The Royal Literature Enau: Its Impact on Thai Vocal Music
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
“The Royal Literature Enau: Its Impact on Thai Vocal Music” aims to gather the songs influenced by the literature written by Phra Bat Somdet Phra Phutthaloetla Naphalai, the King Rama II of Thailand. The King Rama II composed numerous litratures including the “Inao” which was regarded as the best dance drama by the Wannakadee Samosorn (the Literature Club founded by the King Rama VI) in 1916, during the reign of Phra Bat Somdet Phra Mongkut Klao Chao Yu Hua, the King Rama VI of Thailand.
The study results in the three groups of songs influenced by the literatures. Those grouped songs are 1 royal written song of Phra Bat Somdet Phra Phutthaloetla Naphalai; 4 modern-Thai songs that composed by adding lyrics within Thai classical melodies; 8 drama scores for the Busaba-Unagun stage play and the Sud-Hua-Jai-Jao-Chai-Thewada drama owned by the Kantana Company.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The authors should ensure all the contents and information of the articles published in Mangraisaan. The editors do not share any related responsibility.
References
กาญจนา แก้วเทพ. (2554). “เพ่งพินิจและครุ่นคิดตามความบันเทิงในสื่อ,” สื่อบันเทิง: อำนาจแห่งความไร้สาระ. กรุงเทพฯ : ออล อเบ้าท์ พริ้นท์.
ขวัญใจ คงถาวร. (2548). การรำตรวจพลของตัวพระในการแสดงละครในเรื่องอิเหนา. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานาฏยศิลป์ไทย ภาควิชานาฏยศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
จักรสุรักษ์ จันทรวงศ์. (2549). การศึกษาการดัดแปลงเรื่องอิเหนาเป็นบทละครโทรทัศน์. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวรรณคดีไทย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์).
จตุพร รัตนวราหะ. (2519). เพลงหน้าพาทย์. กรุงเทพฯ: ประพันธ์สาส์น. จุฑารัตน์ จิตโสภา.(2554). วิเคราะห์แนวคิดของรัชกาลที่ 4 ที่สะท้อนผ่านงานจิตรกรรมเรื่องอิเหนาในวิหารหลวง วัดโสมนัสวิหาร. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาประวัติศาสตร์ศิลปะ ภาควิชาประวัติศาสตร์ศิลปะ มหาวิทยาลัยศิลปากร).
เฉลิมใจ บัวจันทร์.(2551). สัญลักษณ์ดอกบัวจากพุทธปรัชญา สู่งานออกแบบสถานส่งเสริมทางปัญญา. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการออกแบบภายใน ภาควิชาออกแบบตกแต่งภายใน มหาวิทยาลัยศิลปากร).
ชลธิดา เกษเพชร. สุนทรียภาพทางทัศนศิลป์ (2556, 5 กรกฎาคม). สืบค้นจาก http://www.baanjomyut.com/library_2/extension4/the_visual_aesthetics
ชวลิต สุนทรานนท์ และคณะ. (2547). เครื่องแต่งกายละครและการพัฒนา: การแต่งกายยืนเครื่องละครในของกรมศิลปากร. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.
ชั้น ศิลปบรรเลง, คุณหญิง. (2521). ดนตรีไทยศึกษา. กรุงเทพฯ: อักษรเจริญทัศน์.
ดำรงราชานุภาพ, สมเด็จฯ กรมพระยา.(2546). ละครฟ้อนรำ: ประชุมเรื่องละครฟ้อนรำกับระบำรำเต้น: ตำราฟ้อนรำ ตำนานเรื่องละครอิเหนา ตำนานละครดึกดำบรรพ์. กรุงเทพฯ: มติชน.
ฐานิยา ปิ่นจินดา.(2550). ปัญญาสชาดกและวรรณคดีนิทานจากจิตรกรรมที่บานแผละหน้าต่างพระอุโบสถ วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร. (การค้นคว้าอิสระศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาประวัติศาสตร์ศิลปะ ภาควิชาประวัติศาสตร์ศิลปะ มหาวิทยาลัยศิลปากร).
ธานีรัตน์ จัตุทะศรี. (2552). พระราชนิพนธ์อิเหนาในรัชกาลที่ 2: การสร้างนิทานปันหยีให้เป็นยอดแห่งวรรณกรรมบทละครใน. (วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย ภาควิชาภาษาไทย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
เนาวรัตน์ เทพศิริ.(2539). เครื่องแต่งตัวชุดพระและนางของละครรำ(พ.ศ.2525-2539). (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต ภาควิชานาฏยศิลป์ จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย).
บุญเกิด รัตนแสง. (2550). นานาความรู้ .กรุงเทพฯ: พัฒนาศึกษา.
