ยุทธศาสตร์การบริหารเพื่อการเรียนรู้เชิงรุกของหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏภูมิภาคตะวันตก
คำสำคัญ:
ยุทธศาสตร์การบริหารเพื่อการเรียนรู้เชิงรุก, หลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏภูมิภาคตะวันตกบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาสภาพปัญหาและความต้องการที่เกี่ยวข้องกับการบริหารเพื่อการเรียนรู้เชิงรุกของหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏภูมิภาคตะวันตก 2. วิเคราะห์และกำหนดยุทธศาสตร์การบริหารเพื่อการเรียนรู้เชิงรุกของหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏภูมิภาคตะวันตก 3. รับรองยุทธศาสตร์การบริหารเพื่อการเรียนรู้เชิงรุกของหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิตมหาวิทยาลัยราชภัฏภูมิภาคตะวันตก วิธีดำเนินการวิจัย ขั้นตอนที่ 1 การวิเคราะห์สภาพแวดล้อม กลุ่มเป้าหมายได้แก่ ผู้บริหาร ผู้สอนในหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิตมหาวิทยาลัยราชภัฏภูมิภาคตะวันตก เครื่องมือคือวิเคราะห์เอกสาร แบบสัมภาษณ์ การสังเกตและจดบันทึก การรวบรวมข้อมูลคือวิเคราะห์ข้อมูลจากเอกสาร วารสารตำรางานวิจัยที่เกี่ยวข้อง และเก็บข้อมูลภาคสนามโดยสัมภาษณ์เชิงลึก และการวิเคราะห์ข้อมูลเป็นการวิเคราะห์สภาพแวดล้อม (SWOT Analysis) ประเมินสถานการณ์ภายในองค์กร The McKinsey’s 7’S Model วิเคราะห์ TOWS Matrix และวิเคราะห์ภาพรวมอนาคตโดยใช้ PESTEL Analysis ขั้นตอนที่ 2 การวิเคราะห์ยุทธศาสตร์กลุ่มเป้าหมายคือผู้เชี่ยวชาญ 17 คน เครื่องมือคือแบบสอบถามแบบกึ่งโครงสร้าง การรวบรวมข้อมูลนำผลจากผู้เชี่ยวชาญ 17 คนและการวิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่ามัธยฐาน ฐานนิยม และค่าพิสัยระหว่างควอไทล์ ขั้นตอนที่ 3 การร่างยุทธศาสตร์และการรับรองยุทธศาสตร์ กลุ่มเป้าหมายคือผู้เข้าร่วมประชุม 20 คน เครื่องมือคือร่างยุทธศาสตร์การบริหารเพื่อการเรียนรู้เชิงรุกของหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏภูมิภาคตะวันตกการรวบรวมข้อมูลนำเสนอร่างยุทธศาสตร์ในที่ประชุมเชิงนโยบายและการวิเคราะห์ข้อมูลนำข้อมูลจากการประชุมมาวิเคราะห์เชิงคุณภาพและวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัญหาและความต้องการ 5 ด้าน ได้แก่ 1. ด้านบุคลากร 2. ด้านบริหารการเงิน 3. ด้านการบริหารวัสดุในสำนักงาน 4. ด้านการจัดการบริหารควบคุมให้งานเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ 2) ยุทธศาสตร์ทั้ง 4 ยุทธศาสตร์ ได้แก่ยุทธศาสตร์ที่ 1 พัฒนาด้านผู้เรียน มีจำนวน 6 กลยุทธ์ ยุทธศาสตร์ที่ 2 พัฒนาด้านผู้สอนมีจำนวน 7 กลยุทธ์ ยุทธศาสตร์ที่ 3 พัฒนาด้านการบริหารจัดการในมหาวิทยาลัย มีจำนวน 7 กลยุทธ์ ยุทธศาสตร์ที่ 4 พัฒนาด้านเทคโนโลยี สื่อ การจัดการเรียนการสอนและแหล่งการเรียนรู้ มีจำนวน 5 กลยุทธ์ 3) ผลการประชุมมีฉันทามติว่ายุทธศาสตร์ทั้ง 4 ยุทธศาสตร์มีความเหมาะสมสามารถนำไปใช้ในการดำเนินงานได้ สามารถนำไปใช้ดำเนินงานได้และเหมาะสำหรับการเรียนรู้ในยุคปัจจุบัน
ข้อค้นพบการจัดการเรียนรู้เชิงรุกส่งผลให้นักศึกษามีความสุขในห้องเรียน มีการคิด ร่วมมือกันทำงาน มีความกระตือรือร้นมากกว่าเดิมและสามารถเรียนรู้ได้ด้วยตนเอง ด้านผู้สอนมีการตื่นตัว พัฒนาตนเองเพื่อจัดการสอนแบบ Active Learning
เอกสารอ้างอิง
กมล รอดคล้าย. (11 มิถุนายน 2561). ที่ปรึกษาด้านนโยบายและยุทธศาสตร์ สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. [สัมภาษณ์.]
