Naming of Korean Series Title in Thai
Main Article Content
Abstract
This study aimed to analyze the linguistic strategies used for naming Korean series titles in Thai. The data were collected from Korean series title in Thai from Viu application, under Thai subtitle section retrieved from 1-31 January 2022. There were 161 Korean series titles in Thai.
The study revealed that there were 15 linguistic strategies used for naming Korean series titles in Thai. The most frequently used strategy was the figure of speech, followed by the use of rhymes; the use of foreign words; the use of name’s title, slangs, colloquial expressions; the use of words indicating titles; the use of words indicating professions; the use of synonymous compounds, reduplicated words and new word formation; the use of common words; the use of offensive words; the use of number; quantifiers; expressions of time; the use of pronouns; the use of prepositions; the use of endings; the use of question words; and the use of transition words indicating opposite words. In addition, it was found that there could be 1-6 linguistic strategies for naming Korean series title in Thai. In this research, the most used technique for naming Korean series titles was using two linguistic strategies and using a single strategy.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The authors should ensure all the contents and information of the articles published in Mangraisaan. The editors do not share any related responsibility.
References
กฤตพร แซ่อึ้ง. (2562). นโยบาย Soft power กับการส่งออกวัฒนธรรมของเกาหลีใต้ ค.ศ.1997-ปัจจุบัน. บทความวิจัย หลักสูตรปริญญาอักษรศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเอเชียศึกษา, มหาวิทยาลัยศิลปากร. นครปฐม.
กัลยา เต็มศักดิ์. (2563). กลวิธีการตั้งชื่อละครโทรทัศน์เกาหลีเป็นภาษาไทย. บทความวิจัย หลักสูตรปริญญาอักษรศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเอเชียศึกษา, มหาวิทยาลัยศิลปากร. นครปฐม.
กาญจนา นาคสกุล. (2559). ระบบเสียงภาษาไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณาจารย์ภาควิชาภาษาไทย คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. (2544). การใช้ภาษาไทย 2. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
จิน ฮี ยู, (2552). การศึกษาเปรียบเทียบกลวิธีและการใช้้ภาษาในการตั้งชื่อละครโทรทัศน์และภาพยนตร์เกาหลี. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. กรุงเทพฯ.
ชลอ รอดลอย. (2551). การเขียนสารคดี. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ภาควิชาภาษาไทย คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ชวนะ ภวกานันท์. (2530). บทบาทของสารโฆษณาที่มีต่อภาพยนตร์ไทย. กรุงเทพฯ: คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ชุติมา บุญอยู่. (2549). วิเคราะห์โครงสร้างภาษาและกลวิธีการตั้งชื่อภาพยนตร์ไทยในช่วง 2 ทศวรรษ (พ.ศ. 2526 - พ.ศ. 2545). วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย, มหาวิทยาลัยทักษิณ. สงขลา.
ธีรารัตน์ บุญกองแสน. (2543). การศึกษาการตั้งชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์อเมริกัน. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหิดล. กรุงเทพฯ.
ปฏิพันธ์ อุทยานุกูล. (2562). โวหารภาพพจน์ในนวนิยายเรื่องเจ้าจันท์ผมหอม นิราศพระธาตุอินทร์แขวน. วิวิธวรรณสาร, 3(1), 123-142.
ประสิทธิ์ กาพย์กลอน. (2518). การเขียนภาคปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช.
ปริศนา ฟองศรัณย์. (2550). การใช้ภาษาไทยในการตั้งชื่อภาพยนตร์จีน. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. กรุงเทพฯ.
ปานฉาย ฐานธรรม. (บรรณาธิการ). (2547). สื่อสารด้วยการเขียน : เขียนให้เป็น เขียนให้ถูก. กรุงเทพฯ: ทิพอักษรการพิมพ์.
พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. (2556). (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: บริษัทนานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์ จำกัด.
พระอธิการอานนท์ อตฺถยุตฺโต สมศักดิ์ และกฤษณ์ ทองเลิศ. (2563). โวหารภาพพจน์เพื่อการสื่อสารธรรมของสวนโมกขพลาราม จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารนิเทศศาสตรปริทัศน์, 24(2), 7-25.
มาลี บุญศิริพันธ์. (2536). การเขียนสารคดีสำหรับสื่อสิ่งพิมพ์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ประกายพรึก.
ยุทธศักดิ์ คณาสวัสดิ์. (2549). เส้นทางสู่ความยิ่งใหญ่ของภาพยนตร์เกาหลีใต้. วารสารส่งเสริมการลงทุน, 17(1), 2-5.
วชิรนที วงศ์ศิริอำนวย. (2542). การเขียนบทความ. เชียงใหม่: บี.เอส.การพิมพ์.
วนิดา บำรุงไทย. (2545). สารคดี : กลวิธีการเขียนและแนววิจารณ์. กรุงเทพฯ: สุริยสาส์น.
สมเกียรติ รักษ์มณี. (2538). โวหารภาพพจน์ในบทเพลงของ ธงไชย แมคอินไตย์. วารสารมนุษยศาสตร์วิชาการ, 3(1), 55-63.
สมพร มันตะสูตร. (2525). การเขียนสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ: บารมีการพิมพ์.
สิรดา เตจ๊ะสา. (2551). ปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกรับชมละครเกาหลีทางโทรทัศน์ของผู้ชมในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่. ปัญหาพิเศษ หลักสูตรปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์, มหาวิทยาลัยแม่โจ้. เชียงใหม่.
สิริวรรณ นันทจันทูล. (2549). ภาษาไทยในสื่อมวลชน. กรุงเทพมหานคร: ภาควิชาภาษาไทย คณะมนุษยศาสตร์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สุจริต เพียรชอบ. (2539). หนังสือชุดความรู้ภาษาไทย ศิลปะการใช้ภาษา. กรุงเทพฯ: สถาบันภาษาไทย กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ.
เสาวนีย์ สิกขาบัณฑิต. (2540). การเขียนสำหรับเพื่อการสื่อสาร. กรุงเทพฯ: ดวงกมล.
แสงสุรีย์ ทัศนพูนชัย. (2549). เยาวชนไทยได้อะไรจากเกาหลีฟีเวอร์. For Quality of Life. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ ส.เอเซียเพรส จำกัด.
Joseph S. Nye, Jr. (2004). Soft Power: The Means to Success in World Politics. New York: Public Affairs.