การปรับปรุงกฎหมายเพื่อกำหนดความรับผิดทางแพ่งของผู้ประกอบธุรกิจ ในการทำสัญญาพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์

บทคัดย่อ

การศึกษาวิจัยเรื่อง “การปรับปรุงกฎหมายเพื่อกำหนดความรับผิดทางแพ่งของผู้ประกอบธุรกิจในการทำสัญญาพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาหน้าที่และความรับผิดทางแพ่งของผู้ประกอบธุรกิจที่เกิดขึ้นจากการทำสัญญาซื้อขายสินค้าระหว่างผู้ประกอบธุรกิจกับผู้บริโภค โดยศึกษาเปรียบเทียบหลักเกณฑ์ทางกฎหมายของสหภาพยุโรป ประเทศอังกฤษ และประเทศสหรัฐอเมริกา การศึกษาวิจัยครั้งนี้ใช้วิธีการวิจัยเอกสารเป็นหลัก ประกอบกับการสัมภาษณ์เชิงลึก การสนทนากลุ่ม และการสำรวจแบบสอบถาม ผลการศึกษาวิจัยพบว่า แม้ว่าประเทศไทยมีกฎหมายที่ให้การรับรองและคุ้มครองสิทธิผู้บริโภคในการรับรู้ข้อมูลเกี่ยวกับสินค้าและบริการ รวมถึงสิทธิที่จะได้รับความเป็นธรรมในการทำสัญญา ตลอดจนมีพระราชบัญญัติขายตรงและตลาดแบบตรง พ.ศ. 2545 ซึ่งเป็นกฎหมายที่กำกับดูแลการประกอบธุรกิจพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ แต่กฎหมายดังกล่าวก็ไม่ได้มีบทบัญญัติเฉพาะที่กำหนดหน้าที่ของผู้ประกอบธุรกิจที่จะต้องการแจ้งข้อมูลก่อนทำสัญญา รวมถึงผลทางกฎหมายที่เกิดจากการไม่แจ้งข้อมูลดังกล่าว นอกจากนี้ยังพบว่ามีปัญหาเกี่ยวกับความไม่ชัดเจนเรื่องการกำหนดเวลาในการส่งมอบสินค้า และปัญหาเกี่ยวกับการเลิกสัญญา ส่งผลให้ผู้บริโภคต้องเสียเปรียบและไม่ได้รับความธรรมจากการสัญญา การศึกษาครั้งนี้จึงมีข้อเสนอแนะให้แก้ไขเพิ่มเติมเรื่องหน้าที่และความรับผิดของผู้ประกอบธุรกิจตามพระราชบัญญัติขายตรงและตลาดแบบตรง พ.ศ. 2545 เพื่อให้การบังคับใช้กฎหมายเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