ปักดิ้นหักทองขวาง(2556, 19 มิถุนายน). สืบค้นได้จาก http://www.royin.go.th/th/knowledge/detail.php?ID=2686)
ปิยวดี มากพา. (2547). เชิดฉิ่ง: การรำชุดมาตรฐานตัวพระในละครใน. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานาฏยศิลป์ไทย ภาควิชานาฏยศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
เพลงแขกขาว(2556, 29 มิถุนายน). สืบค้นได้จาก http://www.gotoknow.org/posts/429830
เพลงเขมรพวง เถา(2556, 29 มิถุนายน). สืบค้นได้จาก http://web.yru.ac.th/~jaran/data/thai_culture/song_thai/kamenpung.htm
เพลงบุษบาเสี่ยงเทียน(2556, 29 มิถุนายน). สืบค้นได้จาก http://www.gotoknow.org/posts/361359
เพลงบุษบาเสี่ยงเทียน(2556, 29 มิถุนายน). สืบค้นได้จาก http://www.trueplookpanya.com/new/cms_detail/knowledge/7533-011865/
เพลงห่วงอาลัย(2556, 29 มิถุนายน). สืบค้นได้จาก http://www.gotoknow.org/posts/364236
มัทนี โมชดารา รัตนิน. (2537). บุษบา-อุณากรรณ: บทละครสมัยใหม่ประกอบนาฏศิลป์และดนตรี เรียบเรียงและประพันธ์ใหม่จากพระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ ๒ เรื่อง "อิเหนา". กรุงเทพฯ: โครงการสีสันวรรณกรรมระดับอุดมศึกษา.
รติยา สุทธิธรรม.(2552). ลีลาท่ารำและบทบาทการแสดงตัวนางจินตะหราจากละครในเรื่องอิเหนา. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชานาฏยศิลป์ไทย ภาควิชานาฏยศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
รื่นฤทัย สัจจพันธุ์. (2553). วรรณศิลป์ในวรรณคดีที่ได้รับยกย่องจากวรรณคดีสโมสร. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์). ปีที่ 2 ฉบับที่ 4 กรกฎาคม – ธันวาคม.
รื่นฤทัย สัจจพันธุ์. (2554). อิเหนา: ร้อยแก้วฉบับถอดความสมบูรณ์. กรุงเทพฯ: สถาพรบุ๊คส์.
ฤดีรัตน์ กายราศ. (2554). สังคีตศิลป์ในสาส์นสมเด็จ. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.
วรรณพินี สุขสม. (2545). ลงสรงโทน: กระบวนท่ารำในการแสดงละครในเรื่องอิเหนา. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานาฏยศิลป์ไทย ภาควิชานาฏยศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
วรรณวิภา วงษ์เดือน. (2562). ตัวละครจากวรรณคดีไทยในบทเพลงไทยสากล. (วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย ภาควิชาภาษาไทย มหาวิทยาลัยศิลปากร).
วิไลรัตน์ ยังรอด และ ธวัชชัย องค์วุฒิเวทย์. (2555). จิตรกรรมเล่าเรื่องวรรณคดีอมตะ. กรุงเทพฯ: มิวเซียมเพรส.
ศิรินทร์พร ศรีใส. (2545). จินตทัศน์ในกระบวนการสื่อสารการแสดงของคณะละครเวทีสมัยใหม่. (วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวาทวิทยา ภาควิชาวาทวิทยาและสื่อสารการแสดง คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
สุวรรณา เกรียงไกรเพ็ชร์, บรรณาธิการ. (2546). ศิลป์ส่องทาง: รวมบทความวิชาการ. กรุงเทพฯ: คมบาง.
สุมนมาลย์ นิ่มเนติพันธ์. (2532). การละครไทย. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
โสมรัศมี สินธุวณิก. (2547). การเปรียบเทียบเรื่องดาหลังและอิเหนากับเรื่องปันหยีมลายู. (วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย ภาควิชาภาษาไทย มหาวิทยาลัยศิลปากร).
อรไท ผลดี. (2537). จิตรกรรมไทย เรื่องอิเหนา. อาร์คแอนด์ไอเดีย. ปีที่ 2, ฉบับที่ 15 เดือนพฤศจิกายน น.220-225
อิงปราง บุณยเกตุ. (2548). เกณฑ์ในการคัดเลือกเรื่องเพื่อผลิตเป็นละครโทรทัศน์. (วิทยานิพนธ์วารสารศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารสื่อสารมวลชน คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).
อิเหนารำพัน(2556, 29 มิถุนายน). สืบค้นได้จาก http://www.trueplookpanya.com/new/cms_detail/knowledge/7535-011867/
อิเหนารำพัน (2556, 29 มิถุนายน). สืบค้นได้จาก http://writer.dek-d.com/chanin34/story/viewlongc.php?id=558214&chapter=2
