การพัฒนารูปแบบการนำตนเองด้วยการเรียนรู้จากการปฏิบัติ เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะ การบริหารจัดการความเสี่ยงในการหกล้มของผู้สูงอายุที่มีการรู้คิดบกพร่องระดับเล็กน้อย
คำสำคัญ:
การนำตนเอง การเรียนรู้จากการปฏิบัติ สมรรถนะการบริหารจัดการความเสี่ยงในการหกล้ม ผู้สูงอายุที่มีการรู้คิดบกพร่องระดับเล็กน้อยบทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อพัฒนารูปแบบการนำตนเองด้วยการเรียนรู้จากการปฏิบัติเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการบริหารจัดการความเสี่ยงในการหกล้มของผู้สูงอายุที่มีการรู้คิดบกพร่องระดับเล็กน้อย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย แบ่งเป็น 2 กลุ่มคือ 1) กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาสมรรถนะการบริหารจัดการความเสี่ยงในการหกล้มเป็นผู้สูงอายุที่มีการรู้คิดบกพร่องระดับเล็กน้อย จำนวน 260 คน และ 2) กลุ่มตัวอย่างที่ 2 ใช้ในการเสริมสร้างสมรรถนะการบริหารจัดการความเสี่ยงในการหกล้มเป็นผู้สูงอายุที่มีการรู้คิดบกพร่องระดับเล็กน้อยจำนวน 40 คน และสุ่มอย่างง่ายด้วยการจับฉลากเข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 20 คน การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี ผลการวิจัยสรุปดังนี้ 1) สมรรถนะการบริหารจัดการความเสี่ยงในการหกล้มของผู้สูงอายุที่มีการรู้คิดบกพร่องระดับเล็กน้อย มีค่าเฉลี่ยโดยรวมอยู่ในระดับสูง 2) รูปแบบการนำตนเองด้วยการเรียนรู้จากการปฏิบัติ พัฒนาจากการประยุกต์ใช้แนวคิดการนำตนเองและแนวคิดการเรียนรู้จากการปฏิบัติ 3) สมรรถนะการบริหารจัดการความเสี่ยงในการหกล้มของกลุ่มทดลอง หลังการทดลอง และหลังการติดตามผล สูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.01
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
Any views or opinions expressed in this issue of the Kasem Bundit University Journal are those of the authors alone and do not necessarily reflect the views or opinions of Kasem Bundit University or the editors.
