กลยุทธ์การจัดการและความสำเร็จของการประกอบการธุรกิจบ้านพักผู้สูงอายุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล

Main Article Content

แดเนียล ศิริพัฒน์
ภาวิณี อารีศรีสม
อนุวัฒน์ จรัสรัตนไพบูลย์
มนตรี สิงหะวาระ

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาลักษณะธุรกิจบ้านพักผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล 2) ศึกษาลักษณะความสำเร็จของการประกอบการจัดการธุรกิจบ้านพักผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล และ 3) หากลยุทธ์การจัดการและความสำเร็จของการประกอบการธุรกิจบ้านพักผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล เป็นการวิจัยแบบผสมผสานวิธี การวิจัยเชิงปริมาณเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 390 คน ด้วยแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุคูณ และการวิจัยเชิงคุณภาพโดยใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวนทั้งสิ้น 30 คน ดำเนินการวิเคราะห์เนื้อหาและจัดระเบียบข้อมูล แล้วนําเสนอข้อมูลเชิงพรรณนา


ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันด้านการเมือง เศรษฐกิจ โรคระบาด เทคโนโลยี ส่งผลต่อการดำเนินธุรกิจบ้านพักผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ในการปรับตัวและเตรียมพร้อม ซึ่งถือว่ายังเป็นจำนวนที่น้อย เมื่อเทียบกับจำนวนประชากรผู้สูงอายุที่เพิ่มมากขึ้น 2) การจัดการด้านบุคลากร กลยุทธ์การจัดการและความสำเร็จของการประกอบการธุรกิจบ้านพักผู้สูงอายุ การจัดการด้านคุณภาพการบริการ และคุณสมบัติของการประกอบการธุรกิจบ้านพักผู้สูงอายุ ส่งผลต่อลักษณะความสำเร็จของการประกอบการจัดการธุรกิจบ้านพักผู้สูงอายุ ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล โดยมีสมการมีอำนาจการพยากรณ์ร้อยละ 72% และ 3) แนวทางปฏิบัติรวมทั้งแนวทางในการแก้ไขปัญหา ที่ไม่ยึดติดกับกฎระเบียบขององค์การมากเกินไปในการดำเนินธุรกิจต่อเนื่อง มีการบอกต่อของกลุ่มลูกค้า และการสร้างความน่าเชื่อถือของธุรกิจ ทำให้ลูกค้าเกิดความมั่นใจในประสิทธิภาพส่งผลโดยตรงต่อกลยุทธ์การจัดการและความสำเร็จการประกอบการธุรกิจบ้านพักผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑลที่ดีมีประสิทธิภาพต่อไป

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ศิริพัฒน์ แ., อารีศรีสม ภ. ., จรัสรัตนไพบูลย์ อ. ., & สิงหะวาระ ม. . . (2026). กลยุทธ์การจัดการและความสำเร็จของการประกอบการธุรกิจบ้านพักผู้สูงอายุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 9(1), 515–534. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jmhs1_s/article/view/283272
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กัญญารัตน์ ผึ่งบรรหาร, ณิชารีย์ ใจคำวัง, อนุรักษ์ ปัญญานุวัฒน์ และ ชิชญาสุ์ ช่างเรียน. (2567). การศึกษาความเป็นไปได้ทางการเงินในการลงทุนธุรกิจสถานบริการดูแลผู้สูงอายุของมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์. วารสารวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 4(2), 369-384.สืบค้นจาก https://so08.tci-thaijo.org/index.php/JMSSNRU/article/view/2345

คุณัญญา สมเพ็ชร, พิศมัย จารุจิตติพันธ์ และ ณัฐภัสสร ธนาบวรพาณิชย์. (2565). ความพร้อมในการจัดระบบบริการสุขภาพปฐมภูมิของประเทศไทย. วารสารมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(11), 300-315. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JSBA/article/view/262035

จิรประภา อัครบวร. (2566). การบริหารผลการปฏิบัติงานเชิงกลยุทธ์: เครื่องมือพัฒนาองค์การ. กรุงเทพฯ: คณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

ดวงสมร รุ่งสวรรค์โพธิ์. (2562). อิทธิพลของการบริหารลูกค้าสัมพันธ์และภาวะผู้นำด้านการ ประกอบการที่มีต่อผลการดำเนินงานของธุรกิจบริการผู้สูงอายุ. วารสารธุรกิจปริทัศน์, 11(1), 68-84. สืบค้นจาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/bahcuojs/article/view/198251

