การคุ้มครองทรัพยากรความหลากหลายทางชีวภาพ ภายใต้ระบบทรัพย์สินทางปัญญาเพื่อการส่งเสริมเศรษฐกิจชีวภาพ

ผู้แต่ง

  • Wariya Lamlert สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์

คำสำคัญ:

เศรษฐกิจฐานชีวภาพ, ความหลากหลายทางชีวภาพ, ทรัพย์สินทางปัญญา

บทคัดย่อ

การศึกษาวิจัยการคุ้มครองทรัพยากรความหลากหลายทางชีวภาพ ภายใต้ระบบกฎหมายทรัพย์สินทางปัญญา เพื่อการส่งเสริมเศรษฐกิจฐานชีวภาพ นั้น มีที่มาจากการที่ประเทศไทยต้องประสบปัญหาเกี่ยวกับการแสวงหาประโยชน์ทางเศรษฐกิจจากฐานทรัพยากรความหลากหลายทางชีวภาพของชุมชน โดยไม่มีหลักเกณฑ์ในการแบ่งปันผลประโยชน์ให้แก่ชุมชน ทำให้ผู้วิจัยมุ่งศึกษาจากการทบทวนวรรณกรรมถึงบทบาทของการคุ้มครองทรัพย์สินทางปัญญา ในแง่มุมที่จะช่วยส่งเสริมเศรษฐกิจฐานชีวภาพไปพร้อม ๆ กับการดำเนินการอนุรักษ์หรือใช้ประโยชน์จากทรัพยากรความหลากหลายทางชีวภาพและภูมิปัญญาท้องถิ่นได้อย่างยั่งยืน อีกทั้งยังศึกษาวิเคราะห์ไปถึงกฎหมายระหว่างประเทศที่เกี่ยวข้องกับการส่งเสริมเศรษฐกิจฐานชีวภาพ และมาตรการทางกฎหมายหรือนโยบายภาครัฐของต่างประเทศ ทั้งประเทศอินเดีย ประเทศออสเตรเลีย และประเทศญี่ปุ่น ตลอดจนผู้วิจัยได้มีการเก็บข้อมูลภาคสนามทั้งการสัมภาษณ์เชิงลึก (indept-interview) และการประชุมสนทนากลุ่มย่อย (focus group) โดยได้ข้อค้นพบว่าประเทศไทยจำเป็นต้องมีกฎหมายเฉพาะที่ครอบคลุมการจัดรูปองค์และการบังคับใช้กฎหมายที่เหมาะสมสำหรับช่วยเหลือให้ชุมชนได้แสดงออกซึ่งสิทธิในการทำสัญญาอนุญาตให้เข้าถึงและรับการแบ่งปันผลประโยชน์จากทรัพยากรความหลากหลายทางชีวภาพและภูมิปัญญาท้องถิ่น ส่วนกฎหมายว่าด้วยสิทธิบัตรของประเทศไทยนั้นก็ควรมีการกำหนดนิยามคำว่า “จุลชีพ” ไว้ให้ชัดเจน และควรระบุข้อมูลความหลากหลายทางชีวภาพและภูมิปัญญาท้องถิ่นที่นำมาใช้ต่อยอดในการขอรับสิทธิบัตรไว้ในคำขอรับสิทธิบัตร รวมถึงควรมีการพัฒนาฐานข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับทรัพย์สินทางปัญญา ทรัพยากรความหลากหลายทางชีวภาพ และภูมิปัญญาท้องถิ่น ไว้ให้สะดวกสำหรับประชาชน เพื่อประโยชน์ในการส่งเสริมเศรษฐกิจฐานชีวภาพได้อย่างยั่งยืนต่อไป

เอกสารอ้างอิง

Biodiversity-based Economy Development Office (Public Organization). (2010). Seminar summary report on the way of economic development from biological base. Bangkok, Thailand: Author.

Biodiversity Working Group. (2017). Australia’s strategy for nature 2018–2030 Australia’s Biodiversity Conservation Strategy and Action Inventory DRAFT. Retrieved from https://www.environment.gov.au/system/files/consultations/4601b513-c4dc-4bc1-808a-b8cfa0755b3b/files/strategy-nature-draft

Baxter, W., Grossman, N., & Wegner, N. (2017). A call to action: Thailand and the sustainable development goals, Bangkok, Thailand: Editions Didier Millet.

The Commission’s Directorate-General for Research and Innovation, European Commission. (2015). Bioeconomy in everyday life. Berlin, Germany: Author.

Oguamanam, C. (2018). Patents and traditional medicine: Digital capture, creative legal interventions, and the dialectics of knowledge transformation. Indiana Journal of Global Legal Studies, 15(2), 489-528. https://doi.org/10.1353/gls.0.0030

Ministry of the Environment, Japan. (2012). Overview of the National Biodiversity Strategy of Japan 2012-2020. Retrieved from https://www.env.go.jp/press/files/en/527

Edahiro J. (2008). Towards Biodiversity Conservation in Japan. Retrieved from https://www.japanfs.org/en/news/archives/news_id027854

Zainol, B. A., Amin, L., Akpoviri, F. & Ramli, R. (2013). Biopiracy and states’ sovereignty over their biological resources, African Journal of Biotechnology. 10(58). 12395-12408. https://doi.org/10.5897/AJB11.1059

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2020-07-25

รูปแบบการอ้างอิง

Lamlert, W. (2020). การคุ้มครองทรัพยากรความหลากหลายทางชีวภาพ ภายใต้ระบบทรัพย์สินทางปัญญาเพื่อการส่งเสริมเศรษฐกิจชีวภาพ. วารสารการจัดการสมัยใหม่, 18(1), 49–62. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/stou-sms-pr/article/view/198100

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย