ความสามารถในการจ่ายค่าบริการอินเทอร์เน็ตความเร็วสูงแบบประจำที่ของครัวเรือนไทย

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีคำถามวิจัยหลัก คือ ราคาค่าบริการอินเทอร์เน็ตความเร็วสูงแบบประจำที่ของไทย อยู่ในระดับที่ประขาชนทั่วไป สามารถรับได้มากน้อยเพียงใด อีกทั้งเป็นการศึกษาข้อเท็จจริงในการใช้ ประโยชน์จากอินเทอร์เน็ตของตัวอย่างจำนวน 400 ตัวอย่าง ผลการศึกษาสรุปได้ว่า ครัวเรือนที่ใช้ อินเทอร์เน็ตความเร็วสูงแบบประจำที่ (อินเทอร์เน็ตบ้าน) มีรายจ่ายค่าบริการส่วนนี้อยู่ที่ราวร้อยละ3.67 ของรายได้ต่อเดือน ซึ่งต่ำกว่าเป้าหมายราคาแรกเข้าของสหประชาติ (United Nations-UN) ที่ร้อยละ 5 ของรายได้ต่อเดือน ครัวเรือนที่มีผู้พิการ มีภาระค่าใช้จ่ายอินเทอร์เน็ตบ้านสูงกว่ากลุ่มอื่นๆ โดย เปรียบเทียบ เมื่อพิจารณาตามกลุ่มอาชีพ พบว่าสัดส่วนรายจ่ายอินเทอร์เน็ตบ้านก็จะอยู่ในช่วงราวร้อย ละ 3.3 ถึง 3.9 ของรายได้เฉลี่ยต่อเดือน ยกเว้นกลุ่มนักเรียน/นิสิต/นักศึกษา ที่มีสัดส่วนรายจ่าย ค่าบริการอินเทอร์เน็ตบ้านต่อรายได้สูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด นอกจากนี้ เกินกว่าหนึ่งในสามของตัวอย่าง ที่มีอินเทอร์เน็ตบ้านใช้ อยู่ในกลุ่มที่มีรายได้น้อย และถือได้ว่ามีความยากลำบากในการจ่ายค่าบริการ อินเทอร์เน็ตบ้าน ซึ่งอาจส่งผลต่อการยอมรับหรือบอกรับบริการอินเทอร์เน็ตบ้านด้วยในที่สุด ข้อเสนอแนะเชิงนโยบาย จากการศึกษาในครั้งนี้ ได้แก่ ส านักงานคณะกรรมการกิจการ กระจายเสียง กิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ ควรจัดให้ผู้ประกอบการอินเทอร์เน็ต บ้าน ท าการจดทะเบียนลูกค้าที่เข้าข่ายเป็นผู้ด้อยโอกาส และมอบหน้าที่การบริการอินเทอร์เน็ตแก่ผู้ด้อยโอกาสให้เป็นของผู้ประกอบการ โดยให้สามารถดำเนินการและสามารถหักค่าใช้จ่ายหรือรายได้ที่ ลดลงตามจริง นอกจากนี้ การบริหารโครงการอินเทอร์เน็ตภาครัฐ เช่น อินเทอร์เน็ตประชารัฐ ของ กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ควรต้องพิจารณาทั้งในมิติเชิงพื้นที่และเชิงรายได้ของ ครัวเรือน และเน้นที่ครัวเรือนที่มีรายได้น้อยทั้งในเมืองและนอกเมือง และการท าวิจัยครั้งต่อไปควร พิจารณาการแยกเก็บกลุ่มตัวอย่างเฉพาะเช่น กลุ่มผู้มีรายได้น้อยในเมือง กลุ่มผู้มีรายได้น้อยที่อยู่นอก เมือง กลุ่มผู้ด้อยโอกาสเฉพาะกลุ่ม เพื่อประโยชน์ในการวิเคราะห์ความต้องการใช้อินเทอร์เน็ตความเร็ว สูงแบบประจำที่แยกแต่ละกลุ่มได้ชัดเจนยิ่งขึ้น