The Strategies of Creating Images of Supernatural Characters in the Leh Banpakarn by Wannawat

Main Article Content

Natthaya Yotsorn
Onjira Atchariyapaiboon

Abstract

This research article aims to study the images of supernatural characters and the strategies creating the images of 4 supernatural characters in the novel ‘Leh Bunpakarn' by Wannawat: Plerngfah, Professor Adul, Sitang, and Pakboon. The result revealed that there are 2 types of supernatural characters images: the images of humaneness, and supernature. These images are created and exist rationally under the novel’s fictional rules. Furthermore, Wannawat’s principle 3 strategies of creating supernatural characters are found: 1) Creating the images through plot structure where the story alters between the past and the present. 2) Creating the images through scenes where the author creates a sense of mystery and eeriness by presenting the story through the events during the Dvaravati period, King Rama V’s reign, and the present. 3) Creating images through dialogue, which show the supernatural aspects of characters more clearly.

Article Details

Section
Research Articles

References

กาญจนา วิชญาปกรณ์. (2537). หลักเบื้องต้นในการศึกษาเรื่องสั้นและนวนิยาย. พิษณุโลก : ภาควิชาภาษาไทยและภาษาตะวันตก คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร.

กุหลาบ มัลลิกะมาส. (2521). วรรณกรรมไทย. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

ขวัญจิตร นุชชำนาญ. (2556). ความเชื่อเหนือธรรมชาติและการสร้างภาวะเหนือธรรมชาติในนวนิยายของกิ่งฉัตร. วารสารคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 7(2). 55-63.

ธัญญา สังขพันธานนท์. (2539). วรรณกรรมวิจารณ์. กรุงเทพฯ : นาคร.

บาหยัน อิ่มสำราญ. (2548). เอกสารคำสอนวิชา 411 231 นวนิยายเรื่องสั้นของไทย. นครปฐม : ภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.

วนิดา บำรุงไทย. (2544). ศาสตร์และศิลป์แห่งนวนิยาย. กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.

วรรณวรรธน์. (2559). เล่ห์บรรพกาล ภาค ‘ภพพยากรณ์’. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม.

วรรณวรรธน์. (2560). เล่ห์บรรพกาล ภาค ‘อักษรปริศนา’. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม.

วรรณวรรธน์. (2561). เล่ห์บรรพกาล ภาค ‘เรขพิษฐาน’. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม.

วิลาวัลย์ ตังคณากุล. (2551). การศึกษาวิเคราะห์ตัวละครเอกในนวนิยายไตรภาค ของคฑาหัสต์ บุษปะเกศ. (ปริญญานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). พิษณุโลก : มหาวิทยาลัยนเรศวร.

วีรวัฒน์ อินทรพร. (2560). ตัวละครประเภทมนุษย์เหนือธรรมชาติในนวนิยายเรื่อง “หน้ากากดอกซ่อนกลิ่น” ของแก้วเก้า. วารสารคณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร. 10(3). 2324-2341.

สายทิพย์ นุกูลกิจ. (2543). วรรณกรรมไทยปัจจุบัน. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ : เอส.อาร์.พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์.

สุพรรณี วราทร. (2516). ประวัติการประพันธ์นวนิยายไทย. กรุงเทพฯ : เจริญวิทย์การพิมพ์.

สมพร มันตะสูตร. (2525). วรรณกรรมไทยปัจจุบัน. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.

อรจิรา อัจฉริยไพบูลย์. (2550). กลวิธีสร้างภาพลักษณ์ตัวละครชายในผู้ชนะสิบทิศ. (ปริญญานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.