ณิรดา เวชญาลักษณ์. (2559). การบริหารจัดการชั้นเรียนเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารบัณฑิตศึกษา, 13 (61), 11-20. สืบค้นเมื่อ 28 พฤษภาคม 2561, จาก https://tci-thaijo.org/ index.php/SNGSJ/article/view/66521/54417
ทัศน์ศรี เสมียนเพชร. (2556). การประเมินองค์ประกอบและการพัฒนากระบวนการเรียนรู้เชิงรุกของสถาบันอุดมศึกษาเพื่อเปลี่ยนผ่านเข้าสู่ศตวรรษที่ 21. วารสารสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์, 6(6), 59-80. สืบค้นเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ 2561, จาก file:///C:/Users/Administrator.U74NX1HQ WJQAODR/Downloads/94881-Article%20Text-235996-1-10-20170801.pdf
นงลักษณ์ ใจฉลาด. (2557). ทิศทางการจัดการเรียนการสอนสำหรับผู้สอนยุคใหม่ในระดับอุดมศึกษา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลย์สงคราม, 8 (2), 1-13. สืบค้นเมื่อ 28 พฤษภาคม 2561, จาก www.tci-thaijo.org/index.php/GraduatePSRU/article/ download/55539/46114/+&cd=1&hl=th&ct=clnk&gl=th
นพลักษณ์ หนักแน่น. (2555). การพัฒนากลยุทธ์การพัฒนาภาวะผู้นำของนิสิตนักศึกษาครุศาสตร์ศึกษาศาสตร์ ระดับปริญญามหาบัณฑิต ระหว่าง พ.ศ. 2555-2564 (ปริญญานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นิภาภรณ์ คำเจริญ. (2556). อนาตคภาพการบริหารจัดการคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏในทศวรรษหน้า (ปริญญานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เนาวนิตย์ สงคราม. (2550). การพัฒนารูปแบบการสร้างความรู้ด้วยการเรียนรู้จากการปฏิบัติและการเรียนรู้ร่วมกันสำหรับบุคลากรในสถาบันอุดมศึกษา : กรณีศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (ปริญญานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มาตรฐานคุณวุฒิระดับปริญญาตรี สาขาครุศาสตร์และสาขาศึกษาศาสตร์ (หลักสูตรสี่ปี) พ.ศ.2562. (2562 ).ราชกิจจานุเบกษา (เล่มที่136) ตอนที่ 56 ง (6 มีนาคม).
สุภัทรา ภูษิตรัตนาวลี. (2560). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เชิงรุกสำหรับคณาจารย์วิทยาลัยเทคโนโลยีภาคใต้ (ปริญญานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
อารีย์ ธรรมโคร่ง. (2559). ทัศนคติและพฤติกรรมของผู้เรียนต่อการจัดการเรียนรู้เชิงรุกโดยการบูรณาการเชิงเนื้อหาผ่านสื่อการเรียนการสอนสมัยใหม่. วารสารวิชาการ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 12 (1), 123-146. สืบค้นเมื่อ 28 พฤษภาคม 2561, จาก https://www.tci-thaijo.org/index.php/ eJHUSO/article/download/82220/65356/
Aksit, F., Niemi, H., & Nevgi, A. (2016). Why is active learning so difficult to implement: The Turkish case. Australian Journal of Teacher Education, 41(4), 94-109.
Kanko,H., & Jouni,V. (2008). Challenges for education in Facing the Future.Loima,J.(ED.) Helginki:Helsink University Press.
Woodcock, M. (1989). Team development manual. Worcester: Billing and sons.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
