ถอดถอยสำหรับตัวแปรลำดับชั้นมาตราชี้ให้เห็นว่าการใช้ข้อมูลผลการดำเนินงานมีความสัมพันธ์ทางบวกกับประสิทธิภาพและประสิทธิผลของรายจ่าย ทั้งนี้ ระบบงบประมาณแบบค่อยเป็นค่อยไปที่ยึดการปฏิรูประบบงบประมาณแบบมุ่งเน้นผลงานก็ส่งผลดีเช่นเดียวกัน แต่ในระดับที่น้อยกว่าการใช้ข้อมูล สำหรับข้อเสนอแนะทางนโยบาย ผู้บริหารเทศบาลควรส่งเสริมและรักษาผลที่พึงประสงค์นี้ด้วยการจูงใจและร่วมกับเจ้าหน้าที่ผลักดันระบบงบประมาณแบบมุ่งเน้นผลงาน และสำหรับข้อเสนอแนะทางการวิจัย การวิเคราะห์ระดับรายจ่ายจริงและการใช้กรณีศึกษาอื่นนอกจากเทศบาล จะช่วยเพิ่มความตรงภายในและภายนอกของความสัมพันธ์ระหว่างการใช้ข้อมูลกับประสิทธิภาพและประสิทธิผลการใช้จ่ายงบประมาณได้มากขึ้น
เอกสารอ้างอิง
Akerlof, G. A. (1970). The market for “lemons”: Quality uncertainty and the market mechanism. Quarterly Journal of Economics, 84(3), 488–500. https://doi.org/10.2307/1879431
Ammons, D. N., & Roenigk, D. J. (2015). Performance Management in Local Government: Is Practice Influenced by Doctrine? Public Performance & Management Review, 38(3), 514–541.
Booth, D. E. (1988). Urban growth and decline, budget incrementalism, and muncipal finance--Milwaukee, 1870-1977. Exploration in Economic History, 25, 20–41.
Corburn, J. (2007). Community knowledge in environmental health science: Co-producing policy expertise. Environmental Science and Policy, 10(2), 150–161.
Davis, O. A., Dempster, M. A. H., & Wildavsky, A. (1966). A theory of the budgetary process. The American Political Science Review, 60(3), 529–547.
Downs, A. (1967). Inside Bureaucracy. Long Grove, IL: Waveland Press Inc.
Downs, Anthony. (1957). An economic theory of political action in a democracy. Journal of Political Economy, 65(2), 135–150.
Faibisoff, S., & Ely, D. P. (1974). Information and information needs. Washington, D.C.: Office of Education (DHEW).
Frederickson, H. G., Smith, K. B., Larimer, C. W., & Licari, M. J. (2012). The Public Administration theory primer (2nd ed.). Boulder, CO: Westview Press.
George, A. L., & Bennet, A. (2004). Case studies and theory development in the social sciences. Cambridge, MA: The MIT Press. https://doi.org/10.1017/S1537592707070491
Gerring, J. (2007). Case study research: Principles and practices. Cambridge, MA: Cambridge University Press.
Gerring, J. (2012). Social Science Methodology: A Unified Framework. New York, NY: Cambridge University Press.
Gilmour, J. B., & Lewis, D. E. (2006). Does performance budgeting work?: An examination of the Office of Managment and Budgbet’s PART scores. Public Administration Review, 66(5), 742–752.
Gujarati, D. N. (2003). Basic Econometrics. In New York. New York, NY: McGraw-Hill Higher Education. https://doi.org/10.1126/science.1186874
Halcoussis, D. (2004). Understanding econometrics with economic applications (1st ed.). South-Western College Publication.
Ho, A. T. K. (2011). PBB in American Local Governments: It’s More than a Management Tool. Public Administration Review, 71(3), 391–401.
Hölmstrom, B. (1979). Moral hazard and observability. The Bell Journal of Economics, 10(1), 74–91.
Joyce, P. G. (2008). Does more (or even better) information lead to better budgeting?: A new perspective. Journal of Policy Analysis & Management, 27(4), 945–975.
Kittipanyasiri, A. (2015). Planning and budgeting for capital improvements in Thai municipalities: Problems in the development of Thai municipal self-governing capacity. Journal of African & Asian Local Government Studies, 4(1), 33–52.
Melkers, J., & Willoughby, K. (1998). The state of the states: Performance-based budgeting requirements in 47 out of 50. Public Administration Review, 58(1), 66–73.
Melkers, J., & Willoughby, K. (2005). Models of performance-measurementt use in local governments: Understanding budgeting, communication, and lasting effects. Public Administration Review, 65(2), 180–190.
Miles, M. B., & Huberman, M. A. (1994). Qualitative Data Analysis (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage Publications Ltd.
Moe, T. M. (1984). The new economics of organization. American Journal of Political Science, 28(4), 739–777.
Moynihan, D. P. (2015). Uncovering the circumstances of performance information use findings from an experiment. Public Performance & Management Review, 39(1), 33–57.
Moynihan, D. P., Lavertu, S., & Kamensky, J. (2012). Does involvement in performance management routines encourage performance information use?: Evaluting GPRA and PART. Public Administration Review, 72(4), 592–604. https://doi.org/10.1177/0734371X9101100307
Nagai, F., Funatsu, T., & Kagoya, K. (2008). Central-local government relationship in Thailand. In F. Nagai, N. Mektrairat, & T. Funatsu (Eds.), Local Government in Thailand: Analysis of the Local Administrative Organization Survey. Tokyo, Japan: Japan External Trade Organization. Retrieved from http://www.ide.go.jp/English/Publish/Download/Jrp/147.html
Niskanen, W. A. (1971). Bureaucracy and Representative Government. Chicago, IL: Aldine-Atherton.
Onwuegbuzie, A. J. (2003). Expanding the framework of internal and external validity in quantitative research. Research in the Schools, 10(I), 71–89. Retrieved from http://psycnet.apa.org/psycinfo/2004-11894-008
Ross, S. A. (1973). The economic theory of agency: The principal’s problem. The American Economic Review, 63(2), 134–139.
Srithongrung, A. (2018). An evaluation of performance-based budget reform in Asian countries. International Journal of Public Administration, 41(4), 257–267. https://doi.org/10.1080/01900692.2016.1263655
Sutheewasinnon, P., Hoque, Z., & Nyamori, R. O. (2016). Development of a performance management system in the Thailand public sector: Isomorphism and the role and strategies of institutional entrepreneurs. Critical Perspectives on Accounting, 40, 26–44.
Talbot, C. (2007). Performance Management. In E. Ferlie, L. E. Lynn Jr, & C. Pollitt (Eds.), The Oxford Handbook of Political Institutions (pp. 491–518). New York, NY.
Taylor, J. (2007). The usefulness of key performance indicators to public accountability authorities in East Asia. Public Administration and Development, 13(2), 341–352. https://doi.org/10.1002/pad
True, J. L., Jones, B. D., & Baumgartner, F. R. (2007). Punctuated-Equilibrium Theory: Explaining stability and change in public policymaking. In P. A. Sabatier (Ed.), Theories of the Policy Process (2nd ed., pp. 155–187). Boulder, CO: Westview Press.
Tullock, G. (1965). The politics of bureaucracy. Washington, D.C.: Public Affairs Press.
White, H. (1980). A heteroskedasticity-consitent covariance matrix estimator and a direct test for heteroskedasticity. Econometrica, 48(4), 817–838. Retrieved from https://medium.com/@arifwicaksanaa/pengertian-use-case-a7e576e1b6bf
White, R., & Smoke, P. (2005). East Asian decentralizes. In World Bank (Ed.), East Asia Decentralizations: Making local government work (pp. 1–24). Washington, D.C.: World Bank.
Wildavsky, A. (1964). The politics of the budget process. Boston, MA: Little Brown and Company. https://doi.org/10.1111/1540-5850.00996
Wood, B. D. (2010). Agency theory and the bureaucracy. In R. F. Durant (Ed.), The Oxford Handbook of American Bureaucracy (pp. 181–206). New York, NY: Oxford University Press. https://doi.org/10.1093/oxfordhb/9780199238958.003.0008
Wooldridge, J. M. (2016). Introductory econometrics. Boston, MA: Cengage Learning.
Zaltsman, A. (2009). The Effects of Performance Information on Public Resource Allocations: A Study of Chile’s Performance-Based Budgeting System. International Public Management Journal, 12(4), 450–483. https://doi.org/10.1080/10967490903328931
Zhao, Z., & Fan, W. (2019). Third-party evaluation and performance budgeting reform. In A. T. K. Ho, M. de Jong, & Z. Zhao (Eds.), Performance budgeting reform: Theories and international practices (pp. 211–224). New York, NY: Routledge.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 วารสารพัฒนบริหารศาสตร์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