ดิษย์ฐา กันทะแสน และ อรอนงค์ คีรีดุจจินดา. (2568). กลยุทธ์การจัดการห่วงโซ่คุณค่าของธุรกิจศูนย์ดูแลผู้สูงอายุในจังหวัดเชียงราย. วารสารการจัดการและการพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 12(1), 1-13. สืบค้นจาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JMDUBRU/article/view/286419

ธธีร์ธร ธีรขวัญโรจน์ และ สุพจน์ กฤษฎาธาร. (2563). การตลาดบริการ. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.

ธนิษฐา สร้อยทอง, กฤษณ์ ทัพจุฬา, วริศรา บัวแดง และ วันดี ยูโส้. (2566). รูปแบบความสุขของผู้สูงอายุในจังหวัดนครปฐม. Journal of Roi Kaensarn Academi, 8(3), 492–502. สืบค้นจาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/view/265430

ธิติวุฒิ หมั่นหมี. (2565). การบริหารทรัพยากรมนุษย์สมัยใหม่. พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.

ธีทัต ตรีศิริโชติ. (2564). การปรับกลยุทธ์ให้เหมาะสมกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลง.วารสารวิชาการสังคมศาสตร์เครือข่ายวิจัยประชาชื่น, 3(2), 62-72. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/ index.php/prn/article/view/253900

นราธิป ธีรธนาธร. (2565). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: โอ. เอส. พริ้นติ้งเฮ้าส์.

นุสรี ศิริพัฒน์. (2567). แนวทางการพัฒนาพื้นที่สาธารณะที่เหมาะสมเพื่อส่งเสริมเมืองที่เป็นมิตรต่อผู้สูงอายุในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการการจัดการภาครัฐและเอกชน, 5(2), 298-312.สืบค้นจาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/appm/article/view/259090

บุษกร เชี่ยวจินดากานต์. (2561). เทคนิคการวิจัยเชิงคุณภาพแบบกรณีศึกษา. วารสารศิลปศาสตร์ปริทัศน์ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ, 13(25), 103-118. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/larhcu/article/view/143027

พภัสสรณ์ วรภัทร์ถิระกุล และ พรเพ็ญ เพชรสุขศิริ. (2564). รูปแบบการเตรียมชุมชนเพื่อส่งเสริมการออกกำลังกายผู้สูงอายุในหน่วยปฐมภูมิ สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ กรุงเทพมหานคร. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(1), 154–166. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/WTURJ/article/view/254557

ภิมภ์วิมล ปรมัตถ์วรโชติ. (2565). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์: สู่องค์การแห่งการเรียนรู้. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 7(5), 337-351. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jsa-journal/article/view/247458

โมรยา วิเศษศรี, ศิรวิทย์ กุลโรจนภัทร, รัชฎา ฟองธนกิจ และ สุนทร ผจญ. (2563). ประสิทธิภาพการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 5(9), 79-94. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JSBA/article/view/245160

โรจนศักดิ์ แสงธศิริวิไล. (2561). การบริหารการจัดการธุรกิจบริการดูแลสุขภาพสำหรับผู้สูงอายุ เพื่อเพิ่มศักยภาพทางการแข่งขันทางธุรกิจ เขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารวิทยาลัยพาณิชยศาสตร์บูรพาปริทัศน์, 13(2), 1-19. สืบค้นจาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/GSC/article/view/165144

ศุภศิริ โปศิริ และ วัชระ เวชประสิทธิ์. (2564). กลยุทธ์การสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันของธุรกิจดูแลผู้สูงอายุในประเทศไทย. วารสารบริหารธุรกิจศรีนครินทรวิโรฒ, 12(2), 20-37. สืบค้นจาก https://ejournals.swu.ac.th/index.php/MBASBJ/article/view/14270

สุภางค์ จันทวานิช. (2565). วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อนุพงษ์ อินฟ้าแสง. (2563). พหุปัจจัยที่ส่งผลต่อทิศทางพัฒนาคุณภาพการจัดการธุรกิจดูแลผู้สูงอายุ สู่เกณฑ์มาตรฐาน. วารสารมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนครพนม, 11(1), 144-159. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/npuj/article/view/243085

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610. https://doi.org/10.1177/ 001316447003000308